برچسب ها بـ ‘واخود’

کسی هست مرا یاری کند؟

شنبه, 12 مارس, 2011

به قول دکتر شریعتی در کتاب کویر:

در فرار به تاریخ، از هراس تنهایی در حال، برادرم عین القضات را یافتم که در آغاز شکفتن به جرم آگاهی و احساس گستاخی اندیشه- در سی و سه سالگی، شمع آجینش کردند! که در روزگار، حمل شعور خود جرم است و در جمع مستضعفان و زبونان، بلندی روح و دلیری دل، و در سرزمین غدیرها- به تعبیر بودا- “خود جزیره بودن” (اوپا) گناهی نابخشودنی است.

بسیار بوده است که نوشته ای از خویش را می خوانده ام و می یافته ام که برادرم عین القضات نوشته، آنچنانکه این نوشته را در یکی از رساله های او خواندم و چنین یافتم که من نوشته ام که ” خویشاوندی”خود “یکدیگری” دو “خویشاوندی” است- و اینک مقدمه او، بر کویر من و برمن در کویر:

هر چه می نویسم، پنداری دلم خوش نیست و بیشتر آنچه در این روزها نبشتم، همه آن است که یقین ندانم که نبشتنش بهتر است یا نانبشتنش.

ای دوست، نه هر چه درست و صواب بود، روا بود که بگویند

و نباید که در بحری افکنم خود را، که ساحلش به دید نبود.

و چیزهایی نویسم بی “خود” که چون “واخود” آیم، برآن پشیمان باشم و رنجور.

ای دوست، می ترسم- و جای ترس است- از مکر سرنوشت-

حقا، و به حرمت دوستی، که نمی دانم که این که می نویسم راه “سعادت” است که می روم، یا راه “شقاوت”

و حقاً نمی دانم که این که نبشتم “طاعت ” است یا “معصیت”؟

کاشکی، یکبارگی، نادانی شدمی تا، از خود خلاصی یافتمی!

چون در حرکت و سکون، چیزی نویسم، رنجور شوم، از آن، بغایت!

و چون در معاملات راه خدا چیزی نویسم، هم رنجور شوم!

چون احوال عاشقان نویسم، نشاید،

چون احوال غافلان نویسم، هم، نشاید،

هر چه نویسم هم نشاید،

و اگر گویم نشاید،

و اگر خاموش شوم هم نشاید!

                                                                                                                       از: رساله عین القضات همدانی

 

اکنون من نیز به چنین حالی رسیده ام:

امروز بیست ودوم اسفند است و دقیقا شش ماه از راه اندازی این سایت می گذرد.

نگاهی به آمار زیر بد نیست:

تعداد مطالب ارائه شده در بخش های مختلف سایت:        حدود 350      مورد

متوسط مطالب ارائه شده در روز:                                    حدود     2       مورد

تعداد بازدید کنندگان در شش ماه گذشته:                        حدود 23000    مورد

متوسط تعداد بازدید کنندگان روزانه:                                 حدود   130      مورد

تعداد نظرات ارائه شده:                                                  حدود    630     مورد

متوسط تعداد نظرات روزانه:                                         حدود    دو ونیم   مورد

حداکثر تعداد بازدید کنندگان روزانه:                                        705            نفر

 حداقل بازدید کنندگان روزانه:                                                 5                نفر

می توان گفت در حال حاضر روزانه حدود سی نفر همراه دائمی داریم که امیدوارم همدل نیز باشیم .از اين سي نفر ده نفري فعالانه در مباحث و نوشته ها نظر مي دهند و بيست نفري هم تنهامي آيندومي خوانند وميروند،اما بواسطه حضور دائمي آنها نيز صاحبخانه اند و جالب اينكه در ميان اين عزيزان افرادي از كلمبيا و نروژ و آلمان و كانادا و آمريكا هم حضور دارند(البته ايراني ساكن در آن مناطقند.) بقیه افرادی هستند که گاهی به ما سر می زنند.به نوعی می توان گفت ،یک خانواده هدفمند سی نفره و مهمانانی که به این خانه می آیند و می روند و صد البته که قدمشان روی چشم و هرچه بیشتر بیایند،بهتر.

 

باید صادقانه اعتراف کنم ،با وجود تلاش زیادی که کردم هنوز حتی 5%از خواسته هایم هم در مورد این سایت تحقق نیافته است!و این دو دلیل عمده دارد:

-کمبود وقت

-لزوم رعایت محدودیت ها(خطوط قرمز)

به نظر من همانگونه که در بالا ذکر کردم ،اکنون این سایت به 5%اهداف خود دست پیدا کرده و اگر کتابخانه را هم فعال کنیم(که بیش از دو هزار عنوان کتابهای الکترونیکی آماده بارگذاری هستند)،می توان گفت به 10%خواسته ام رسیده ام و اگر بخش های کارآفرینی و خلاقیت را هم راه اندازی و فعال نماییم به 30%خواسته ها.

و بالاخره اگر بخش دریافت و واگذاری ایده های نو و تازه را هم فعال نماییم و به عمل هم درآیند(یعنی تعامل اجرایی بین ارائه دهندگان و جویندگان ایده ها برقرار گردد)،به تمام اهداف این سایت رسیده ایم.

و مشگل همینجاست!

من به هیچ وجه تا بحال نتوانسته ام وقتی برای انجام تمام امور فوق آزاد نمایم و فکر می کنم با بکار گیری یک نفر هم بطور کامل این مشکل حل نمی شود ،چرا که نه وقت کامل او کافی خواهد بود و نه انجام همه این امور در دایره تخصص یک نفر خواهد گنجید.

پس چه باید کرد؟

پیشنهاد من “مدیریت گروهی”این سایت است.به این معنی که اگر حداقل چهار نفر حاضر شوند که هریک مسئولیت یکی از بخش های فوق را بپذیرند و به من هم اجازه نظارت و مدیریت بدهند،انشالله بتوانیم از پس این مهم برآییم.

لطفا فکر کنید و به سه سوال زیر پاسخ دهید:

1-آیا این سایت ارزش ادامه دادن و توسعه دادن را دارد؟

2-آیا شما حاضرید متولی یکی از بخش ها بشوید؟

3-اگر پاسخ سوال دوم مثبت است،کدام بخش؟

هم برای هم اندیشی و دادن پاسخی به سوالاتم و هم بعلت سفری که برای دیدن فرزندم در پیش رو دارم،از امروز تا بیستم فروردین از ارائه هرگونه مطلب در سایت و وبلاگ خودداری خواهم نمود و پس از آن بستگی به نظراتی که دریافت خواهم کرد در مورد ادامه کار و شکل مناسب آن تصمیم گیری خواهم نمود.

به امید در پیش داشتن سالی پر از موفقیت و شادکامی و تندرستی بر ای تک تک مردم خوب ایران و جهان.

بدرود!