برچسب ها بـ ‘تکنولوژی’

کرونا و بشریت ۳۷

شنبه, 16 ژانویه, 2021

– کرونا و تکنولوژی

دکتر رضا داوری معتقد است که:
بیماری های واگیردار همیشه بوده و با هجوم ناگهانی و ایجاد وحشت کشتار می کرده است. در قدیم طاعون و وبا بیشتر قربانی می گرفت. در زمان جنگ جهانی دوم(در سال ١٣٢١) تیفوس به تهران آمد و بلای جان هزاران نفر شد. این بیماری ها می آمدند و مصیبت به بار می آوردند ولی اکنون به جای آنها ویروس های سارس و مرس و کرونا ناگهان و ناخوانده سر می رسند و به جان مردم و زندگی شان می افتند. اینها به کشتار اکتفا نمی کنند بلکه زندگی را به تعطیلی می کشند و هر جا باشند نه کار هست، نه تفریح. تولید و داد و ستد و فرهنگ و سینما و ورزش و مدرسه و دانشگاه و شاید فکر کردن هم معلق می شود. ولی گمان نشود که کرونا ویروس، صرفا ضد سرمایه داری است، کرونا با سوسیالیسم هم سروکار ندارد، بلکه این ویروس، ویروس تکنولوژی است و چنانکه بیل گیتز یکی از نمایندگان تکنولوژی عصر گفته است، تکنولوژی هم از عهده اش بر نمی آید.
ظاهرا تکنولوژی با بلایای طبیعی آسان تر مقابله می کند تا با شروری که از خود آن زاده می شود. تمدن تکنولوژیک چندان که از نیروهای مخرب درونش می ترسد، از قهر طبیعت نمی ترسد. ولی آدمی می تواند و باید بر این ترس غلبه کند.

کرونا و بشریت ۳۲

شنبه, 12 دسامبر, 2020

ما باید یاد بگیریم که از تکنولوژی دیجیتالی برای اهداف رهایی‌بخش از چنبره سودجویی ناعادلانه نظام سرمایه‌داری جهانی استفاده کنیم. البته که این مهم آسان نیست. اولین قدم، آگاهی به شرایط موجود اسارت در چنبره سرمایه‌داری نوین است. پیدا‌کردن راه‌های مقاومت و مبارزه بسیار سخت است و به همت همگانی و برنامه‌ریزی طولانی نیاز دارد؛ باید تمامی‌ پتانسیل‌های خیال‌پرور، حافظه‌ساز و خلاق مغز عاطفی منعطف و مقاوم خود را به‌کار اندازیم. راه دشوار است و مبارزه سنگین.
و مهمترین نکته این است که ، قبل از اینکه خود را بشناسیم و بر خود مسلط شویم،نباید سراغ یادگیری و مسلط شدن بر علوم دیگر برویم. رفتیم و نتیجه اش را می بینیم. وسیله ای شدیم در دست شیاطین روزگار برای غارت دیگران و خودمان. علم بدون شناختن خود و رسالتی که بر عهده تک تک ماست،سلاحی خواهد شد برای نابودی بشریت و خودمان.
بدگهر را علم و فن آموختن
دادن تیغ است به دست راه‌زن
تیغ دادن در کف زنگی مست
به که آید علم ناکس را به دست
علم و مال و منصب و جاه و قران
فتنه آمد در کف بدگوهران

کرونا و بشریت ۳

شنبه, 9 می, 2020

دولتهای به ظاهر متمدن و پیشرفته و صاحب تکنولوژی، حفظ منافع ملی خود را در سلطه گری بر ملل دیگر می بینند و به همین دلیل چه جنگ ها و درگیری ها رخ می دهد که معمولا به قیمت ویرانی همه زحمات مردم هر دو کشور و کشته شدن و معلولیت صدها هزار و میلیونها بشر بی گناه می گردد که هریک هزاران آرزوی خوب برای خود و آنان که دوستشان می داشتند ،در سر می پروراندند. بشریت راه و رسم خود را یکباره از یاد برده است. رهبران کوردل،یکی پس از دیگری،خود و اتباع غافل خود را به دیار هلاکت و نیستی می افکنند.
و در این میان ،فراموش نکرده اند که برای تضمین ادامه این روند شیطانی من و شما را از نظر ذهنی تا حد ممکن فقیر نگه دارند.
نظام سرمایه‌داری نوین با تبلیغات گسترده و با کمک تکنولوژی دیجیتالی سوار بر باورهای عقب‌مانده، همچنان می‌خواهد به ما بقبولاندکه احساسات و منطق ما دو سیستم جداگانه هستند.نظام سرمایه‌داری با این ترفند می‌خواهد اکثریت جوامع را اسیر نیازهای اولیه زندگی نگه دارد. ما را عادت بدهد که به پاداش‌های زودگذر ولذت‌های کم‌دوام دل خوش باشیم ؛ زیرا هدف در جوامع امروزی، برقراری حاکمیت سرمایه و کسب سود از راه تولید هرچه بیشتر است.
هدف سرمایه‌داری نوین به‌زندان‌کشیدن مغزهاو معتاد‌کردن اکثرآدم‌های مصرف‌کننده به خوشی‌های قرضی، اجاره‌ای و تمکین به وسوسه‌های مدرن است. در این میان، گسترش مصرف‌گرایی از غذاهای فوری لذیذ گرفته تا بازی‌های کامپیوتری، گوشی‌های موبایل و… از‌طریق اداره جوامع سرمایه‌داری با تکیه بر ابرماشین‌های هوشمند انجام می‌شود

یک پیچ تاریخی دیگر ۲

یکشنبه, 22 اکتبر, 2017

از طرف دیگر فروشنده غربی در طول این دویست سال ،از ما چه تصوری پیدا کرده است؟این هم نیاز به بررسی های زیادی دارد ،اما به هر حال باور من این است:
اول – مشتری ایرانی به قدرت خود به عنوان خریدار و صاحب سرمایه واقف نیست.
دوم – می توان او را خرید و با ارضای منافع شخصی او کاری کرد که منافع ملی را کنار بگذارد.این حقیقتی تلخ است که همه کس نمی گوید اما باید بعنوان یک آفت اجتماعی این واقعیت را پذیرفت و به مقابله با آن پرداخت.
سوم – هر زمان که دلت خواست می توان او را به امان خدا رها کرد و هر زمان که نفعت ایجاب کرد می توانی دوباره به سراغش بروی.(به عنوان مثال ما بزرگترین شریک تجاری پژو فرانسه بودیم،اما به محض این که منافعش در آمریکا به خطر افتاد،ناگهانی به ما پشت کرد و بزرگترین کارخانه خودرو سازی ما را نیمه تعطیل کرد و حالا با ادعای دوستی و سابقه همکاری دیرینه سعی در بازگشت دارد!)
چهارم – آنها دقیقا نمی دانند چه می خواهند.پس ما می توانیم فن آوری هایی را که قصد از رده خارج کردن آنها را داریم به طرف تجاری ایرانی خود بفروشیم و سود زیادی هم ببریم.
این هم شناخت طرف تجاری ما از ما!
خوشبختانه مدتی است که در سخنان مسئولین دولتی کشور،مطالب جدیدی می شنویم که اهم نکات آن به شرح زیر است:
– ما دیگر دنبال خرید صرف نیستیم و به دنبال شریک سرمایه گزار خارجی در ایران برای تامین خواسته هایمان هستیم.
– به دنبال فن آوری های نوین و کاملا امروزی باشیم و از خرید تکنولوژی های از رده خارج شده باید به شدت پرهیزنمود.ضمن اینکه بومی سازی و داخلی کردن این فن آوری ها هم باید با جدیت مورد توجه قرار گیرد.
– بازار خود را یک بازار هشتاد میلیون نفری ندانیم و حداقل دویست میلیون مشتری را بازار هدف تجارت خود بدانیم.(توجه به صادرات)
– توجه به صنعت گردشگری و توریسم،می تواند درآمدی معادل فروش نفت ،برای کشور کسب نماید.
این ها مطالب کاملا جدید و درستی هستند که در چند ماه گذشته به وفور در رسانه ها مطرح و قابل مشاهده می باشند. به عبارت دیگر برای چندمین بار در سی چهل سال گذشته ما بر سر یک پیچ تاریخی دیگر قرار گرفته ایم . اما سوال اساسی در این میان این است:
آیا ما توان عملی کردن اهداف مقدس و حیاتی فوق را داریم؟

ایران و ایرانی ۹۸

چهارشنبه, 6 ژانویه, 2016

مهم‌ترین محرکه شرکت‌های اروپایی و آمریکایی بازارهای چین و آسیاست، به خاطر تقاضایی که آنجا وجود دارد و اینجاست که باید کاهش قیمت نفت را در یک ماتریس جهانی مورد ارزیابی قرار داد. الان هزینه‌های انرژی در آمریکا کاهش پیدا کرده است. در دسامبر ۲۰۱۴، در آمریکا ۲۳۰ هزار شغل جدید ایجاد شده است. بنزین شش ماه پیش در آمریکا، گالنی ۳٫۸۰ دلار بود، الان ۲٫۴۰ دلار شده است. آمریکا دارای یک جامعه مصرفی است که در آن مردم وقتی ببینند قیمت محصولی کاهش یافته، برای خرید آن هجوم می‌برند. به قول خودشان پروپلر (ملخ هواپیما) اقتصاد آمریکا، مصرف مردم است. اگر مصرف مردم نباشد، هیچ اتفاقی نخواهد افتاد. آمریکا تا سال ۲۰۲۰، روزانه ۳۰۰ هزار بشکه نفت، صادرات خواهد داشت. اولین بار، بعد از چندین دهه، کنگره جمهوریخواه قوانین صادرات نفت آمریکا را به نفع شرکت‌های نفتی تعدیل می‌کند.
عربستان در اثر کاهش قیمت نفت حدود ۹۰ میلیارد دلار از درآمد نفت خود را از دست می‌دهد که این از طریق سود ذخایر ارزی‌ای که دارد قابل جبران است. این وضعیت قیمت نفت منافعی را برای عربستان دارد که در درازمدت قابل تامین است. بنابراین شرایط موجود برای عربستان مشکلی ایجاد نخواهد کرد.

سه پیشنهاد بسیار شاخص در میزگردها و سخنرانی‌های امسال برای اصلاح نظام‌های اقتصادی کشورهای مختلف مطرح شد. اولین آن اعطای فرصت به شهروندان است، یا در واقع مشارکت همگانی و همه را شریک کردن تا منابع اقتصادی در کشورها در انحصار نباشد، بلکه تا امکان دارد آن را گسترده کنند که در اختیار اقشار مختلف اجتماعی قرار بگیرد. دوم اینکه، آموزش سنتی باید کنار گذاشته شود و انسان‌ها باید برای مهارت‌های جدیدی آموزش ببینند که با دنیای دیجیتال و تصمیم‌گیری پیچیده امروز، بیشتر سنخیت داشته باشد.
انسان‌ها نیازمند مهارت‌های جدید هستند و باید در مدارس، یک بازبینی اساسی شود که به کسی که امروز دیپلم می‌گیرد، چه مهارت‌ها و دانشی باید منتقل شود. پیشنهاد این بود که تا جایی که امکان دارد، یک بینش جهانی به شهروندان منتقل شود که بتوانند بهتر فکر کنند و تصمیم بگیرند و کار انجام دهند و کارهایشان را بتوانند پیش ببرند. نکته سوم اینکه، کشورها باید خودشان را با تکنولوژی‌های جدید آشنا کنند. هیچ دولت و شرکت و موسسه و فردی نمی‌تواند مستقل از این تکنولوژی جدید نه فکر کند و نه تصمیم بگیرد و نه زندگی کند. دولت‌ها باید این فرآیند را که انسان‌ها با فناوری‌های جدید آشنا شوند تسهیل کنند که نهایت بهره‌برداری را برای سودآوری و افزایش کارآمدی در زندگی عمومی‌شان به همراه داشته باشد.

تبریک به سبک آقای آجرلو!

دوشنبه, 16 مارس, 2015

دوست عزیز و فرزانه من ،آقای محمود آجرلو که با او از طریق انتشار سلسله مطالب اقتصادی اش آشنا شده اید،سال نو را به سبک خود خدمت شما عزیزان ساکن معبد نوعدوستی تبریک گفته است.لطفا با دقت مطالعه فرمایید:

ﭘﯿﺎم ﻧﻮروزی ﻣﻦ

ﺗﻮﻟﯿﺪ ﮐﻨﻨﺪﮔﺎن ﻣﺤﺘﺮم ﮐﺎﻻ و ﺧﺪﻣﺎت ، ﭼﻪ ﺑﺰرگ و ﭼﻪ ﮐﻮﭼﮏ و ﮐﺴﺒﻪ یِ ارﺟﻤﻨﺪ و زﺣﻤﺖ ﮐﺶ ﺧﺮد و ﮐﻼن  :

اﻧﮕﯿﺰه یِ ﺳﻮدﻣﻨﺪ و ﺳﺎزﻧﺪه یِ ﺳﻮد ﺟﻮﺋﯽ ﺧﻮدﺗﺎن را ﺑﻨﺎ ﺑﻪ ﻓﺮﻣﺎن “ارزش” ﺑﺎ ﻧﻮآوری ﺳﯿﺮاب ﮐﻨﯿﺪ و ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ ی ِاﯾﻦ اﻧﮕﯿﺰه یِ آﻓﺮﯾﻨﺸﮕﺮ را ﺑﺎ اداﻣﻪ یِ ﺳﯿﺎﺳﺖ ﺗﻮﻟﯿﺪ ﮐﺎﻻ و ﺧﺪﻣﺎت ﻗﺪﯾﻤﯽ و اﻓﺰاﯾﺶ ﻗﯿﻤﺖ آﻧﻬﺎ ،ﮐﻪ ﻓﻘﻂ و ﻓﻘﻂ ﯾﺎری رﺳﺎن دوﻟﺖ ﻫﺎیِ ﻧﺎﮐﺎرآﻣﺪ اﺳﺖ ﮐﻮر ﻧﮑﻨﯿﺪ.اﺟﺎزه ﻧﺪﻫﯿﺪ درﺳﺎل ﻧﻮ ﮐﺎرﻧﺎوال اﻓﺰاﯾﺶ ﻗﯿﻤﺖ ﭼﻮن ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺷﻤﺎ را ﺑﻔﺮﯾﺒﺪ . افزایش قیمت ، بدون ﻧﻮآوری و ﯾﺎ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﺑﻬﯿﻨﻪ درﮐﯿﻔﯿﺖ ﮐﺎﻻ و ﺧﺪﻣﺎت روح آفرینشگری شما را تخدیر می کند ضمن آن که نفی خواست “ارزش” است ،ﮔﯿﺮﻧﺪه ﻫﺎی ﺣﺴﯽ را آرام آرام از ﮐﺎر ﻣﯽ اﻧﺪازد و ﺷﻤﺎ را ﺑﻪ ﻣﻌﺘﺎدی ﮐﻪ ﻓﻘﻂ ﭼﺸﻢ ﺑﻪ آﻣﺪنِ ﻣﻮاد ﻣﺨﺪر ﮐﻪ ﻫﻤﺎن اﻓﺰاﯾﺶ ﭘﯿﺎﭘﯽ ﻗﯿﻤﺖ ﺑﺎﺷﺪ دوﺧﺘﻪ اﺳﺖ ، ﺗﺒﺪﯾﻞ ﻣﯽ ﻧﻤﺎﯾﺪ .ﻓﻬﻢ اﯾﻦ ﭘﯿﺎم ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ در دل و ﺟﺎﻧﻤﺎن ﻣﯽ ﻧﺸﯿﻨﺪ ﮐﻪ در ﻧﻈﺮ آورﯾﻢ ﮐﻪ اﻗﺘﺼﺎد ﻣﻠﯽ ﺑﻪ ﭼﻨﺎن ﺑﻠﻮﻏﯽ  ، رﺳﯿﺪه اﺳﺖ ﮐﻪ ﭘﻮل را زﻣﺎﻧﯽ اﻓﺰاﯾﺶ ﻣﯽ دﻫﺪ ﮐﻪ ﻣﺎ ﺑﻪ ازایِ آن ﺗﻮﻟﯿﺪ ﺟﺪﯾﺪی ﺻﻮرت ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ، ﺑﻪ ﺑﯿﺎن دﯾﮕﺮ ﺗﻮﻟﯿﺪ اﺻﺎﻟﺖ دارد ﻧﻪ ﭘﻮل ، ﭘﻮل ﻓﻘﻂ ﺷﮑﻞِ   ﺑﻪ ﻣﯿﺪان آﻣﺪن ﺗﻮﻟﯿﺪ اﺳﺖ .و ﺑﺮ ﻫﻤﯿﻦ ﭘﺎﯾﻪ دوﻟﺖ ﻫﺎ ﺑﺮای ﺑﻪ دﺳﺖ آوردن ﻣﻨﺎﺑﻊ ﺑﺮای اﻧﺠﺎم ﻫﺰﯾﻨﻪ ﺑﺎ ﻓﺮاﻣﻮﺷﯽ اﺻﺎﻟﺖ ﺗﻮﻟﯿﺪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ اﻓﺰاﯾﺶ ﭘﻮل اﻗﺪام ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ و ﻧﺎﮔﺰﯾﺮ ﭘﻮلِ ﺑﺪون ﻣﺎ ﺑﻪ ازای ﺗﻮﻟﯿﺪ ﺟﺰ ﺣﻤﻠﻪ ﺑﻪ ﻗﯿﻤت کالاهای موجود یعنی همان ادامه سیاست افزایش قیمت ها  و ﯾﺎ ﺑﻪ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ ﮐﺸﺎﻧﺪن زﻣﯿﻦ ﻫﺎیِ زراﻋﯽ ، ﻧﺎﺑﻮد ﮐﺮدن ﺟﻨﮕﻞ ﻫﺎ ، رودﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎ ، ﻣﻮاد ﻣﺨﺪر ، ﻗﺎﭼﺎق ، رﺷﻮه ، ﺳﻮداﮔﺮی ﻫﺎی ﺑﯽ ﺛﻤﺮ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﺎﻓﯿﺎی دﻻﻟﯽ در ﻣﯿﻮه و ﻣﺤﺼﻮﻻت ﮐﺸﺎورزی و… ﭼﺎره یِ دﯾﮕﺮی ﻧﺪارد.

ﺳﺎل ﻧﻮ را ﺑﺎ ﺗﺮک اﻓﺰاﯾﺶ ﻗﯿﻤﺖ آﻏﺎز ﮐﻨﯿﺪ اﯾﻦ آﻏﺎز ﺳﺮ ﺑﻠﻨﺪی ﺷﻤﺎﺳﺖ.  ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ :

– اﮔﺮ دوﻟﺘﯽ ﭘﺎﺳﺨﮕﻮ ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﯿﺪ ، ﻫﻮﺷﯿﺎراﻧﻪ از اﻓﺰاﯾﺶ ﻗﯿﻤﺖ ﮐﺎﻻ و ﺧﺪﻣﺎﺗﯽ ﮐﻪ در ﺳﺎل ﮔﺬﺷﺘﻪ و ﯾﺎ ﺳﺎل ﻫﺎی ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺗﻮﻟﯿﺪ کرده اید و در سال ۹۴  ﻫﻢ ﻗﺮار اﺳﺖ ﻋﯿﻨﺎَ ﺑﺪون ﻫﺮ ﮔﻮﻧﻪ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﮐﯿﻔﯿﺖ و ﻧﻮآوری ، اداﻣﻪ دﻫﯿﺪ ، اﻧﺼﺮاف دﻫﯿﺪ .

– اﮔﺮ دوﻟﺖ را اﻧﺪازه ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﯿﺪ ، ﯾﻌﻨﯽ دوﻟﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﺰرﮔﯽ و ﮐﻮﭼﮑﯽ ﺧﻮد را ﺑﺎ ﻗﺪرت واﻗﻌﯽ ﺗﻮﻟﯿﺪ ﻣﻠﯽ اﻧﺪازه ﮐﻨﺪ و ﻧﯿﺎزﻣﻨﺪ اﻓﺰاﯾﺶ ﭘﻮل ﺑﺮای ﭘﺮداﺧﺖ ﻫﺮﯾﻨﻪ ﻫﺎی ﺑﯽ وﺟﻪ ﻧﺒﺎﺷﺪ ، از اﯾﻦ ﺳﺮﮔﺮﻣﯽ ﺑﺎﺧﺖ ﺑﺎﺧﺖ ﮐﻪ دوﻟﺖ ﻫﺎ ﻫﻤﻮاره در ﭘﺎﯾﺎن ﺳﺎل ﻫﺎ راه ﻣﯽ اﻧﺪازﻧﺪ، ﺑﭙﺮﻫﯿﺰﯾﺪ. ﻣﺮاد از دوﻟﺖ اﻧﺪازه دوﻟﺘﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ و ﺑﻮدﺟﻪ یِ ﺧﻮد را ﺑﺮای ﺑﻪ ﮐﺎرﮔﯿﺮی ﺗﻤﺎم اﺳﺘﻌﺪادﻫﺎی ﮐﺸﻮر ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮر اﻓﺰاﯾﺶ ﻧﯿﺮوی ﻣﺮدم و ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺗﻨﻈﯿﻢ ﻧﻤﺎﯾﺪ ، در اﯾﻦ ﻧﮕﺎه اﺻﺎﻟﺖ در ﺗﻨﻈﯿﻢ ﺑﻮدﺟﻪ ﺑﺎ درآﻣﺪ اﺳﺖ ﻧﻪ ﺑﺎ ﻫﺰﯾﻨﻪ . ﺑﻪ ﺑﯿﺎن دیگر دولتی که توان درآمد مالیاتی آن ۹۰هزار میلیارد تومان است نباید هزینه ۲۶۰ ﻫﺰار ﻣﯿﻠﯿﺎرد ﺗﻮﻣﺎﻧﯽ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ، و ﮐﺴﺮیِ آن را ﺑﻪ ﻫﺮ ﻗﯿﻤﯿﺘﯽ ﺷﺪه ﺑﺎ رﯾﺎل ﻧﻔﺘﯽ ، اﺳﺘﻘﺮاض ، ﻓﺮوش داراﺋﯽ ﻫﺎی ﻣﻠﯽ و… ﺗﺎﻣﯿﻦ ﻧﻤﺎﯾﺪ.

– اﮔﺮ ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﯿﺪ ﮐﺎﻻ و ﺧﺪﻣﺎت اﯾﺮاﻧﯽ ﻫﻤﺘﺮاز ﮐﺎﻻ و ﺧﺪﻣﺎت ﺟﻬﺎﻧﯽ ﺑﺎﺷﺪ ، ﺑﻠﮑﻪ ﻫﻢ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﺎ ﮐﺎرﻧﺎوال اﻓﺰاﯾﺶ ﻗﯿﻤﺖ دوﻟﺖ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﻫﻤﺮاﻫﯽ ﻧﮑﻨﯿﺪ.

– اﮔﺮ ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﯿﺪ در ﺟﺎﻣﻌﻪ از آﺳﯿﺐ ﻫﺎیِ ارﺗﺶ ﺑﯿﮑﺎران ﮐﻪ ﺗﻌﺪاد واﻗﻌﯽ آﻧﻬﺎ ﺑﯿﺶ از ۳۰میلیون نفر (تعداد جمعیت در سن کار ایران را معادل ۷۰%کل جمعیت اعلام می کنند و کارشناسان این رشته معتقد هستند که کشور ایران در موقعیت پنجره جمعیتی قرار دارد  ،به هرروی با توجه به جمعیت اشتغال ایران،نیروی حاضر برای مشارکت در اقتصاد ایران ۵۶ میلیون نفر است) می باشد در امان باشید،بلکه از مشارکت آنها در امر تولید بهره ببرید از ﺳﯿﺎﺳﺖ اﻓﺰاﯾﺶ ﻗﯿﻤﺖ دوﻟﺖ ﺧﻮاﺳﺘﻪ ، دوری ﮐﻨﯿﺪ.

– اﮔﺮ ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﯿﺪ ﻧﻘﺪﯾﻨﮕﯽ دوﻟﺖ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﮐﻪ در ﭘﯽ اﻓﺰاﯾﺶ ﻗﯿﻤﺖ ﻫﺎی ﭘﯿﺎﭘﯽ در ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻪ ﭼﻬﺎر دﻫﻪ یِ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮﺟﻮد آﻣﺪه وامروز مبلغ آن بیش از ۷۰۰ ﻫﺰار ﻣﯿﻠﯿﺎرد ﺗﻮﻣﺎن ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ، در ﺧﺪﻣﺖ اﻗﺘﺼﺎد ﻣﻠﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﻧﻪ در ﺧﺪﻣﺖ ﻣﻌﺎﻣﻼت ﺳﯿﺎه ، از ﺳﯿﺎﺳﺖ  اﻓﺰاﯾﺶ ﻗﯿﻤﺖ ﮐﻨﺎره ﺑﮕﯿﺮﯾﺪ.

– اﮔﺮ ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﯿﺪ ﭘﻠﺸﺘﯽ ﻫﺎیِ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺑﺰه ﻫﺎی ﮐﻮﭼﮏ و ﺑﺰرگ ، ﮐﻮدﮐﺎن ﮐﺎر ، ﺧﯿﻞ ﮔﺪاﯾﺎن ﺧﯿﺎﺑﺎﻧﯽ ، اﻣﻨﯿﺖ ، ﺑﻬﺪاﺷﺖ ، ﺳﻼﻣﺖ ، آﺳﯿﺐ ﻫﺎی ﺟﻤﻌﯿﺖ ﻣﻌﺘﺎدان ، ﻗﺎﭼﺎق و… را ﮐﺎﻫﺶ دﻫﯿﺪ ، و دﯾﺪن اﯾﻦ ﭘﻠﺸﺘﯽ ﻫﺎ ﺷﻤﺎ را آزار ﻧﺪﻫﺪ ، ﺑﺎ اﻓﺰاﯾﺶ ﻗﯿﻤﺖ ﻫﻤﺮاﻫﯽ ﻧﮑﻨﯿﺪ..

– اﮔﺮ ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﯿﺪ ﺧﯿﻞ ﻋﻈﯿﻢ داﻧﺶ آﻣﻮﺧﺘﮕﺎن ﮐﺸﻮر در ﺧﺪﻣﺖ اﻓﺰاﯾﺶ ﻧﯿﺮوی ﻣﺮدم و ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻧﻪ در ﺧﺪﻣﺖ ﮐﻨﺪی و ﮐﻢ ﮐﯿﻔﯿﺘﯽ ﺗﻮﻟﯿﺪ ﻣﻠﯽ آن ﻫﻢ ﺑﺎ ﻣﺼﺮف اﻧﺮژی ﺑﺴﯿﺎر ﺑﺎﻻ ، ﺗﺨﺮﯾﺐ ﻣﺤﯿﻂ زﯾﺴﺖ ، ﺑﻪ ﺳﯿﺎﺳﺖ اﻓﺰاﯾﺶ ﻗﯿﻤﺖ ، ﻧﻪ ﺑﮕﻮﯾﯿﺪ.

– اﮔﺮ ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﯿﺪ ، دﻏﺪﻏﻪ یِ ﺗﻼﺷﮕﺮان اﻗﺘﺼﺎدی اﺳﺘﻔﺎده از ﺗﮑﻨﻮﻟﻮژی ﺑﺮﺗﺮ در ﺗﻮﻟﯿﺪ ﻣﻠﯽ ﺑﺎﺷﺪ ، ﺑﺎ اﻓﺰاﯾﺶ ﻗﯿﻤﺖ ﮐﺎﻻ و ﺧﺪﻣﺎت ﻗﺪﯾﻤﯽ ﻫﺮﮔﺰ ﺑﻪ آن ﺟﻨﺒﺶِ ارﺟﻤﻨﺪ دﺳﺖ ﻧﺨﻮاﻫﯿﺪ ﯾﺎﻓﺖ ، ﭘﺲ ﺑﺎ ﺳﯿﺎﺳﺖ اﻓﺰاﯾﺶ ﻗﯿﻤﺖ ﻣﺒﺎرزه ﮐﻨﯿﺪ.

– اﮔﺮ ﻣﺤﯿﻂ زﯾﺴﺖ ﺳﺎﻟﻢ و ﺷﺎداب ﻧﻪ ﻓﻘﻂ ﺑﺮای ﺧﻮد ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺮای ﻫﻤﻪ یِ ﻧﯿﺎﻣﺪﮔﺎن  ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﯿﺪ ، اداﻣﻪ یِ روﯾﻪ یِ اﻓﺰاﯾﺶ ﻗﯿﻤﺖ ﻣﺤﯿﻂ زﯾﺴﺖ و ﺷﺎداﺑﯽ ﺷﻤﺎ را ﻧﺸﺎﻧﻪ رﻓﺘﻪ اﺳﺖ و اﻣﺮوز ﮐﻤﺘﺮ ﮐﺴﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ اﯾﻦ آﺳﯿﺐ ﺑﺰرگ و دﺳﺘﺎورد ﮐﻢ را در ﻧﯿﺎﺑﺪ ، ﭘﺲ ﺑﺮای داﺷﺘﻦ ﻣﺤﯿﻂ زﯾﺴﺖ ﺳﺎﻟﻢ ) ﺑﺮای اﯾﻦ ﮐﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺣﺪاﻗﻞ رودﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎ ، ﺟﻨﮕﻞ ﻫﺎ ، ﮐﻨﺎره یِ ﺳﻮاﺣﻞ ، زﻣﯿﻦ ﻫﺎی زراﻋﯽ ، ﺑﺎﻏﺎت و ﻏﯿﺮه ﺑﻪ ﺑﺮج ﻫﺎ ، ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﻫﺎ ، ﺑﺎغ وﯾﻼﻫﺎ و … ﮐﻪ در اﯾﺮان ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻧﺮخ ﺗﻮرم آﻧﻬﺎ ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﺳﻄﺢ ﻋﻤﻮﻣﯽ ﻗﯿﻤﺖ ﻫﺎ ﺑﻮده  ،  ﺑﺎ اﻓﺰاﯾﺶ ﻗﯿﻤﺖ دوﻟﺖ ﺧﻮاه و دوﻟﺖ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﻫﻤﺮاﻫﯽ و ﻫﻤﺪﻟﯽ ﻧﮑﻨﯿﺪ.

–  اﮔﺮ ﺟﺎﻣﻌﻪ یِ ﮐﺎرﮔﺮی و ﻧﻤﺎﯾﻨﺪﮔﺎن آﻧﻬﺎ ﺑﺎ ﭼﺎﻧﻪ زﻧﯽ ﻫﺮ ﺳﺎﻟﻪ ﺑﺎ دوﻟﺖ ﺑﺮای اﻓﺰاﯾﺶ دﺳﺘﻤﺰد در ﭘﯽ اﻓﺰاﯾﺶ و ﺑﺎ ﺣﺪاﻗﻞ ﻧﮕﻬﺪاﺷﺖ ﻗﺪرت ﺧﺮﯾﺪ ﮐﺎرﮔﺮان و ﮐﺎرﮐﻨﺎن ﻋﺰﯾﺰ ﻫﺴﺘﻨﺪ ، ﺑﺪاﻧﻨﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ اﻓﺰاﯾﺶ ﻗﯿﻤﺖ ﻫﺎ ﻓﺪرت ﺧﺮﯾﺪ آﻧﻬﺎ را اﻓﺰاﯾﺶ ﻧﻤﯽ دﻫﺪ. ﮐﻤﺎ اﯾﻦ ﮐﻪ دراﻣﺪ ﺳﺮاﻧﻪ در ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻪ ﭼﻬﺎر دﻫﻪ یِ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﻤﻮاره رو ﺑﻪ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺑﻮده و اﯾﻦ در ﺣﺎﻟﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ در ﻫﻤﯿﻦ ﭼﻬﺎر دﻫﻪ ﮔﺬﺷﺘﻪ دﺳﺘﻤﺰدﻫﺎ ، ﻫﻤﻪ ﺳﺎﻟﻪ اﻓﺰاﯾﺶ ﯾﺎﻓﺘﻪ اﺳﺖ. ﭘﺲ روﺷﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ اﻓﺰاﯾﺶ دﺳﺘﻤﺰد در ﭘﯽِِ اﻓﺰاﯾﺶ ﻗﺪرت ﺧﺮﯾﺪ ﮐﺎرﮔﺮان و ﯾﺎ ﮐﺎرﮐﻨﺎن ﻧﺒﻮده اﺳﺖ ، ﺑﻠﮑﻪ ﻓﻘﻂ ﺗﻮﺟﯿﻪ ﻫﺰﯾﻨﻪ ﻫﺎی دوﻟﺖ و ﻧﺎﮐﺎرآﻣﺪی در ﺷﺮﮐﺖ داری ﺑﻮده اﺳﺖ. ﭘﺲ ﺗﺎ دﯾﺮ ﻧﺸﺪه ﻣﯿﺰ ﻣﺬاﮐﺮه را با این شرط که دولت هم ،قیمت کالا و خدمات را افزایش ندهد ﺗﺮک ﮐﻨﯿﺪ و ﺑﺪﯾﻦ وﺳﯿﻠﻪ دوﻟﺖ را در اﯾﻦ ﺳﯿﺎﺳﺖ آسیب زا تنها بگذارید.

– اﮔﺮ ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﯿﺪ ﻫﺮ روز ﺷﺎﻫﺪ ﺗﻌﻮﯾﺾ ﺟﺪول ﺧﯿﺎﺑﺎن ﻫﺎ ، ﺗﻌﻮﯾﺾ آﺳﻔﺎﻟﺖ ، ﺧﯿﺎﺑﺎن ﻫﺎی ﭘﺮ ﺗﺮاﻓﯿﮏ ، ﻫﻮای آﻟﻮده ، ﺑﻨﺎ ﻫﺎی ﮐﻢ دوام ، ﻋﻤﻮدی ﺳﺎزی ﻫﺎی ﻏﯿﺮ ﻣﺴﺌﻮﻻﻧﻪ و ﻫﺰاران ﻣﺸﮑﻞ رﯾﺰ و درﺷﺖ ﮐﻪ ﻧﯿﺮوی ﻣﺮدم و ﺟﺎﻣﻌﻪ را ﻓﺮﺳﻮده و ﮐﺎﻫﺶ ﻣﯽ دﻫﺪ ﻧﺒﺎﺷﯿﺪ ، ﻓﻘﻂ ﯾﮏ راه ﺣﻞ دارد ، ﮔﻮش ﺳﭙﺮدن ﺑﻪ ﻧﺪایِ ارزش و ﺗﺮک ﮐﺮدن اﻓﺰاﯾﺶ ﻗﯿﻤﺖ . راﻫﮑﺎرِ دﯾﮕﺮی وﺟﻮد ﻧﺪارد ، ﮔﺸﺘﻪ اﯾﻢ ﻣﺎ ! اﻓﺰاﯾﺶ ﻗﯿﻤﺖ ﺑﺮای اداﻣﻪ یِ ﺗﻮﻟﯿﺪ ﮐﺎﻻ و ﺧﺪﻣﺎت ﻗﺪﯾﻤﯽ ﻧﻪ ﻓﻘﻂ ﻧﻔﯽ ارزش ﺑﻠﮑﻪ ﻏﯿﺮ اﺧﻼﻗﯽ اﺳﺖ ، ﭘﺲ در اﯾﻦ اﻣﺮ دوﻟﺖ ﻫﺎ ﻫﻤﯿﺎری ﻧﮑﻨﯿﺪ.

– اﮔﺮ در ﭘﯽ ﺗﻮﺳﻌﻪ یِ ﺷﻬﺮی ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﺮای ﮐﺸﻮر ﻫﺴﺘﯿﺪ ﺑﻪ ﻃﻮری ﮐﻪ ﺳﺮ ﺟﻤﻊِ ﺗﻮﺳﻌﻪ یِ ﻫﺮ ﺷﻬﺮ و ﻓﺮاﺧﻮاﻧﯽ ﺟﻤﻌﯿﺖ ، آب ، ﺟﺎده و ﺳﺎﯾﺮ ﻣﻨﺎﺑﻊ از دﯾﮕﺮ ﻧﻘﺎط ﺑﻪ آن ﺷﻬﺮﻫﺎ اﻓﺰاﯾﻨﺪه یِ ﻧﯿﺮوی ﻣﺮدم و ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻧﻪ ﻓﻘﻂ آن ﺷﻬﺮ ﯾﺎ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺑﻠﮑﻪ ﮐﻞ ﮐﺸﻮر ﺑﺎﺷﺪ ﻧﻪ ﭘﯽ ﮔﯿﺮی  اهداف دﯾﮕﺮی، ﺑﺎ ﺳﯿﺎﺳﺖ اﻓﺰاﯾﺶ ﻗﯿﻤﺖ ﮐﺎﻻ و ﺧﺪﻣﺎت ﻗﺪﯾﻤﯽ ﮐﻪ دوﻟﺖ ﻫﺎ در ﭘﯽ آن ﻫﺴﺘﻨﺪ ، ﻫﻤﺮاﻫﯽ ﻧﮑﻨﯿﺪ.

– اﮔﺮ ﻧﻘﺪ را ﺳﺎزﻧﺪه ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﯿﺪ ﮐﻪ در ﭘﯽِ آن ﮐﺎﺳﺘﯽ ﻫﺎ دﯾﺪه و ﻣﻮرد ارزﯾﺎﺑﯽ ﻗﺮار ﮔﯿﺮد و ﺳﺮاﻧﺠﺎمِ آن اﻓﺰاﯾﻨﺪه یِ ﻧﯿﺮوی ﻣﺮدم و ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺑﺎﺷﺪ و ﻧﻪ آﻧﭽﻪ ﮐﻪ اﻣﺮوز ﺟﻨﺒﺶ ﻧﻘﺪ از دﺳﺖ ﻣﺮدم ﺧﺎرج و در اﺧﺘﯿﺎر دوﻟﺖ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ و ﺑﺎ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎی ﭘﺮ ﻫﺰﯾﻨﻪ ﮐﺎﺳﺘﯽ ﻫﺎی ﺧﻮد را ﻣﯽ ﭘﻮﺷﺎﻧﺪ.اﻣﺮوز دوﻟﺖ ﻫﺎ ﺑﺎ در اﺧﺘﯿﺎر داﺷﺘﻦِ رﺳﺎﻧﻪ ﻫﺎ ﺑﻪ وﯾﮋه ﺻﺪا و ﺳﯿﻤﺎیِ ﺑﺴﯿﺎر ﭘﺮ ﻫﺰﯾﻨﻪ و ﻫﻤﯿﻦ ﻃﻮر ﺑﺴﯿﺎر ﮐﻢ اﺛﺮ در ﺗﻮﻟﯿﺪ ﻣﻠﯽ اﻣﮑﺎن ﺣﻀﻮر ﻧﻘﺪ را ﮐﻢ ﻓﺮوغ ﮐﺮده اﺳﺖ. و ﭼﻨﺎن ﺷﺪه اﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ روز ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﻦ در ﺻﺪا و ﺳﯿﻤﺎ از ﺗﺤﻘﻖ ﻧﯿﺎﻓﺘﻦ و ﯾﺎ در آرزویِ ﺗﺤﻘﻖ ﯾﺎﻓﺘﻦ ﭘﺮوژه ﻫﺎ و ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎ یِ ﺧﻮد ﻓﻘﻂ ﮔﺰارش ﻫﺎیِ ﺗﻮﺻﯿﻔﯽ و ﺗﻮﺟﯿﻬﯽ اراﺋﻪ ﻣﯽ دﻫﻨﺪ.ﭘﺲ اﮔﺮ ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﯿﺪ آﺛﺎر ﺳﺎزﻧﺪه یِ ﺟﻨﺒﺶِ ﻧﻘﺪ را در ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺑﺒﻨﯿﺪ از اﻓﺰاﯾﺶ ﻗﯿﻤﺖ ﮐﺎﻻ و ﺧﺪﻣﺎت ﮐﻨﺎره ﺑﮕﯿﺮﯾﺪ.

– اﮔﺮ از ﻓﺮاواﻧﯽ ﭘﺮوژه ﻫﺎی اﺟﺮا ﻧﺸﺪه ، ﻧﺎﺗﻤﺎم رﻫﺎ ﺷﺪه در ﻫﺮ ﮔﻮﺷﻪ و ﮐﻨﺎر و ﯾﺎ از ﺳﻮﻟﻪ ﻫﺎی ﺧﺎﻟﯽ در ﺷﻬﺮک ﻫﺎی ﮐﻮﭼﮏ و ﺑﺰرگ رﻧﺞ ﻣﯽ ﺑﺮﯾﺪ ، ﺑﺎ روﻧﺪ ﺑﯽ ﭘﺎﯾﺎنِ و ﺑﯽ ﺛﻤﺮِ روﯾﻪ یِ اﻓﺰاﯾﺶ ﻗﯿﻤﺖ ﮐﺎﻻ و ﺧﺪﻣﺎت ﮐﻪ دوﻟﺖ ﻫﺎ در ﻧﺎﮐﺎرآﻣﺪی ﺧﻮد ﺑﻪ آن ﻣﺘﻮﺳﻞ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ ، ﻫﻤﺮاﻫﯽ ﻧﮑﻨﯿﺪ.

– اﮔﺮ از دﺳﺖ ﻧﻈﺎم ﺑﺎﻧﮑﯽ ﮐﺸﻮر ﮐﻪ ﺑﺎ داﯾﺮ ﮐﺮدن ﭼﻨﺪ ده ﻫﺰار ﺷﻌﺒﻪ و ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻪ ﻧﯿﻢ ﻣﯿﻠﯿﻮن ﮐﺎرﻣﻨﺪ ﮐﻪ ﭘﺲ اﻧﺪاز ﻣﻠﯽ را ﺟﻤﻊ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ وﻟﯿﮑﻦ از ﺗﺒﺪﯾﻞ آن ﺑﻪ ﺳﺮﻣﺎﯾﻪ ﮔﺬاری ﻧﺎﺗﻮان ﻫﺴﺘﻨﺪ ، ﻧﺎﺧﺸﻨﻮد ﻫﺴﺘﯿﺪ. و از اﯾﻦ ﮐﻪ ﭼﺮا ﺑﺎﻧﮏ ﻫﺎ ﻧﯿﻤﯽ از ﻣﺎﻣﻮرﯾﺖ را ﺧﻮب اﻧﺠﺎم ﻣﯽ دﻫﻨﺪ اﻣﺎ ﻧﯿﻢِ دﯾﮕﺮ را ﻧﻪ و ﯾﺎ ﭼﺮا ﭘﺲ اﻧﺪاز ﻣﻠﯽ را در ﭘﺎﯾﺪاری ﺗﻮرم ﺻﺮف ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ، ﻧﺎراﺿﯽ ﻫﺴﺘﯿﺪ ، از ﺑﻪ ﮐﺎرﮔﯿﺮی راﻫﮑﺎِر ﺿﺪ ارزِش اﻓﺰاﯾﺶ ﻗﯿﻤﺖ ﮐﺎﻻ و ﺧﺪﻣﺎت ﻗﺪﯾﻤﯽ ﮐﻨﺎره ﺑﮕﯿﺮﯾﺪ.

– اﮔﺮ از دﯾﺪن و ﯾﺎ ﺷﻨﯿﺪن اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﮐﻪ فقط بیست و پنج درصد از آب ﻫﺎی زﯾﺮزﻣﯿﻨﯽ اﯾﺮان ﮐﻪ در ﻣﯿﻠﯿﻮن ﻫﺎ ﺳﺎل ﺟﻤﻊ ﺷﺪه ﺑﻮد ، ﺑﺎﻗﯿﻤﺎﻧﺪه و آب ﻫﺎی ﺳﻄﺤﯽ و ﺟﺎری ﻫﻢ ﻫﻤﯿﻨﻄﻮر و ﻫﻤﻪ یِ اﯾﻦ ﻣﻨﺎﺑﻊ ، ﭘﯿﺮو روﯾﻪ یِ اﻓﺰاﯾﺶ ﻗﯿﻤﺖ ﺗﺒﺎه ﺷﺪه ، ﻧﺎراﺣﺖ و ﻧﮕﺮان ﻫﺴﺘﯿﺪ و اﯾﺮان را ﮐﻮﯾﺮ ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﻫﯿﺪ از ﻫﻤﺪاﺳﺘﺎﻧﯽ ﺑﺎ دوﻟﺖ در ﺳﯿﺎﺳﺖ اﻓﺰاﯾﺶ ﻗﯿﻤﺖ ﮐﺎﻻ و ﺧﺪﻣﺎت ﻗﺪﯾﻤﯽ ﺧﻮدداری ﻧﻤﺎﯾﯿﺪ.

– اﮔﺮ از دﯾﺪن ﻣﺪﯾﺮان دوﻟﺘﯽ در ﺷﺮﮐﺖ ﻫﺎ و ﮐﺎرﺧﺎﻧﺠﺎت دوﻟﺘﯽ ﮐﻪ ﺣﺎﺻﻞ ﮐﺎرﮐﺮد آﻧﻬﺎ ﻧﺎﺗﻮاﻧﯽ اﻗﺘﺼﺎد ﻣﻠﯽ ﺑﻮده ﻧﺎراﺿﯽ ﻫﺴﺘﯿﺪ ،از عملکرد ﻣﺪﯾﺮاﻧﯽ ﮐﻪ ﻋﻤﺪه دﻏﺪﻏﻪ یِ آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻋﻠﺖ ﻓﻘﺪان ﺣﺲ ﻣﺎﻟﮑﺎﻧﻪ و ﺑﻼﺗﮑﻠﯿﻔﯽ ﻋﻨﺼﺮ “ﮐﻨﺘﺮل” در ﺷﺮﮐﺖ ﻫﺎی ﻫﻠﺪﯾﻨﮓ و ﻣﺎدر ﻧﺎﺧﺸﻨﻮدﯾﺪ ، ﺑﺎ ﺧﻮدداری از ﺳﯿﺎﺳﺖ افزایش قیمت کالاهای قدیمی ، آنها  را از اﯾﻦ اﺳﺐ زﯾﻦ ﮐﺮده ﭘﯿﺎده ﻧﻤﺎﯾﯿﺪ.

– اﮔﺮ از اﯾﻦ ﮐﻪ ﻣﺼﺮف اﻧﺮژی ﮐﺸﻮرﻣﺎن از اﺳﺘﺎﻧﺪارد ﻫﺎی ﺟﻬﺎﻧﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ اﺳﺖ و ﺷﻤﺎ از ﺷﻨﯿﺪن اﯾﻦ آﻣﺎر رﻧﺞ ﻣﯽ ﺑﺮﯾﺪ ، ﺑﺪاﻧﯿﻢ اﻓﺰاﯾﺶ ﻗﯿﻤﺖ ﻫﺎی ﻫﺮ ﺳﺎﻟﻪ ﺑﺮ روی ﻗﯿﻤﺖ ﻫﺎی اﻧﺮژی ، ﮐﺎﻫﻨﺪه یِ ﻣﻘﺪار ﻣﺼﺮف ﻧﺒﻮده و ﻧﺨﻮاﻫﺪ ﺑﻮد ، ﭼﻮن در اﯾﻦ ﮐﺎرﻧﺎوال اﻓﺰاﯾﺶ ﻗﯿﻤﺖ ﮐﻪ دوﻟﺖ ﻫﺎ در ﭘﺎﯾﺎن ﺳﺎل راه ﻣﯽ اﻧﺪازﻧﺪ ، ﺗﻤﺎم ﮐﺎﻻ و ﺧﺪﻣﺎت اﻗﺘﺼﺎد ﻣﺸﺎرﮐﺖ دارﻧﺪ ، ﭘﺲ ﻋﻤﻼ ﺑﺎ ﻋﺪد ﺑﺎزی ﻣﯽ ﺷﻮد و اﯾﻦ ﻣﺜﺎﺑﻪ اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺻﻮرت و ﻣﺨﺮج ﮐﺴﺮی ﺑﻪ ﯾﮏ اﻧﺪازه اﻓﺰاﯾﺶ ﯾﺎ ﮐﺎﻫﺶ ﯾﺎﺑﺪ ، ﺣﺎﺻﻞ ﮐﺴﺮ ﻫﻤﺎن ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد.ﭘﺲ ﺑﺎ ﻣﺸﺎرﮐﺖ ﻧﮑﺮدن دراﻓﺮاﯾﺶ ﻗﯿﻤﺖ ﺑﺎ ﺳﯿﺎﺳﺖ اﻓﺰاﯾﺶ ﻗﯿﻤﺖ دوﻟﺖ ﻫﺎ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﻧﻤﺎﯾﯿﺪ.

– اﮔﺮ از اﻓﻮل اﺧﻼق ، اﻓﺖ ﻓﺮﻫﻨﮓ رﻓﺘﺎری ، ﻧﺎوﻓﺎداری در ﻋﻬﺪﻫﺎ ، آﯾﻨﺪه ﻫﺮاﺳﯽ ﮔﺴﺘﺮده ، ﺑﯽ اﻋﺘﻨﺎﺋﯽ ﻓﺮاﮔﯿﺮ ﺑﻪ ﻣﻨﺎﻓﻊ ﺟﻤﻌﯽ و… ﻧﺎﺧﻮﺷﻨﻮد ﻫﺴﺘﯿﺪ و اﯾﻦ وﺿﻊ را ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺗﺎرﯾﺦ زﯾﺴﺘﻪ یِ اﯾﺮاﻧﯿﺎن ، ﺷﺎﯾﺴﺘﻪ وﺳﺰاوار ﮐﺸﻮرﻣﺎن ارزﯾﺎﺑﯽ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﯿﺪ ، ﺑﺪاﻧﯿﻢ ﺳﯿﺎﺳﺖ افزایش قیمت کالاها و خدمات قدیمی ،اخلال در پول یعنی اخلال در نیروی مردم می باشد و فرصت برابر را از مردم دریغ می کند  و راﻧﺖ ﺟﻮﺋﯽ ، ﺗﻤﻠﻖ و ﭼﺎﭘﻠﻮﺳﯽ ، ﻣﯿﻞ ﺑﻪ واﺑﺴﺘﮕﯽ ﺑﻪ ﻣﺼﺎدر راﻧﺖ و ﺳﺮ آﺧﺮ واﮔﺮاﺋﯽ ﻓﺮد و ﺟﺎﻣﻌﻪ و اﻓﻮل اﺧﻼق را در پی دارد.

 

کوچه مردها(۲۶)

چهارشنبه, 9 نوامبر, 2011

حالا که شرح حال خریدهای تکنولوژیکی آن روز را دست گرفته ام،بگذارید داستان آبگرمکن را هم بگویم.

همانگونه که قبلا توضیح داده ام در خانه ما،عمارت دو طبقه (که در هر طبقه دو اتاق بود)در شمال حیاط و آشپزخانه و انباری و توالت هم در جنوب حیاط بودند و در وسط حیاط هم یک حوض کوچک بود که با تلمبه ای که روی حوض نصب شده بود از آب انبار زیر حیاط و حوض ،آب می کشیدیم.همه این امکانات در نود مترمربع زمین ایجاد شده بود!

با آمدن آبگرمکن به جامعه ،پدرم هم خیلی زود یک دستگاه آبگرمکن آزمایش خرید صد و ده تومان و با سلام و صلوات آورد داخل خانه.

فراموش نکنید استفاده از آبگرمکن در زمانی اتفاق افتاد که ما آب لوله کشی داشتیم و من داستان آن را در قسمت های بعدی خواهم گفت اما چون بحث کالاهای جدید آن دوره شد ،این مطلب را در اینجا می آورم.

به هر حال ،ما که از آشپزخانه هیچوقت استفاده نمی کردیم و مادرم غذا را در زیر پله ای درون راهرو می پخت.انبار را هم از کلی وسایل بی ارزش خالی کردیم و پدرم بخشی از سکوی آشپزخانه را خراب کرد و راه عبور لوله های آب را از آشپزخانه به انبار روی دیوار ایجاد کرد و یک روز هم لوله کشی آمد و تا عصر کار لوله کشی از لوله آب به آبگرمکن و از آنجا به داخل انبار را انجام داد و یک دوش هم نصب کرد و رفت و به این ترتیب بدون اینکه انبار را کاشی کاری کنیم و با رنگ روغنی کردن دیوارها و سیمان کردن کف آنجا ،انبار سابق رسما شد حمام و ما اولین خانه ای بودیم که در محله دارای حمام اختصاصی شدیم!

هر هفته جانفتی بزرگ آبگرمکن را که حدود بیست لیتر گنجایش داشت پر می کردیم و شمعک آبگرمکن را هم با یک میله نازک دراز فلزی که سرش نخ نسوز بود روشن می کردیم و بعد از جمع شدن مقداری نفت در کوره آبگرمکن،شعله ها سر می زدند و با کم و زیاد کردن جریان نفت و از روی دماسنج تعبیه شده روی آن،هنگامی که دما بین شصت درجه تا هفتاد درجه سانتیگراد می رسید ،یکی از ما حمام می رفتیم و می آمدیم و دیگری باز باید صبر می کرد تا دوباره دمای آب به همان حد برسد.

بعد از چند ماه استفاده از این وسیله ،سیستم نفت رسانی اش اشکال پیدا کرد و جریان نفت به حدی زیاد می شد که سرتاسر آبگرمکن را آتش فرا می گرفت و ما سراسیمه با آب و هرچه که به عقلمان می رسید آن را خاموش می کردیم و سیاه از دوده ها به حمام عمومی محل می رفتیم!بعد از بار دوم که این اتفاق افتاد،پدرم تصمیم گرفت که دیگر هیچوقت روشنش نکند و باز هم هر هفته همان حمام عمومی محل برویم.من هم بسیار از این امر خوشنود شدم.چون منظره آتش گرفتن آبگرمکن برای من در آن سن بسیار وحشتناک بود و هم در خانه بعد از حمام از کله پاچه خبری نبود!

 

کوچه مردها(۲۳)

یکشنبه, 30 اکتبر, 2011

تلویزیون خریدیم!

مثل بمب توی محله صدا کرد.تازه یک سالی بود که تلویزیون در ایران افتتاح شده بود و روزی حدود شش ساعت برنامه داشت.

از ساعت چهار بعدازظهر با برنامه کودک و پخش کارتون شروع می شد و با برنامه های دیگری مثل سریال و برنامه زنده موسیقی و …..ادامه پیدا می کرد و نهایتا با پخش اخبار به پایان می رسید(حدود ساعت نه و نیم شب).

تمام برنامه ها سیاه و سفید پخش می شدند و تلویزیون ها دو نوع بودند،مبله و معمولی.تلویزیون های مبله شیک تر بودند و چهارتا هم پایه داشتند که در جای مناسب در اتاق قرار می گرفتند و تلویزیون های معمولی پایه نداشتند و به شکل یک مکعب ساده بودند که روی میز و یا پهارپایه ای قرار می گرفتند.طبیعی است که مال ما از همین نوع بود،چون ارزانتر بود.پدرم آن را حدود دویست تومان خریده بود.هردو نوع این تلویزیون ها بر اساس تکنولوژی آن روز لامپی بودند و از وقتی که روشنشان می کردیم حدود دو دقیقه طول می کشید تا لامپش گرم شود و تصویر و صدا بیایند!

هر روز ساعت چهار حدود دوازده تا از بچه های محل ،خیلی مرتب و آرام در انتهای اتاق خانه ما می نشستند و کارتون و فیلم سریال را می دیدند و بعد می زدیم بیرون و هرچه دیده بودیم تکرار می کردیم.همه اصرار داشتیم که نقش قهرمان سریال با ما باشد و ناگفته معلوم است که همیشه این نقش با من بود،چرا که در غیر اینصورت روز بعد برای تماشا راهشان نمی دادم!هرچه من از این موضوع خوشحال بودم مادرم شاکی و ناراحت بود.چرا که هر روز بعد از رفتن ما باید کل اتاق را که از خاک و گل لباسهای ما ،در آن ریخته بود جارو می کرد.