برچسب ها بـ ‘تردید’

گفتگو با یک دوست ۵

شنبه, 27 ژانویه, 2018

گفت: یعنی واقعا هیچ راه حلی به ذهنت نمی رسه؟
گفتم: چرا ،اما فکر می کنم عملی نیست.
گفت: خوب همان را بگو.

اول – شک و تردید و زیر سوال بردن نظم کنونی جهان و قوانین موجود بین المللی
دوم – آموزش های لازم به منظور تغییر فرهنگ و نگاه مردم در حل مشکلات موجود بشری
سوم – تخلقوا به اخلاق الله،یعنی:
– تک تک ابنای بشریت را عزیز چون خود دانستن
– ستارالعیوب بودن
– از آنچه که داریم – چه علم و چه ثروت مادی – همه را بهره مند سازیم
یعنی مقصودم این است که به نظر من خدا انسان را برای خدمت به همنوعانش آفریده است و بس.

واگویه ها ۴۴

سه‌شنبه, 12 فوریه, 2013

همه در تردیدیم

راه را از چاه نمی دانیم

چنان راه به تبلیغات دوست و دشمن داده ایم

که مجالی برای اندیشیدن خودمان نداریم

و تا چنین باشد

نمی توان تصمیم گرفت

هرلحظه یک اندیشه را درست می دانیم

آن که آخر همه شنیده ایم

باید هرجا هستیم،همانجا توقف کنیم

و ساعتی در درون خود سفر کنیم

باید خودمان را باور کنیم

متشکرم!

سه‌شنبه, 22 نوامبر, 2011

به منظور تشکر از ابراز لطف دوستانم برای سالروز تولد این موجود حقیر و روسیاه خدا،شعر زیر را تقدیمتان می کنم:

من در سپیده دم

در سرخی شفق

در بهترین زمان

هنگام راز و ناز

با خالق جهان

در مرز نور و شب

در لحظه ظفر،از جانب سحر،بر تیرگی شب

وارد شدم به خاک

از این سبب شده

تردید و تیرگی

حاکم به روح من

لبریزم از گناه،اما نه هر زمان

گاهی میانه ام،گاهی به سمت عشق،یعنی خدای خوب

گاهی به دشمنش،اهریمن جهان

اینک در این زمان

روز تولدم

خواهم ز درگهت

من را دعاکنی

تا سربلند روم

نزد خدای خود

آن مظهر امید،آن چشمه صفا

 

مهر تو ما را بس

چهارشنبه, 19 ژانویه, 2011

و خدا می داند

                  که چه زجری دارد

                                          عاشقی با تردید

                                                              زیر شک معشوق

                                                                                     عشق تو در تهدید

نه،تو هم با دل من یار نبودی جانا

در زمانی که به او محتاجی

و زبی مهری او

پی سنگی حتی،که صبوری دارد

تا بگویی به او شرح دل پرخونت

لیک افسوس خدا،چون فرستد به کسی چیزی را

لشگری از آن چیز،سوی مخلوق فرستد بسیار

چه تفاوت دارد

که غم است یا شادی

و تو را می پاید

                                                  که توانی باز هم

                                                                                    پاک و عاشق به خدایت مانی؟

با کدامین نیرو،با کدامین امید

جز به الطاف خداگونه خویش

می توان این ره رفت؟

و به سر منزل مقصود رسید؟

ای رفیق اعلی 

    یاور گمراهان  

   ای وفایت دائم  

   تو به فریادم رس 

    تو مرا یاری کن  

     مهر تو ما را بس

روایت بیست و پنجم

یکشنبه, 2 ژانویه, 2011

جوانمرد بر چرخ و فلک دنیا سوار بود،می چرخید و ذوق می کرد،می گردید و ذوق می کرد.بالا می رفت و ذوق می کرد،پایین می آمد و ذوق می کرد.

گفتند:پایین بیا،ای مرد،برازنده نیست مردی و این همه ذوق،مردی و این همه شور و مردی و این همه کودکی.

جوانمرد تردید کرد،می خواست پایین بیاید که خدا دستش را گرفت و گفت:همین جا بمان،دنیا چرخ و فلک بزرگی است که تنها کودکان می توانند بر آن سوار شوند.دیگران از این چرخ و فلک می هراسند و تنها در گوشه ای به تماشا نشسته اند.و بدان!کسی که پیش ما مرد است،پیش مردم کودک است و کسی که پیش مردم،مرد است،پیش ما نامرد!

جوانمرد خندید و کودکی را برگزید.