برچسب ها بـ ‘مستی’

عرفان نامه 8

چهار شنبه, 14 ژوئن, 2017

عاشقی رسمی و آدابی دارد
به زلالی آب
به پاکی ابر
و به شیرینی رویا
عاشق را کاری با دنیا نیست
هرچه هست،عشق است و معشوق
عاشق اهل فریب دادن نیست
فریب که و برای چه؟
معشوق آینه دل عاشق است
عاشق جز معشوق به چیزی نمی اندیشد
این را بدان
عشق راستی است و مستی
آدم مست هرگز در پی فریب کسی نیست

رسم عاشقی

شنبه, 8 آگوست, 2015

عاشقی رسمی و آدابی دارد
به زلالی آب
به پاکی ابر
و به شیرینی رویا
عاشق را کاری با دنیا نیست
هرچه هست،عشق است و معشوق
عاشق اهل فریب دادن نیست
فریب که و برای چه؟
معشوق آینه دل عاشق است
عاشق جز معشوق به چیزی نمی اندیشد
این را بدان
عشق راستی است و مستی
آدم مست هرگز در پی فریب کسی نیست

واگویه ها 60

یکشنبه, 13 جولای, 2014

ساقی کیست؟
شراب چیست؟
مستی کدام است؟
خوردنی است؟
دیدنی است؟
حس کردنی است؟
خدایا،تو مستم کن ،تا بدانم

واگویه ها 54

یکشنبه, 29 سپتامبر, 2013

ساقی کیست؟

شراب چیست؟

مستی کدام است؟

خوردنی است؟

دیدنی است؟

حس کردنی است؟

خدایا،تو مستم کن ،تا بدانم!

باید بروم

دوشنبه, 5 نوامبر, 2012

باید امشب من از این خانه ویران بروم

از خودم دل بکنم،سوی حریفان بروم

باید این جان به جا مانده ز خود

بفروشم به خدا و تک و تنها بروم

مستی و شیون و آز و طلب دنیا را

واگذارم به شما،پاک و سبک دل بروم

این جهان آمدن و سعی فراوان کردن

بهر یک لقمه،عبث بود پشیمان بروم

کاروان رفت و همه با عجله در پی او

ره نه این بود،کنون راه دگر من بروم

از رهی معیری

چهار شنبه, 1 فوریه, 2012

 

همه عمر برندارم سر از این خمار مستی
که هنوز من نبودم که تو در دلم نشستی
تو نه مثل آفتابی که حضور و غیبت افتد
دگران روند و آیند و تو همچنان که هستی
چه حکایت از فراقت که نداشتم ولیکن
تو چو روی باز کردی در ماجرا ببستی
نظری به دوستان کن که هزار بار از آن به
که تحیتی نویسی و هدیتی فرستی
دل دردمند ما را که اسیر توست یارا
به وصال مرهمی نه چو به انتظار خستی
نه عجب که قلب دشمن شکنی به روز هیجا
تو که قلب دوستان را به مفارقت شکستی
برو ای فقیه دانا به خدای بخش ما را
تو و زهد و پارسایی من و عاشقی و مستی
دل هوشمند باید که به دلبری سپاری
که چو قبله ایت باشد به از آن که خود پرستی
چو زمام بخت و دولت نه به دست جهد باشد
چه کنند اگر زبونی نکنند و زیردستی
گله از فراق یاران و جفای روزگاران
نه طریق توست سعدی سر خویش گیر و رستی

نه دل مفتون دلبندی نه جان مدهوش دلخواهی
نه بر مژگان من اشکی نه بر لبهای من آهی
نه جان بی نصیبم را پیامی از دلارامی
نه شام بی فروغم را نشانی از سحرگاهی
نیابد محفلم گرمی نه از شمعی نه از جمعی
ندارم خاطرم الفت نه با مهری نه با ماهی
بدیدار اجل باشد اگر شادی کنم روزی
به بخت واژگون باشد اگر خندان شوم گاهی
کیم من؟ آرزو گم کرده‌ای تنها و سرگردان
نه آرامی نه امیدی نه همدردی نه همراهی
گهی افتان و حیران چون نگاهی بر نظرگاهی
رهی تا چند سوزم در دل شب‌ها چو کوکب‌ها
به اقبال شرر تازم که دارد عمر کوتاهی

 

آزاده از خرد

دوشنبه, 3 اکتبر, 2011

عشق مستی آرد و دیوانگی

عقل عزت زاید و دردانگی

عزت و جاه و جلال از آن تو

من روم در وادی دیوانگی

این جنون و عشق و امید وصال

می دهد ما را،فر و آزادگی

ای سفیر مهر و افسون خدا

عاشقی،ای با خرد بیگانگی

عقل را از من بگیر و دور کن

من بمانم دور زین فرزانگی

چاره سازم درد خود با عاشقی

مرهمی از مهر و درد و سادگی