برچسب ها بـ ‘ناجی’

نقد و تحلیل جباریت 25

یکشنبه, 5 ژانویه, 2020

تاريخ چنين مي گويد كه غير از تود ه هاي نيازمند و شخص عوام فريب،نيروي سومي نيز در استقرار استبداد و خودكامگي نقش دارد، نيرويي كه عامل موفقيت و سازماندهي نيروهاي فرد عوام فريب مي شود و در واقع فرد
عوام فريب را چون عنصر مستعدي براي برقراري ديكتاتوري و استبداد پرورش مي دهد و در موقع مناسب به صحنه سازي هاي جنجالي وسازماندهي برنامه هاي عوام فريبانه و جذّاب او مي پردازد و خلاصه آنكه از”هیچ کس” ، “مردی تمام عیار” می سازد تا به وسیله این “هیچ کس” و با نام مستعار او بر اوضاع مسلط شده و بر خر مراد سوار شود.
مقاطعي در تاريخ بوده است كه حكام سلطه گر خود را همتاي خدايان و يا از اصحاب نزديك آنان قلمداد مي كردند به محض اين كه اين نسبت بي رنگ مي شد، حاكمان به دست و پا مي افتادند و ترس وجودشان را فرا مي گرفت كه مبادا جبروت و عظمت جادويي حكومتشان نابود شود . از اين رو به جست وجوي يافتن يا “بلاگردان” می گشتند.در این میان کسی را یافته و بعنوان “ناجی” به مردم معرفي مي كردند وخود در پشت سر او پنهان شده، از پشت پرده او را هدايت مي كردند،البته اين موضوع بدان معنا نبود كه حاكمان اصلي به قدرت جادويي اين تازه وارد اعتقاد داشته باشند، چرا كه “استراتژی کار” آنها عاقلانه تر از آن بود. آن ها از عنصر ناجي استفاده مي كردند تا به اين وسيله از سردرگمي و التهاب و بي تصميمي مردم و اين اضطرارِ ترسناك كه مثل جادوشده ها منتظر نجات بودند، در جهت منافع خاص خودشان بهره برداري كنند.

سروده ای از آقای خوشخو

دوشنبه, 30 جولای, 2018

زخم هاي كهنه اي برتن شديم 

                 عاقبت با عشق هم دشمن شديم                    

                 
فكر مي كرديم طوفان زاده ايم   

                       دل به درياي صداقت داده ايم                          

                      
ساقه احساسمان خشكيده بود   

                      حرفهامان مبهم و پيچيده بود                          

                       
آنچه مي گفتيم خوابي بود وبس   

                    طرح بيرنگ سرابي بود وبس                       

                       
باز هم نان جاي ايمان راگرفت 

                    فاصله سيلي شد و جان راگرفت                      

                 
دست هايي خالي و اميدوار 

                       بار ديگر چشمهايي اشك بار                         

                     
بازقلبت سنگ شد ديدي رفيق

پاي مردي لنگ شدديدي رفيق

مرهم دريا شدن شوخي كه نيست

ناجي فرداشدن شوخي كه نيست

ما ميان خواب و رويا گم شديم

سوگوار قصه مردم شديم

دست ما آيينه بود و آفتاب

يك دل بي كينه بود و آفتاب

كاشكي يك لحظه منطق داشتيم

از سياهي دست بر مي داشتيم