برچسب ها بـ ‘خاک’

یادته؟

دوشنبه, 22 آگوست, 2016

روزگاری من و دل ساکن کویت بودیم،یادته؟
ما دو تا عاشق و دیوانه رویت بودیم،یادته؟
بین مردم شهره بودیم به تمنای وجود نازت
ما کمان بر خم ابروی تو بودیم،یادته؟
قصه لیلی و مجنون ودگرها همه از یاد شدند
گوی سبقت زهمه با کمک هم بربودیم،یادته؟
حاسدان سعی فراوان بنمودند شب و روز
که جدایی شود حاکم به حریم دل نازت،یادته؟
گرچه تو ترک نمودی به جفا از دل غمدیده من
لیک ماندم به سر کوی پرازعطر وجودت،یادته؟
نازنین آنقدر عشق به آن لطف و صفایت ورزم
تا بمیرم،بشوم خاک رهت، تا همه پرسند یادته؟

مقالات ۴۰

یکشنبه, 14 فوریه, 2016

با اجازه آقای نادر ابراهیمی ۴

در پایان میهمانت می کنم به این دو خط شعر مولانا که امیر همه عاشقان بود و آموزگار بزرگ عشق:
در غم تو روزها بیگاه شد
روزها با سوزها همراه شد
روزها گر رفت،گو رو باک نیست
تو بمان، ای آنکه چون تو پاک نیست

و خود نیز اینگونه امروز سرودم:
عشق یعنی سادگی
دوست داشتن ساده است
دوستی خاک با گل
یک پرنده با گل
مهر هردو با عشق
وای از این عشق،
از کجا بارید بر این زندگی؟
گر نبود عشق میان بلبل و گل
این همه آواز را که می شنود؟
یا کدامین گل بدون عشق بلبل می شکفت؟
عشق ریسمانی ز عرش کبریاست
تا که چنگ آری و بالاتر روی
آنقدر این نردبان را طی کنی
تا بپیوندی به اقیانوس عشق
قطره ای از مهر بی پایان شوی
شبنمی از بحر یزدانی شوی
پس بباری بر دل بیچاره ای
واگشایی گره از درمانده ای
عشق درمان می کند روح و دل و جان تو را
عشق کوته می کند راه تو را تا وصل دوست

عاشق باشیم

دوشنبه, 30 نوامبر, 2015

عشق یعنی سادگی
دوست داشتن ساده است
دوستی خاک با گل
یک پرنده با گل
مهر هردو با عشق
وای از این عشق،از کجا بارید بر این زندگی؟
گر نبود عشق میان بلبل و گل
این همه آواز را که می شنود؟
یا کدامین گل بدون عشق بلبل می شکفت؟
عشق ریسمانی ز عرش کبریاست
تا که چنگ آری و بالاتر روی
آنقدر این نردبان را طی کنی
تا بپیوندی به اقیانوس عشق
قطره ای از مهر بی پایان شوی
شبنمی از بحر یزدانی شوی
پس بباری بر دل بیچاره ای
واگشایی گره از درمانده ای
عشق کوته می کند راه تو را تا وصل دوست
عشق درمان می کند روح و دل و جان تو را

پرونده پدر

چهارشنبه, 25 دسامبر, 2013

نامت چه بود؟

                                                                   آدم

فرزند؟

                        من را نه مادری و نه پدری.بنویس اولین یتیم خلقت

محل تولد؟

                                                                   بهشت پاک

اینک محل سکونت؟

                                                                  زمین خاک

آن چیست برگرده نهادی؟

                                                                 امانت است

قدت؟

                                          روزی چنان بلند که همسایه خدا

                                    اینک به قدر سایه بختم  به روی خاک

اعضا خانواده؟

                  حوای خوب و پاک.قابیل خشمناک. هابیل  زیر خاک

روز تولدت؟

                                             روز جمعه. به گمانم روز عشق

رنگت؟

                                          اینک فقط سیاه. از شرم آن گناه

چشمت؟

                                رنگی به رنگ بارش باران که بباردزآسمان

وزنت؟

                                     نه آنچنان سبک که پرم در هوای دوست

                                     نه آنچنان وزین که نشینم به روی خاک

جنست؟

                                       نیمی مرا زخاک. نیمی دگر خدا

شغلت؟

                                                         در کار کشت امیدم

شاکی تو؟

                                                                        خدا

نام وکیل؟

                                                                آن هم خدا

جرمت؟

                                                  یک سیب از درخت وسوسه

تنها همین؟

                                                                        همین!!

حکمت؟

                                                                    تبعید در زمین

همدست در گناه؟

                                                                     حوای آشنا

ترسیده ای؟

                                                                           کمی

زچه؟

                                                             که شوم اسیر خاک

آیا کسی به ملاقاتت آمده؟

                                                                         آری

چه کس؟

                                                                گاهی فقط خدا

داری گلایه ای؟

                                                            دیگر گلایه نه…ولی

ولی چه؟

                                            حکمی چنین؟آن هم به یک گناه؟

دل تنگ گشته ای؟

                                                                       زیاد

برای که؟

                                                                      تنها خدا

آورده ای سند؟

                                                                        بلی

چه؟

                                                               دو قطره اشک

داری تو ضامنی؟

                                                                          بلی

چه کسی؟

                                                                تنها کسم خدا

در آخرین دفاع؟

می خوانمش چنان

که اجابت کند دعا

واگویه ها ۴۳

سه‌شنبه, 5 فوریه, 2013

هرچه را بر خاک بیفکنی

ریشه می دواند و سربر می کشد

و نهالی می شود و رشد می کند

جز انسان

که خدا بر خاکمان افکند و گفت:

اما در اینجا نمان،ریشه نکن

آماده پرواز باش

تو به عرش برمی گردی

جای تو در پیش من است

لذت های ارزان(۲)

دوشنبه, 19 سپتامبر, 2011

-باران رحمت خدا همیشه می بارد،ما کاسه های خود را برعکس گرفته ایم!

-از خدا بخواهیم آنچه را که شایسته ماست،به ما بدهد،نه آنچه را که آرزو داریم.زیرا گاهی آرزوهای ما کوچک است و شایستگی های ما،بسیار.

-همیشه از خوبی های آدم ها برای خود دیواری بسازیم و هروقت در حق ما بدی کردند،فقط یک آجر از دیوار برداریم.بی انصافی است اگر دیوار را خراب کنیم.

-در مقابل مشکلات زندگی خم به ابرو نیاوریم.کارگردان همیشه سخت ترین نقش ها را به بهترین بازیگران می دهد.

-خاک و کود لازم است تا گل بروید،اما گل نه خاک است و نه کود!

-هیچ کس نمی تواند به عقب برگردد و از نو شروع کند،اما همه می توانند از همین حالا شروع کنند.

-تولد و مرگ اجتناب ناپذیرند،فاصله این دو را زندگی کنیم.

-دیگران را ببخش.نه فقط برای اینکه آنها لایق بخششند،بلکه به این خاطر که شما،لایق آرامشید.

-به جزییات دقت کنیم،زیبایی بی کرانی در جزییات است.

-تغییرات کوچک ایجاد کنیم.همین تغییرات کوچک زندگی را شیرین تر ورنگی تر و زیباتر می کند.

-خوشبختی یعنی منتظر شادی های بزرگ نماندن و کیف کردن از همه چیزهای کوچک زندگی

-ما سه چیز را در دوران کودکی جا گذاشته ایم:شادمانی بی دلیل،دوست داشتن بی دریغ و کنجکاوی بی انتها