برچسب ها بـ ‘پارتی بازی’

برتام!

شنبه, 16 جولای, 2016

یکی از دوستان بسیار عزیز من- آقای محمد جواد شفره ای – بعد از توافق هسته ای(برجام) مطلبی را انتشار داد که با توجه به سالگرد توافق انجام شده و اظهار ناامیدی بسیاری از نتایج آن ،انتشار آن در این روزها بسیار مناسب به نظرم می رسد:

برجام به فرجام رسید،اما اگر می خواهیم زندگی ما تغییر کند و کشورمان پیشرفت نماید،نیازمند “برنامه توسعه آینده مشترک ما”(برتام) می باشیم.این برنامه 12 بند دارد:

1 – ما متعهد می شویم روزانه نیم ساعت کمتر پای تماشای تلویزیون بنشینیم و به جای آن روزانه سی دقیقه مطالعه عمیق نماییم.

2 – ما متعد می شویم روزانه ده دقیقه خلوت و سکوت کنیم و به آینده فکر کنیم.

3 – ما وظیفه داریم که هر هفته حداقل یک اقدام انجام دهیم که از آن منفعت شخصی نمی بریم و صرفا منفعت عمومی دارد.

4 – ما خود را موظف می دانیم با دیگران به گونه ای رفتار نماییم که می پسندیم با ما رفتار شود.

5 – ما خود را موظف می دانیم راجع به اموری که نمی دانیم اظهار نظر نکنیم و “نمی دانم” را به راحتی به کار ببریم.

6 – ما تمرین می کنیم که تصمیم های مهم خود را بر اساس تحلیل جامع منفعت و هزینه عملی سازیم و بصورت مکتوب اندیشه نماییم و نه ذهنی و از روی هوا.

7 – ما قول می دهیم خیابان را خانه خود بدانیم و دریا را حوض خانه و جنگل را باغچه خانه خود!آشغال ها را در سطل زباله قرار دهیم و نه در کف خیابان و دریا و جنگل.

8 – ما موظفیم ترک نماییم پارتی بازی،زرنگ بازی و تقلب کردن را.

9 – ما مکلفیم راست بگوییم حتی اگر به ضرر ما تمام شود و به قول خود عمل نماییم حتی اگر سرمان برود.

10 – ما سعی می کنیم افق فکری خود را از “سه ماه” به “ده سال”گسترش دهیم.

11 – ما متعهد می شویم که خدا را آزاد نماییم!یعنی ما قول می دهیم که از این پس خدا را در عزا،مساجد و بیماری ها محدود و قاب نکنیم.از این پس خدا را همه جا همراه و ناظر می دانیم. در همه شرایط،در صف اتوبوس،ترافیک خیابان،دیدن تصاویر زندگی خصوصی افراد،قضاوت در مورد دیگران،سر چهاراه ها و…..

12 – ما متعهد می شویم که عمل کنیم!می کوشیم که از جوک گفتن توهین آمیز،انتقاد ،تحلیل های انتزاعی،فلسفه بافی،حسرت کشورهای توسعه یافته را خوردن،و…..بکاهیم و به جای آن کمی عمل کنیم.

ما می کوشیم برنامه ریزی خود را معطوف به عمل کنیم و عملمان مبتنی بر برنامه باشد.برنامه معطوف به عمل و عمل مبتنی بر برنامه باعث “توسعه آینده مشترک ما” خواهد گردید.

سلسله مباحث مدیریتی 28

سه شنبه, 20 ژانویه, 2015

سلام به ساکنان و میهمانان معبد نوعدوستی

این آخرین بخش از سلسله مباحث مدیریتی است و من در این بیست و هشت قسمت سعی نمودم مشکلاتمان و راه حل های تجربه شده در کشورهای دیگر که در عین حال مغایرت و تضادی هم با مبانی فرهنگی و اعتقادی ما نداشته باشد را ارائه دهم.اما همه این ها شروط لازم این قضیه بودند و یک شرط کافی نیز وجود دارد که در حقیقت شرط اصلی و مقدمه بهروزی و رستگاری ایران و ایرانی است و آن هم این است که:

“اصلاح را باید از خود آغاز نمود”.
– نمی توان در رانندگی دائما به حقوق دیگران تجاوز نمود و توقع داشت که حقوق خودم ،رعایت گردد.
– نمی توان در برخورداری از نعمات و مواهب اجتماعی با پارتی بازی و رابطه عمل نماییم و قوانین را دور بزنیم و از انجام همین کار توسط دیگران،گله مند باشیم.
– نمی شود روزی چند بار دروغ بگوییم و آنگاه شاکی باشیم که چرا مسئولین انقدر دروغ می گویند!آنها هم چند نفری از خود ما هستند.
– نمی توان از دیگران توقع صفاتی را داشت که خود دارای آن صفات و ویژگی ها نیستیم.
واحد هر اجتماعی،افراد آن جامعه می باشد.
اصلاح را از خودمان شروع نماییم.