برچسب ها بـ ‘پادشاه ستمگر’

مقالات 4

یکشنبه, 17 می, 2015

از آدم تا انسان 4

بد نیست در این زمینه،مثالی هم داشته باشیم:
” در پی اصرار و درخواست های مکرر موسی- علیه السلام – از خداوند مبنی بر دیدن و مصاحبت یکی از اولیای او، حضرت در تنگه ای به حضرت خضر ـ علیه السلام ـ می رسد و پس از احوالپرسی، موسی ـ علیه السلام ـ به او گفت:
آیا من از تو پیروی کنم تا از آنچه به تو تعلیم داده شده است و مایه رشد و صلاح است به من بیاموزی؟
حضرت خضرپاسخ می دهد: تو هرگز نمیتوانی همراه من صبر و تحمّل کنی، و چگونه می توانی در مورد رموز و اسراری که به‎ آن آگاهی نداری شکیبا باشی؟
موسی گفت: به خواست خدا مرا شکیبا خواهی یافت، و در هیچ کاری مخالفت فرمان تو را نخواهم کرد.
خضرپاسخ داد: پس اگر می خواهی به دنبال من بیایی از هیچ چیز سوال نکن، تا خودم به موقع، آن را برای تو بازگو کنم. ‎
موسی ـ علیه السلام ـ مجددا این تعهّد را داد که با صبر و تحمّل همراه استاد حرکت کند و به این ترتیب همراه خضر ـ علیه السلام ـ به راه افتاد.
موسی و خضر ـ علیه السلام ـ با هم به کنار دریا آمدند و در آنجا سوار کشتی شدند .آن کشتی پر از مسافر بود، در عین حال صاحبان کشتی آنها را سوار کردند. پس از آنکه کشتی مقداری حرکت کرد، خضر ـ علیه السلام ـ برخاست و گوشه ای از کشتی را سوراخ کرد و آن قسمت را شکست و سپس آن قسمت ویران شده را با پارچه و گل محکم نمود که آب وارد کشتی نشود.
موسی ـ علیه السلام ـ وقتی این منظره نامناسب را که موجب خطر جان مسافران می شد دید، بسیار خشمگین شد و به خضر گفت: ‎ آیا کشتی را سوراخ کردی که اهلش را غرق کنی، راستی چه کار بدی انجام دادی؟
حضرت خضر ـ علیه السلام ـ گفت: آیا نگفتم که تو نمی توانی همراه من صبر و تحمّل کنی؟ ‎
موسی گفت: مرا به خاطر این فراموشکاری، بازخواست نکن و بر من به خاطر این اعتراض سخت نگیر.
از آنجا گذشتند و از کشتی پیاده شدند به راه خود ادامه دادند، در مسیر راه ،خضر ـ علیه السلام ـ کودکی را دید که همراه خردسالان ‎بازی میکرد، خضر به سوی او حمله کرد و او را گرفت و کشت.
موسی ـ علیه السلام ـ با دیدن این منظره وحشتناک تاب نیاورد و با خشم به خضر ـ علیه السلام ـ گفت: «آیا انسان پاک را بی‎آنگاه آنکه قتلی کرده باشد کشتی؟ به راستی کار زشتی انجام دادی. حتّی موسی ـ علیه السلام ـ بر اثر شدّت ناراحتی به خضر ـ علیه السلام ـ حمله کرد و او را گرفت و به زمین کوبید که چرا این کار را کردی؟
خضر گفت: به تو نگفتم تو هرگز توانایی نداری با من صبر کنی؟
موسی ـ علیه السلام ـ گفت: اگر بعد از این از تو درباره چیزی سوال کنم، دیگر با من مصاحبت نکن، چرا که از ناحیه من معذور خواهی بود.
‎در ادامه راه خضر ـ علیه السلام ـ به دیواری که در حال ویران شدن بود نگاه کرد و به موسی ـ علیه السلام ـ گفت: به اذن خدا برخیز تا این دیوار را تعمیر و استوار کنیم تا خراب نشود. خضر ـ علیه السلام ـ مشغول تعمیر شد، موسی ـ علیه السلام ـ که خسته و کوفته و گرسنه بود، و از همه مهمتر احساس می کرد به شخصیت والای او توهین شده،بار دیگر تعهّد خود را به کلّی فراموش کرد و زبان به اعتراض گشود، اما اعتراضی سبکتر و ملایمتر از گذشته، گفت: می خواهی در مقابل این کار اجرتی بگیری؟‎ اینجا بود که خضر ـ علیه السلام ـ به موسی ـ علیه السلام ـ گفت: اینک وقت جدایی من و تو است، اما به زودی راز آنچه را که نتوانستی بر آن صبر کنی، برای تو بازگو می کنم.
موسی ـ علیه السلام ـ سخنی نگفت، و دریافت که نمی تواند همراه خضر ـ علیه السلام ـ باشد و دربرابر کارهای عجیب او صبر و ‎ تحمّل داشته باشد.
حضرت خضر ـ علیه السلام ـ راز سه حادثه شگفت انگیز فوق را برای موسی ـ علیه السلام ـ چنین توضیح داد:‎
اما آن کشتی مال گروهی از مستمندان بود که با آن در دریا کار می کردند، و من خواستم آن را معیوب کنم و به این وسیله آن کشتی را از غصب ستمگر زمان برهانم، چرا که پشت سرشان پادشاه ستمگری بود که هر کشتی سالمی را به زور می گرفتند.‎
و امّا آن نوجوان، پدر و مادرش با ایمان بودند و بیم داشتیم که آنان را به طغیان و کفر وادارد، از این رو خواستیم که پروردگارشان به جای او، فرزندی پاک سرشت و با محبت به آن دو بدهد.‎
و امّا آن دیوار از آنِ دو نوجوان یتیم در آن شهر بود، گنجی متعلّق به آن یتیمان در زیر دیوار وجود داشت، و پدرشان مرد صالحی ‎ بود و پروردگار تو میخواست آنها به حدّ بلوغ برسند و گنجشان را استخراج کنند. من آن کارها را انجام دادم تا زیر دیوار بماند و آن گنج خارج نشود و به دست بیگانه نیفتد، من این کارها را خودسرانه انجام ندادم.”