برچسب ها بـ ‘ژنتیک’

سواد زندگی 4

یکشنبه, 17 مارس, 2019

اینک می خواهیم بدانیم مکانیزم کنترل دیگران چگونه در ما ایجاد می شود و رشد می یابد؟

اولین تجربه انسان در کنترل دیگران به دوران نوزادی اش می رسد. زمانی که با نخستین مشکلات زیستی اش مواجه می شود، مانند گرسنگی،دل درد،خیس کردن لباس و … .
نوزاد نمی تواند رأساً نیازهای خود را برآورده کند. بنابراین می کوشد که دیگران را وادار کند به کمکش بیایند. تنها سلاح او ، گریه است که به اعتقاد دکتر گلاسر، نوعی بیان بدوی خشم است.

نوزاد اندک اندک در می یابد که با گریه کردن خود، دیگران را وامی دارد که از جای خود برخیزند و هر کاری که دارند زمین بگذارند و به سویش بیایند و مشکل او را حل کنند. این تجربه جالبی برای یک انسان تازه تولد یافته است که می تواند با ابراز خشم اولیه (گریه) دیگران را به گونه ای کنترل کند که به خدمت او بیایند.
تئوری انتخاب ؛ علت اصلی ناخشنودی انسان ها چیست؟ و چه باید کرد؟
کودک، هر چه بزرگ تر می شود، مکانیزم های پیچیده تری را برای کنترل دیگران (در وهله اول والدین) در پیش می گیرد. به عنوان مثال، کودکی که نسبت به برادر یا خواهر کوچک ترش حسادت می کند، ممکن است با لج بازی هایی مانند خیس کردن عمدی شلوارش، بخواهد رفتار والدین خود را تحت کنترل خود در آورد.
البته با بالا رفتن سن، نوزاد یاد می گیرد که برخی از کارهایش را خودش انجام دهد تا نیازی به اعمال کنترل بر دیگران نباشد.

بنابراین، تمایل به کنترل دیگران از همان اول زندگی در وجود هر یک از ما شکل می گیرد. البته اگر بخواهیم باز هم به قبل تر برگردیم، به ژن هایی می رسیم که هر کدام از ویژگی های ما را مشخص می کنند و در این میان، برخی افراد به صورت ژنتیکی، تمایل بیشتری به کنترل دیگران دارند.

علاوه بر ژنتیک و تجربیات نخستین دوران نوزادی، فضای فرهنگی که هر یک از ما در آن بزرگ می شویم و زندگی می کنیم به ما می آموزد که تا چه حد کنترلگر باشیم.

کسانی که علاقه شدیدی تحمیل اجباری اراده خود دارند، از نظر رشد اجتماعی در مرحله نوزادی باقی مانده اند؛ چه آن که نوزادان نیز وقتی در مسیر رشد قرار می گیرند، اندک اندک در می یابند که نمی توانند همه نیازهای خود را با کنترلگری دیگران تأمین کنند و باید خودشان هم دست به کار شوند. مثلا نوزادی که تا یک سال پیش، نمی توانست بدون کمک مادرش ، شیشه شیرش را به دهان بگیرد و ناگزیر بود با گریه و زاری ، مادرش را وادار به رفتار خاصی به نام غذا دادن به او بکند، اینک می داند که باید خود دست به سمت غذا ببرد و آن را در دهانش بگذارد.

ابر انسان ها

چهار شنبه, 25 اکتبر, 2017

جمشید قسیمی/ پژوهشگر بنیاد پرفسور حسابی
روزی را تصور کنید که همانطور که کالاها و مواد مورد نیاز مصرفی خود را براساس نیاز خود انتخاب می کنید و سفارش می دهید ،امکان سفارش دادن فرزندان تان ، با ویژگی های مورد نظرتان ، فراهم شده باشد.
این امکان را داشته باشید که مثلا با انتخاب وسفارش ، فرزندتان دارای قدی بلند ، چهره ای گندم گون ، با چشمانی سبز، علاقه مند به موسیقی یا ریاضیات یا ورزشکار شود، به طوری که این مشخصه ها را برای فرزندتان پیش از تولدش ایجاد کنید. (سفارش دهید).
اکنون به کمک دانش و مهندسی ژنتیک، زیست شناسی و برخی علوم دیگر ، امکانی فراهم شده است که می توان بسیاری از گیاهان و حیوانات را براساس نیاز بشری و با دست کاری ژنتیک، مطابق با مشخصه های مورد نیاز تولید کرد.
در حال حاضر این امکان تا حدی فراهم شده است که در مرحله جنینی چنین کاری بر روی انسان انجام گیرد و باید توجه کرد این دانش به سرعت در حال رشد و پیشرفت است و پیش بینی می شود طی سه دهه آینده به دوران تکامل خود خواهد رسید و پس از آن این امکان کاملا فراهم می شود تا با تغییراتی بر روی ژن انسان، مشخصه های وی را به طور کاملا دل خواه تغییر داد.
دنیای 50 تا 100 سال آینده را تصور کنید که بخش زیادی از انسان ها می توانند فرزندان شان را به صورت سفارشی به وجود آورند. دانشمندان و پژوهش گران می توانند از بانک های ژنی، ژن های مورد نظر پدر و مادر را استخراج و با ژن های جنین قبل از تولد جایگزین سازند.
واضح است که در آن صورت ژن های معیوب را که امکان تولد فرزندانی ناقص یا دارای بیماری های ژنتیکی و ارثی را سبب می شوند نیز می توان با ژن های سالم جایگزین کرد.
در این صورت یک پدر و مادر اصلی و چندین ژن از پدر و مادرهای اهداکننده ژن، مولد بچه خواهند بود!
شاید بتوان گفت یک پدر و مادر اصلی و چندین پدر و مادر فرعی!
البته می توان ژنهای خود پدر و مادر را هم به صورت مستقیم طوری دست کاری کرد که فرزندان شان مطابق با نظرات آنها تولید شوند!
این روش دست کاری ژن ها را تراریخت می گویند که امروزه به صورت وسیعی در محصولات کشاورزی و دامی مورد استفاده قرار می گیرد. بخش کلیدی این فعالیت و تحول انسانی در اختیار مهندسان ژنتیک قرار خواهد داشت.
پیش بینی میشود طی دو تا سه دهه آینده از این روش، روی انسان به صورت وسیعی استفاده شود.
نتایج حاصل از این تغییر ژنتیکی، بسیار مهم و چشم گیر خواهد بود. نتایجی که نه تنها بر روی تک تک افراد اثرات عمیقی خواهد گذاشت ، بلکه تمدن، فرهنگ و دانش بشری را به صورت کاملا جهشی در یک زمان کوتاه، به شدت تغییر خواهد داد.
برخی از نتایج این روش تولید انسان ؛ را میتوان به صورت زیر برشمرد:
– انسان های ناقص الخلقه یا دارای ژن های معیوب یا بیماری های ارثی دیگر وجود نخواهند داشت.
– میزان سلامت فردی انسان ها به شدت افزایش یافته و از نظر قوای بدنی و اندام، افرادی بسیار سالم و با ویژگی های عالی متولد خواهند شد و مقاومت این انسان ها در برابر بیماری ها، بسیار بیشتر از انسان های گذشته خواهد بود.
– انسان هایی باهوش بالاتر و دانش قوی تری متولد خواهند شد، به طوری که انسان های با دانش کم و ضعف های عمده حوزه های شناختی مانند اوتیسم وعقب مانده های ذهنی و روانی اصلا به وجود نخواهند آمد.
در نهایت آن که می توان پیش بینی کرد حداکثر تا هفتاد سال آینده، انسان هایی پا به عرصه وجود خواهند گذاشت که نسبت به انسان های عصر حاضر، قابلیت های بسیار بیشتری از نظر جسمی و ذهنی خواهند داشت و در عین حال بسیار سالم تر خواهند بود. انسان هایی که شاید بتوان به آنها لقب اَبَرانسان را داد.
وجود چنین انسان هایی منجر به تغییر آینده سرنوشت بشری از روال معمول خود به آینده ای با چشم اندازهای فوق العاده در تمامی عرصه ها می گردد.
انسان هایی به غایت هوش مند و توان مند در زمینه های گوناگون پا به عرصه وجود می گذارند که سرنوشت و آینده انسان را به سرعت دست خوش تحولات عمیق خواهند ساخت.
این نوع تغییرات ژنتیکی انسانی به صورت محدود در حال حاضر شروع شده است و انتظار می رود تا سه دهه آینده به صورت فراگیر درآید.
درنهایت مشکلاتی که ممکن است پیش روی این تحول قرار گیرد را هم نباید از نظر دور داشت .از جمله آنها می توان به مباحث اخلاقی، دینی، اجتماعی و یا منابع مورد نیاز تغذیه انسان های آینده و وقوع اتفاقاتی خارج از اختیار و توان مندی بشری، اشاره کرد.
ولی آنچه که مسلم می نماید، ناگزیر بودن این تحول و دنباله روی تمامی انسان ها برای استفاده از آن خواهد بود. چه آن که هیچ انسانی در شرایط معمول به آینده ای سخت و مبهم و فاقد توان مندی مناسب برای فرزندان خود رضایت نخواهد داد و براین اساس تمامی انسان ها برای داشتن فرزندانی سالم تر و هوشمندتر با یکدیگر به رقابت خواهند پرداخت و چه بسا چالش های غیرقابل پیش بینی نیز در این زمینه به وجود آید.
پس می توان از حالا، دنیای قرن آینده میلادی را با انسان هایی کاملا متفاوت با انسان های فعلی، تصور کرد.
ابرانسان هایی که حتی ممکن است سیر تحولات کل گیتی را تحت الشعاع توان مندی های خود قرار دهند و نگاهی نو و بینشی جدید نسبت به مسائل هستی شناسی ،فلسفی، علمی، فرهنگی و جامعه شناختی ایجاد کنند.
آینده ای که فقط بخش اندکی از آن را می توان با حضور این ابرانسان ها حدس زد و نیازمند کار و پژوهش های گسترده ای برای تصمیم گیری در مورد آینده بشری خواهد بود!
منبع: سایت عصر ایران
کد مطلب: 549678