برچسب ها بـ ‘گل آلود’

از ابوالحسن خرقانی

شنبه, 13 می, 2017

جواب چهار نفر مرا سخت تکان داد…!!!
اول:مرد فاسدی از کنارم گذشت و من گوشه لباسم را جمع کردم تا به او نخورد!!!
او گفت؛ای شیخ ! خدا میداند که فردا حال ما چه خواهد شد…!!!
دوم:مستی دیدم که افتان و خیزان در جاده های گل آلود میرفت…
به او گفتم؛قدم ثابت بردار تا نلغزی!
گفت؛من بلغزم باکی نیست…
به هوش باش تو نلغزی شیخ!!!که جماعتی از پی تو خواهند لغزید…
سوم:کودکی دیدم که چراغی در دست داشت.
گفتم؛این روشنایی را از کجا آورده ای؟!
کودک چراغ را فوت کرد و آنرا خاموش ساخت و
گفت؛تو که شیخ شهری بگو که این روشنایی کجا رفت!؟
چهارم:زنی بسیار زیبا که در حال خشم از شوهرش شکایت میکرد!
گفتم؛اول رویت را بپوشان بعد با من حرف بزن!!!

گفت؛من که غرق خواهش دنیا هستم چنان از خود بی خود شده ام که از خود خبرم نیست،
تو چگونه غرق محبت خالقی که از نگاهی بیم داری ؟!!!

عارفانه ها 25

چهار شنبه, 10 اکتبر, 2012

در سراسر این مسیر کسانی که از کنار جویبارک خرد می گذرند در آن می نگرند.از زلالی و پیوستگی که در اوست،جویبار را نمی بینند.عکس خود را در آن،در زلالی آب می بینند.اما چه کند جویبار خرد اگر یک گذرنده در آن تصویر دیو را می بیند و گذرنده دیگر تصویر فرشته را در آن منعکس می یابد؟

با وجود دریا جویبار نمی تواند از هستی دم زند،لاجرم نادیده می ماند و به هیچ حساب نمی آید،گذرندگان هم جویبار را نمی بینند، فقط خود را می بینند که عکس خودی های آنهاست و لاجرم جز نقص و شر و عیب نیست.

من که جویبار خردم،چنان با شور و هیجان به دنبال سرنوشت خویش به دنبال دریا که در دوردستها آغوش گشوده است می شتابم که غوغای این گذرندگان را نمی شنوم و از بانگ و غلغله آنها نه اندوه به دل راه می دهم و نه دچار بیم می شوم.در طول راه گاه گل آلودم،گاه کف کرده ام،گاه زلالم و گاه بیرنگ و این دگرگونی هایی که در طول راه برای من پیش می آید به تصویر ضمیر آنها کاری ندارد.

لذت فریب خوردن

شنبه, 4 آگوست, 2012

 

جوانک با اشتیاق روی سبزی های چیده شده در چهارچرخه کوچکش آب می پاشد و پی در پی فریاد می زند:سبزی تمیز و تازه ،تمیز و تازه،سبزه سبزه!

از او می پرسم :دسته ای چند؟

می گوید:دسته ای صد و پنجاه تومان،ریحان هم دسته ای سیصد تومان.

همینطور که سبزی ها را در کیسه می ریزم،قیمت آنها را هم حساب می کنم.نهایتا شد سه هزار و دویست تومان.

می گویم:چقدر شد؟

جواب می دهد:سه هزار و پانصد تومان و با احتیاط نگاهم می کند.

نگاهی به دستهای گل آلود و زخمدارش می اندازم،همان مبلغی را که او گفت می دهم و راه می افتم.

نمی دانم لذت او از فریب دادن من بیشتر بود یا لذت من از فریب او را خوردن؟!!