برچسب ها بـ ‘مالیات’

نسبت ما با توسعه 12

شنبه, 28 جولای, 2018

پس راه حل چیست؟
به قول آقای مصطفی داننده در سایت عصر ایران:
در روزهای نه چندان دور در ایران، ثروتمند به کسی گفته می‌شد که کار تولیدی می‌کرد. خیلی از آنها بنز هم داشتند. وقتی در خیابان بنزی می‌دیدید در بسیاری از مواقع صاحب آن یک کارخانه دار یا تولید کننده بود.
آنها به واسطه تولید خود، شغل هم ایجاد می‌کردند. پولدار هم بودند.البته مالیات هم می‌دادند.
تولید آنها باعث می‌شد مردم از اجناس ایرانی استفاده کنند. چون نان بخشی از مردم وابسته به این تولید بود. بسیاری از خانواده‌ها در این چرخه زندگی می‌کردند.
حالا اما داستان فرق کرده است. قفلی به در تولید خورده است. بسیاری ار سرمایه دارها دیگر حاضر نیستند پول خود را وارد تولید کنند. تولید تنها و تنها شکست و از دست رفتن سرمایه را با خود به همراه دارد. بسیاری می‌ترسند پول خود را وارد تولید کنند.
عدم حضور این افراد در تولید باعث شده است، موج بیکاری کشور را بردارد. وقتی تولید نباشد، کار هم نیست.

خرید دیجیتالی 4

سه شنبه, 8 مارس, 2016

ﻧﺘﯿﺠﻪ و ﭘﯿﺸﻨﻬﺎد:

ﻫﺮ ﭼﻨﺪ اﯾﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﺎ ﻫﺪف ﭘﺎﯾﺎن دادن ﺑﻪ ﻣﻌﺎﻣﻼت ﺳﯿﺎه و ﻫﺪاﯾﺖ ﻧﻘﺪﯾﻨﮕﯽ ﺑﻪ اﻗﺘﺼﺎد اﺻﻠﯽ ( ﻣﻠﯽ )ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪه اﻣﺎ ﻣﺰاﯾﺎي دﯾﮕﺮ آن ﺑﻪ ﻫﯿﭻ وﺟﻪ ﮐﻤﺘﺮ از ﻫﺪف ﻫﺎي ﮔﻔﺘﻪ ﺷﺪه ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﮐﻮﺗﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﺑﺮﺧﯽ از آﻧﻬﺎ اﺷﺎره ﻣﯽ ﺷﻮد. ﻓﺮاﯾﻨﺪ درﯾﺎﻓﺖ ﮐﺪﯾﻨﮏ ﻣﻌﺎﻣﻼﺗﯽ ﺑﺮاي ﮐﺎﻻ و ﺧﺪﻣﺎت ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ اﻧﻀﺒﺎط ﺳﺎزﻣﺎن ﯾﺎﻓﺘﻪ و ﺳﻮدﻣﻨﺪي را ﻣﻘﺮر ﻧﻤﺎﯾﺪ ﮐﻪ ﺑﺮايِ ﻫﻤﮕﺎن ﻣﻔﯿﺪ ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﮐﻪ ﮐﺎﻻ و ﺧﺪﻣﺎﺗﯽ ﮐﺪ ﻣﻌﺎﻣﻼﺗﯽ درﯾﺎﻓﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﺳﻼﻣﺖ ، ﺑﻬﺪاﺷﺖ ، ﻣﺤﯿﻂ زﯾﺴﺖ ، ﺧﺪﻣﺎت ﺑﻌﺪ از ﻓﺮوش ، ﻗﯿﻤﺖ ﯾﮑﺴﺎن و ﮐﻨﺘﺮل ﺷﺪه ، ﮐﯿﻔﯿﺖ و درﺟﻪ ﺑﻨﺪي ﻣﻨﺎﺳﺐ ﮐﺎﻻ و ﺧﺪﻣﺎت ، ﻓﻀﺎي رﻗﺎﺑﺘﯽ ﺳﺎزﻧﺪه ،ﭘﺮداﺧﺖ ﻣﺎﻟﯿﺎت آﺳﺎن و ﻋﺎدﻻﻧﻪ، آﺳﺎﻧﯽ ﻣﻌﺎﻣﻼت و ﻧﺒﻮد ﻫﺮ ﮔﻮﻧﻪ دﻏﺪﻏﻪ ﺑﺮاي ﻃﺮﻓﯿﻦ و…را ﺗﻀﻤﯿﻦ ﻧﻤﺎﯾﻨﺪ. در اﯾﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻪ وﯾﮋﮔﯽ ﻫﺎي ﻧﻬﺎدي ﮐﻪ ﺑﺮاي ﮐﺎﻻ و ﺧﺪﻣﺎت ﭘﺮواﻧﻪ يِ ﻣﻌﺎﻣﻼﺗﯽ( ﻫﻤﺎن ﮐﺪ ﻣﻌﺎﻣﻼﺗﯽ ) ﺻﺎدر ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ، ﭘﺮداﺧﺘﻪ ﻧﺸﺪ ﮐﻪ در ﻣﺠﺎﻟﯽ دﯾﮕﺮ و ﺑﻪ ﻃﻮر ﺷﺎﯾﺴﺘﻪ ﺑﻪ آن و ﻧﯿﺰ ﻣﻨﺸﻮر “ﻇﺮﻓﯿﺖ ﺗﻮﻟﯿﺪي ﺟﺎﻣﻌﻪ” ﮐﻪ در اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع اﻫﻤﯿﯿﺖ ﺑﺴﯿﺎر دارد، ﭘﺮداﺧﺘﻪ ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ. اﻣﺎ در ﭘﺎﯾﺎن ﻓﺮض ﺷﻮد ﮐﻪ اﯾﻦ ﻣﺪل ﭘﯿﺸﻨﻬﺎدي ﻓﻘﻂ و ﻓﻘﻂ ﺑﺘﻮاﻧﺪ در ﺳﻪ ﺳﺮﻓﺼﻞ زﯾﺮ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻧﺴﺒﯽ و ﺗﺪرﯾﺠﯽ اﺛﺮﮔﺬار ﺑﺎﺷﺪ: ﺑﺮ ﻗﺮاريِ ﺳﺎﻣﺎﻧﻪ يِ اﻟﮑﺘﺮوﻧﯿﮑﯽ ﺧﺮﯾﺪ و ﻓﺮوش دﯾﺠﯿﺘﺎﻟﯽ ، ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﮐﺎﻻﻫﺎ و ﺧﺪﻣﺎت ﺗﻮﻟﯿﺪي در اﻗﺘﺼﺎد ﻣﻠﯽ را ﮐﺪ ﮔﺰاري ﻧﻤﺎﯾﺪ و ﮐﺎﻻ و ﺧﺪﻣﺎت ﻏﯿﺮ را ﭘﺲ ﺑﺰﻧﺪ ، در اﯾﻦ ﺻﻮرت اﻧﻀﺒﺎط اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ و اﻗﺘﺼﺎدي (ﺑﻪ ﻣﻔﻬﻮم ﺳﻮﺧﺖ وﺳﺎز ﺳﺎﻟﻢ) ﮔﺴﺘﺮده اي را در ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻓﺮاﻫﻢ ﻣﯽ ﻧﻤﺎﯾﺪ.و اﯾﻦ اﻧﻀﺒﺎط ﻓﺮاﮔﯿﺮ و اﻃﻼﻋﺎت ﻗﺎﺑﻞ اﺗﮑﺎء ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ ﺑﺴﯿﺎر اﺳﺘﺜﻨﺎﺋﯽ را ﺑﺮايِ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ رﯾﺰان ﻓﺮاﻫﻢ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﺗﺎ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺗﻌﺮﯾﻒ “ﻣﻨﺸﻮر ﻇﺮﻓﯿﺖ ﺗﻮﻟﯿﺪي ﺟﺎﻣﻌﻪ” دﺳﺖ ﯾﺎﺑﻨﺪ و از آن ﭘﺲ ﻓﻌﺎﻟﯿﻦ اﻗﺘﺼﺎدي ﮐﺸﻮر را ﺑﻪ اﯾﻦ اﻗﻠﯿﻢ ﺳﺎزﻧﺪه و ﻓﺰاﯾﻨﺪه يِ ﻧﯿﺮوِي ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻓﺮاﺑﺨﻮاﻧﻨﺪ. در ﺻﻮرت ﺗﻮﻓﯿﻖ ﻧﺴﺒﯽ و ﺗﺪرﯾﺠﯽ در ﺑﺮﻗﺮاريِ اﻧﻀﺒﺎط ﻓﺮاﮔﯿﺮ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ و اﻗﺘﺼﺎدي ﻧﺎﺷﯽ از  ﺳﺎزﻣﺎﻧﺪﻫﯽ ﮐﺎﻻ و ﺧﺪﻣﺎت ﮐﻪ در ﺑﻨﺪ ﺑﺎﻻ ﮔﻔﺘﻪ ﺷﺪ در آن ﺻﻮرت ﻧﻘﺪﯾﻨﮕﯽ ﮐﺸﻮر ﺑﻪ ﻧﺎﮔﺰﯾﺮ ﺑﻪ اﻗﻠﯿﻢ اﻗﺘﺼﺎد ﻣﻠﯽ ﻓﺮاﺧﻮاﻧﺪه ﻣﯽ ﺷﻮد. و اﯾﻦ ﺑﻪ ﻣﺜﺎﺑﻪ اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ آﺑﯽ ﻧﯿﺮوﻣﻨﺪ ﮐﻪ اﻣﺮوزه در ﻣﺴﯿﺮ ﺧﻮدش ﺑﻪ ﻣﻘﺼﺪ از ﺟﺎﻫﺎي ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺧﺎرج (ﻫﺮز) ﻣﯽ رﻓﺘﻪ و آﺳﯿﺐ ﻫﻢ ﻣﯽ زده و ﺿﻤﻨﺎ ﺑﻪ ﻃﻮر ﮐﺎﻣﻞ و اﺛﺮﮔﺬار ﺑﻪ ﻣﻘﺼﺪ ﻫﻢ ﻧﻤﯽ رﺳﯿﺪه ، اﯾﻨﮏ ﺑﻪ ﻣﺪد اﯾﻦ ﺳﺎﻣﺎﻧﻪ ، ﯾﮏ ﺑﻪ ﯾﮏ ﺧﺮوﺟﯽ ﻫﺎي آﺳﯿﺐ زا ﺑﺴﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﻮد و آب ﻧﯿﺮوﻣﻨﺪ و ﯾﮑﭙﺎرﭼﻪ را ﺑﻪ ﻣﻘﺼﺪ ﻣﯽ رﺳﺎﻧﺪ.

ایران و ایرانی 97

چهار شنبه, 23 دسامبر, 2015

خشکسالی یک موضوع جهانی است ولی گفته می‌شود راه‌حل دارد و همکاری بین کشورها می‌تواند این مسائل را بهتر حل کند. چالش دیگری که در داووس مورد بحث قرار گرفت، مساله محیط زیست بود. دولت‌ها در حال فشار به شرکت‌های خصوصی هستند و هزینه‌ها را برای شرکت‌هایی که آلودگی محیط زیستی ایجاد می‌کنند، افزایش می‌دهند. الان در آلمان اکثر شرکت‌هایی را که آلودگی ایجاد می‌کنند مجبور کرده‌اند که سبز شوند یا خاک آلمان را ترک کنند. این یک جریان جدی در آمریکاست. چینی‌ها هم به خصوص در دوره رئیس‌جمهور جدید در این باره برنامه‌ریزی‌های جدی کرده‌اند. نخست‌وزیر چین که در داووس امسال هم شرکت کرده بود خیلی به این موضوع توجه داشت و می‌گفت از اولویت‌های بسیار مهم ما با نرخ رشد اقتصادی 6.8 درصد، پرداختن به مسائل محیط زیست است.

نکته‌ای که امسال به‌طور گسترده مطرح شد این بود که جهان ثروتمندتر می‌شود، اما سوال این است که آیا این ثروت توزیع هم می‌شود یا نه؟ آماری که امسال محققان داووس استخراج کرده بودند به این شرح است که 41 درصد ثروت جهان در اختیار 0.7 درصد مردم است. 42.3 درصد دیگر ثروت نزد 7.7 درصد مردم جهان است. یعنی در مجموع 83.3 درصد ثروت نزد 8.4 درصد مردم جهان است. 13.7 درصد ثروت نیز متعلق به 22.9 درصد مردم جهان است و از همه جذاب‌تر اینکه فقط سه درصد ثروت جهان نزد 68.7 درصد مردم جهان است. امسال در 22 میزگرد داووس شرکت کردم و میزگردی نبود که یک سیاستمدار، فعال اجتماعی و حتی بعضاً مدیران شرکت‌ها اشاره نکنند که این فاصله طبقاتی در جهان بسیار جدی است و آینده بشریت را تهدید می‌کند.
یکی از دلایلی که ثروت در دنیا متمرکز می‌شود، به خاطر ادغام شرکت‌هاست. نقدینگی گسترده‌ای وجود دارد که تبدیل به ادغام می‌شود. برای اینکه افراد و شرکت‌ها پول نقد را نگه ندارند، آن را تبدیل به مالکیت و دارایی‌های مولد می‌کنند و یک شرکت را می‌خرند و طبعاً سرمایه‌گذاری‌هایی می‌کنند که سود داشته باشند. اخیراً شرکت فیس‌بوک، واتس‌آپ را به قیمت 21 میلیارد و 800 میلیون دلار خرید. الان اکثر سوپرمارکت‌هایی که در اروپاست و حالت زنجیره‌ای دارند، سرمایه‌گذاران‌شان از کشورهای عربی هستند، چون مطمئن هستند همیشه بازار خواهند داشت. مثلاً ببینید یک درصد مردم آمریکا، 46 درصد مالیات این کشور را پرداخت می‌کنند.
در غرب، جوامع به لحاظ اقتصادی قطبی می‌شوند و این کاملاً روشن است. الان تقریباً 40 درصد تولید اروپا و آمریکا صرف صادرات می‌شود که بازارهای آن در آسیاست. بازارهای مصرفی آسیا به اقتصاد اروپا و آمریکای شمالی کمک می‌کند که بتوانند موقعیت‌های جهانی خودشان را حفظ کنند. تقریباً 40 درصد GDP آمریکا مربوط به صادرات است. به همین دلیل است که کاهش قیمت نفت، محرک جدیدی برای رشد اقتصادی آسیا خواهد بود که می‌تواند به صورت زنجیره‌ای، وضعیت اروپا و آمریکای شمالی را هم بهتر کند، تا بتوانند بازارهای آنها را به اصطلاح تامین کنند. شرکتی مثل بی‌ام‌و (BMW) در شش‌ماهه دوم سال گذشته میلادی، 17 هزار اتومبیل در چین فروخت که این نسبت به سال گذشته 40 درصد افزایش داشته است که این وضعیت برای دیگر شرکت‌های غربی هم صادق است.

ایران و ایرانی 95

چهار شنبه, 25 نوامبر, 2015

ایرباس یک نوع هواپیما را در آتلانتای آمریکا می‌سازد که خیلی هم مورد انتقاد اتحادیه اروپا قرار گرفته است ولی شرکت خیلی روشن گفته چون در جنوب شرق آمریکا تعدادی دانشگاه مثل جورجیاتک هستند که بهترین مهندسان را در شمال آمریکا تربیت می‌کنند، شرکت سازنده هواپیما هم باید همان‌جایی برود که این مهندسان هستند. دیگر این مساله ملیت و اینکه کجا این کارخانه زده بشود هیچ‌کدام مطرح نیست، مساله کارآمدی و در دسترس بودن بازار سرمایه و نیروی کار مهم است که این کمک می‌کند به شرکت‌ها که تصمیم‌گیری بکنند. چرا دوبی در خاورمیانه این اهمیت را پیدا کرده یا ترکیه با چنین رشدی مواجه شده است؟ به خاطر این است که ایجاد یک شرکت آسان است، فضای کسب‌وکار مهیاست، قوانین خیلی ساده مالیاتی دارد، قوانین روشن صادرات و واردات دارد، رفت و آمد به آنجا راحت است.
همه اینها کمک می‌کند که شرکت‌ها خیلی سریع‌تر تصمیم بگیرند. بی‌دلیل نیست که کشوری مثل سنگاپور که مساحتش تقریباً اندازه شهر تهران است، 230 میلیارد دلار تولید ناخالص داخلی دارد که 60 درصد آن متعلق به های‌تک (فناوری پیشرفته) است، به خاطر اینکه ساختاری ایجاد کرده که بهترین‌های آی‌تی را در منطقه آسیا جذب می‌کند و در آنجا کار و تولید می‌کند. چالش بعدی در این رابطه رقابت‌های استراتژیک است. برای من خیلی جذاب بود که وقتی تقسیم‌بندی کردند مشخص شد کمترین رقابت استراتژیک و ژئواستراتژیک در دنیا مربوط به آمریکای لاتین است، یعنی کشورهای این منطقه بهترین روابط را با همدیگر دارند. به خاطر بحران اوکراین در منطقه شرق اروپا میان روسیه و اروپا رقابت وجود دارد، میان چین و همسایگانش نیز رقابت‌هایی به وجود آمده است.