برچسب ها بـ ‘پیروی’

دیکتاتوری قیمت ها 2

سه شنبه, 7 جولای, 2015

اﻣﺎ ﺑﺮاي رﺳﯿﺪن ﺑﻪ اﺳﺘﻔﺎده از ﻣﮑﺎﻧﯿﺰم ﻗﯿﻤﺖ ﻫﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺣﻀﻮر اﯾﻦ دﯾﮑﺘﺎﺗﻮري ﭘﺎﯾﺎن داد و روﺷﻦ اﺳﺖ راه ﺗﻨﻔﺲ اﯾﻦ دﯾﮑﺘﺎﺗﻮري را ﺑﺎﯾﺪ دراداﻣﻪ يِ ﮐﺎرﺑﺮد اﻓﺮاﯾﺶ ﻗﯿﻤﺖ ﻫﺎ ﮐﻪ اﯾﻦ روزﻫﺎ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﭘﺎﯾﺎن ﺳﺎل در ﻫﺮ ﮔﻮﺷﻪ و ﮐﻨﺎري و ﯾﺎ در ﺑﻮدﺟﻪ يِ ﮐﺸـﻮر در ﺟﺮﯾﺎن اﺳﺖ، دﯾﺪ. و اﮔﺮ اﯾﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ از از اﯾﻦ ﮐﺎرﮐﺮد ﻣﻌﻤﺎ ﮔﻮﻧﻪ ، رازﮔﺸﺎﺋﯽ ﻧﻤﺎﯾﺪ ، ﻣﯽ ﺗﻮان ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﻧﺨﺴﺘﯿﻦ ﮔﺎم ﺑﺮاي رﺳـﯿﺪن ﺑـﻪ ﻣﮑﺎﻧﯿﺰم ﻗﯿﻤﺖ ﻫﺎ ﺑﺮداﺷﺘﻪ ﺷﺪه اﺳﺖ. ﺑﻪ ﻫﺮ روي اﻧﮕﯿﺰه ﺳﻮدﻣﻨﺪ و ﺳﺎزﻧﺪه ﺳﻮدﺟﻮﯾﯽ را ﻣﯽ توان ﺑـﺎ ﻧـﻮآوري ﺑﻨﺎ ﺑﻪ ﻓﺮﻣﺎن ﺳﯿﺎﺳﺖ” ارزشﺗﻮﻟﯿﺪ ﮐـﺎﻻ و ﺧـﺪﻣﺎت ﻗـﺪﯾﻤﯽ ” سیراب ﮐﺮد و ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ اﯾﻦ اﻧﮕﯿﺰه آﻓﺮﯾﻨﺸﮕﺮ را ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺑﺎ ﺗﻦ دادن ﺑﻪ دﯾﮑﺘﺎﺗﻮري ﻗﯿﻤﺖ ﻫﺎ ﯾﺎ ﻫﻤﺎن اداﻣﻪ ” اﻓﺰاﯾﺶ ﻗﯿﻤﺖ آﻧﻬﺎ” که فقط و فقط یاری رﺳﺎن ﻧﺎﮐﺎرآﻣﺪي در اﻗﺘﺼﺎد اﺳﺖ، ﮐﻮر ﮐﺮد.
آﺷﮑﺎر اﺳﺖ ﮐﻪ اﻓﺰاﯾﺶ ﻗﯿﻤﺖ ﻫﺎ ﺑﺪون ﻧﻮآوري ﯾﺎ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﺑﻬﯿﻨﻪ در”ارزش ” نفی روح آفرینشگری است و ﺗﻼﺷﮕﺮان اﻗﺘﺼﺎدي را ﺑﻪ ﻣﻌﺘﺎدي ﺗﺒﺪﯾﻞ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﻓﻘﻂ ﭼﺸـﻢ ﺑـﻪ آﻣـﺪن ﻣﻮاد ﻣﺨﺪر ﮐﻪ ﻫﻤﺎن اﻓﺰاﯾﺶ ﭘﯿﺎﭘﯽ ﻗﯿﻤﺖ ﻫﺎ ﺑﺎﺷﺪ، دوﺧﺘﻪ اﺳﺖ .ﻓﻬﻢ اﯾﻦ ﻣﻬﻢ ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ در دل و ﺟﺎﻧﻤﺎن ﻣﯽ ﻧﺸﯿﻨﺪ ﮐﻪ در ﻧﻈﺮ آورﯾﻢ اﻗﺘﺼﺎد ﻣﻠﯽ ﺑﻪ ﭼﻨﺎن ﺑﻠﻮﻏﯽ رﺳﯿﺪه اﺳﺖ ﮐﻪ ﭘﻮل را زﻣﺎﻧﯽ اﻓﺰاﯾﺶ ﻣﯽ دﻫﺪ ﮐﻪ ﻣﺎ ﺑﻪ ازاي آن ﺗﻮﻟﯿﺪ ﺟﺪﯾﺪي ﺻـﻮرت ﮔﺮﻓﺘـﻪ ﺑﺎﺷـﺪ .ﻫﻤـﺎن ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﭘﯿﺸﺘﺮ ﮔﻔﺘﻪ ﺷﺪ ﭘﻮل ﻓﻘﻂ و ﻓﻘﻂ ﻧﻤﺎد “ارزش” اﺳﺖ و ﺗﻮﻟﯿﺪ ﮐﺎﻻ و ﺧﺪﻣﺎت ﻧﻮ در ﺻﻮرﺗﯽ ﮐﻪ اﻓﺰاﯾﻨـﺪه “ﻧﯿـﺮوي ﻣـﺮدم و ﺟﺎﻣﻌـﻪ ” ﺑﺎﺷﻨﺪ، اﺻﺎﻟﺖ دارد ﻧﻪ ﭘﻮل .ﭘﻮل ﻓﻘﻂ شکل ﺣﻀﻮر ﺗﻮﻟﯿﺪ اﺳﺖ و اﮔﺮ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﭘـﻮل از اﯾـﻦ ﭘﯿـﺮوي و ﻓﺮﻣﺎﻧﺒﺮي ﺧﺎرج ﺷﻮد ، اﺧﻼل در ﻧﻈﺎم “ارزش” و “ﻧﯿﺮوي ﻣﺮدم” روي ﻣﯽ دﻫﺪ .
ﭘﻮلِ ﺑﺪونِ ﻣﺎ ﺑﻪ ازاي ﺗﻮﻟﯿﺪ ﺟﺰ ﺣﻤﻠﻪ ﺑـﻪ ﻗﯿﻤـﺖ ﮐﺎﻻﻫـﺎي ﻣﻮﺟـﻮد ﯾﻌﻨـﯽ ﻫﻤﺎن اداﻣﻪ ﺳﯿﺎﺳﺖ اﻓﺰاﯾﺶ ﻗﯿﻤﺖ ﯾﺎ ﺑﻪ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ ﮐﺸﺎﻧﺪن زﻣﯿﻦ ﻫﺎي زراﻋﯽ، ﻧﺎﺑﻮد ﮐﺮدن ﺟﻨﮕﻞ ﻫﺎ، رودﺧﺎﻧﻪ ﻫـﺎ، ﻣـﻮاد ﻣﺨـﺪر، ﻗﺎﭼـﺎق، رﺷـﻮه ، ﺳﻮداﮔﺮي ﻫﺎي ﺑﯽ ﺛﻤﺮ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﺎﻓﯿﺎي دﻻﻟﯽ در ﻣﯿﻮه و ﻣﺤﺼﻮﻻت ﮐﺸﺎورزي، ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن، ﻣﺴﮑﻦ و …ﭼﺎره دﯾﮕﺮي ﻧﻤﯽ ﯾﺎﺑﺪ.

ایران و ایرانی 56

چهار شنبه, 23 اکتبر, 2013

یکی از آثار مهم ایرانی که پس از دولت ساسانی برجای ماند،تشکیلات اداری این دولت بود.ایرانیان در طی چندین قرن فرمانروایی خود در این رشته به پیشرفت هایی نائل شده و برای اداره دولت پهناور خود راه و رسم نیکویی نهاده بودند.دولتهایی که پس از ایشان در این کشور یا سرزمین های مهاجر آن به روی کار آمدند همه دولت ساسانی را سرمشق خود قرار دادند،و خلفای اسلامی قبل از همه به اهمیت این دولت و آثار برجسته ای که از آن برجای مانده بود پی برده و در تشکیلات خود از آن استفاده بسیار کردند.

اعراب در تمام دوره ای تاریخی خود این نخستین باری بود که با پیشرفت اسلام دولتی نیرومند تشکیل داده بودند.مجاهدان صحرا نشین برای اداره چنین دولتی نه خود سررشته ای داشتند و نه تجارب تاریخی ایشان بدان ها کمکی می کرد.از این رو ناچار بودند که در سازمان اداری دولت خود از دیگران پیروی کنند.و چون دولت ساسانی ایران تنها دولتی بود که بیش از چهار قرن بر این بخش از شرق فرمان رانده و امپراتوری بزرگی را اداره کرده بود،و از طرف دیگر در میان ملتهای اسلامی ایرانیان یگانه ملتی بودند که به واسطه آشنایی با فنون مملکت داری می توانستند زمام کارهای خلافت را در دست گیرند از این رو جای تعجب نبوده اگر سیاستمداران اسلامی سازمان دولت ساسانی را نمونه برجسته تشکیلات اداری شمرده و در هر گام از ایشان پیروی کرده اند.

همین امر را پس ازیورش و سلطه مغول در ایران هم می توان مشاهده کرد.زیاد نگذشت تا پس از حاکم مغولی تمام رده های دیگر حکومتی(غیر از مناصب لشگری)توسط ایرانیان کاردانی چون خواجه نصیرالدین طوسی و….. اشغال گردند.