برچسب ها بـ ‘فن سالاران’

بوروکراسی کنترلی 8

سه شنبه, 19 ژانویه, 2016

ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺷﮑﻞ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺟﺪﯾﺪ را ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎ ﻧﻈﺮ داﺷﺖ ﺳﻪ وﯾﮋﮔﯽ و ﻧﮑﺎت ﺑﺎﻻ ، ﺑﻪ ﻣﺜﺎﺑﻪ ﯾﮏ ﻣﻮﺗﻮر ﭘﯿﺶ روﻧﺪه ﮐﻪ ﺑﺮوﻧﺪاد آن ﺗﺤﻘﯿﺮ ﺗﻮﻟﯿﺪ ﻣﻠﯽ ، ﭘﺲ راﻧﯽ ﻧﻮآوري ، اﯾﺠﺎد ﻧﺎﺑﺮاﺑﺮي ، ﻓﺮار ﺳﺮﻣﺎﯾﻪ ﻫﺎ از ﮐﺸﻮر ، واﮔﺮاﺋﯽ ﻣﻨﻄﻘﻪ اي و ﺟﻬﺎﻧﯽ و در ﯾﮏ ﮐﻼم ﮐﺎﻫﺶ” ﻧﯿﺮوي ﻣﺮدم و ﺟﺎﻣﻌﻪ” ﺑﻮده اﺳﺖ ، ﻓﻬﻤﯿﺪ. اﯾﻦ ﻣﻮﺗﻮر ﺑﺎ ﻧﯿﺮوي رﯾﺎل ﻧﻔﺘﯽ ﺑﻪ ﮐﺎر اﻓﺘﺎده ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﺗﻮﻟﯿﺪ ﺗﻮرم ﺑﯽ آﯾﻨﺪﮔﯽ را ﺑﻪ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻻﯾﻪ ﻫﺎي ﺟﺎﻣﻌﻪ و ﺟﺎن ﻫﺎي ﻓﺮدي رﺳﺎﻧﺪه و ﺳﺮ اﻧﺠﺎم ﺑﻪ ﺑﺎز ﺗﻮﻟﯿﺪ دوﻟﺖ ﻫﺎي ﻧﺎﭘﺎﺳﺨﮕﻮ )دوﻟﺖ ﻫﺎ ﮐﻪ ﻧﻪ رﯾﺸﻪ يِ ﺣﺰﺑﯽ و ﻧﻪ رﯾﺸﻪ يِ ارﺛﯽ دارﻧﺪ ﭘﯿﻮﺳﺘﻪ در آﻏﻮش اﯾﻦ ﺷﮑﻞ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ و ﮐﺎرﻧﺎﻣﻪ ِي ﺳﺘﺮوﻧﯽ و ﻧﺎﮐﺎﻣﯽ آﻧﻬﺎ ازﭘﯿﺶ در ﭘﯿﺸﺎﻧﯽ آﻧﻬﺎ درج ﺷﺪه اﺳﺖ( ﻣﯽ اﻧﺠﺎﻣﺪ آﻧﭽﻪ روﺷﻦ اﺳﺖ ﻓﻮت و ﻓﻦ و ﻣﺤﺎﺳﺒﺎت ﺑﺴﯿﺎر دﻗﯿﻖ و ﭘﯿﭽﯿﺪه يِ ﺣﺎﮐﻢ ﺑﺮ اﯾﻦ ﻣﻮﺗﻮر ﻫﺮ ﺑﯽ ﻃﺮﻓﯽ را ﯾﮑﺮاﺳﺖ ﺑﻪ ﺳﻮيِ ﻓﻦ ﺳﺎﻻران و ﺗﮑﻨﻮﮐﺮات ﻫﺎ رﻫﻨﻤﻮن ﻣﯽ ﻧﻤﺎﯾﺪ و اﯾﻦ ﮔﺬﺷﺘﻪ را ﺑﻪ ﻣﯿﺪاﻧﺪارِي ﺗﮑﻨﻮﮐﺮاﺳﯽ ﻣﺮﺑﻮط ﻣﯽ داﻧﺪ ﮐﻪ در ﺟﺎِي ﺧﻮد ﺣﺮف ﺳﻨﺠﯿﺪه اي اﺳﺖ.واﻣﺎ ﮐﺎﻧﻮن درك اﯾﻦ روﯾﺪاد را ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ در ﺟﺎي ﻋﻤﯿﻖ ﺗﺮي ﺟﺴﺘﺠﻮ ﮐﺮد.و اﯾﻦ ﮐﺎﻧﻮن ﻫﻤﺎن ﻧﻘﻄﻪ يِ ﺗﺎرﯾﺨﯽ و ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺳﺎزي اﺳﺖ ﮐﻪ اﻧﺮژي اﻧﺒﺎﺷﺘﻪ يِ ﻧﻔﺮت ﻣﺰﻣﻦ از ﺳﺮﻣﺎﯾﻪ دار در ﺷﮑﻮﻓﺎﺋﯽ ﭼﭗ ﻫﺎ در ﺟﻬﺎن ، ﭘﺎراداﯾﻢ ﺳﺮﻣﺎﯾﻪ و ارزش را ﺳﯿﺮ ﺗﮑﻮﯾﻨِﯽ ﻣﻮﺗﻮر ﺑﺮوﮐﺮاﺳﯽ ﺑﺎ در اﺧﺘﯿﺎر داﺷﺘﻦ اﻣﮑﺎﻧﺎت و وﯾﮋﮔﯽ ﻫﺎي ، ﻧﺎدﯾﺪه ﮔﺮﻓﺖ.از اﯾﻦ ﻧﻘﻄﻪ ﺑﻪ ﭘﯿﺶ ﻣﻠﯽ ، ﻣﻨﻄﻘﻪ اي و ﺟﻬﺎﻧﯽ ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ ﭘﯿﺶ روﻧﺪه ﻫﻢ ﺧﻮد را ﺳﺎﺧﺖ و ﺳﺎﻣﺎن داد و ﻫﻢ آرام آرام ﺳﻮﺧﺖ و ﺳﺎز ﺳﺮﻣﺎﯾﻪ را از ﮐﺎر اﻧﺪاﺧﺖ.ﺑﺲ ﺑﺪﯾﻬﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ در آﻏﺎز اﻧﮕﯿﺰه و ﻧﯿﺮوي ﺣﺮﮐﺖ ﺑﺎ ﻏﺮور در اﻧﺪﯾﺸﻪ يِ ﭘﺎراداﯾﻢ ﺟﺎﯾﮕﺰﯾﻦ ﺑﻮد ،اﻣﺎ اﯾﻨﮏ ﭘﺲ از آﺳﯿﺐ ﻫﺎي ﻓﺮاوان ﺑﻪ دﺳﺘﺎوردﻫﺎي ﺟﺎﻣﻌﻪ و ﻣﺮدم ، ﺑﻪ ﻧﻔﺲ اﻓﺘﺎده اﺳﺖ.و ﺑﻬﺘﺮ اﺳﺖ ﺑﯿﺎن ﺷﻮد ﮐﻪ در اﯾﻦ واروروي ﺗﻤﺎم ﻧﯿﺮوي ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺑﻪ ﻧﺎﮔﺰﯾﺮ در ﺣﺮﮐﺖ ﺑﻮده از آن ﺟﻤﻠﻪ ﻧﯿﺮوي ﺗﮑﻨﻮﮐﺮات ﮐﻪ ﺻﺪ اﻟﺒﺘﻪ در ﻧﺒﻮد ﻓﻀﺎي اﻧﺪﯾﺸﻪ ورزي ﮐﻪ اﻣﺮي رادﯾﮑﺎل اﺳﺖ ،ﺟﻮﻻن و ﯾﮑﻪ ﺗﺎزيِ ﺗﮑﻨﻮﮐﺮاﺗﻬﺎ ﻧﻪ در آﻏﺎز و ﺷﮑﻞ ﮔﯿﺮي ﺗﮑﻨﻮﮐﺮاﺳﯽ ﺑﻠﮑﻪ در دوام و ﺛﺒﺎت آن ﻗﺎﺑﻞ ﮐﺘﻤﺎن ﻧﯿﺴﺖ .از ﺳﻮي دﯾﮕﺮ دور از اﻧﺼﺎف اﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﺒﻮد ﻓﻀﺎي اﻧﺪﯾﺸﻪ ورزي و ﭘﺮ ﻫﺰﯾﻨﻪ ﺑﻮدن آن را ﺑﻪ ﺗﮑﻨﻮﮐﺮات ﻫﺎ ﻧﺴﺒﺖ دﻫﯿﻢ در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ اﯾﻦ ﻓﻀﺎ ﺑﺮاي اﺣﺘﺮاق ﮐﺎﻣﻞ ﻣﻮﺗﻮر رﯾﺎﻟﯽ ﮐﺮدن ﻧﻔﺖ ﻻزم ﺑﻮده اﺳﺖ.
ﺣﺮﮐﺖ ﻣﻮﺗﻮر رﯾﺎﻟﯽ ﮐﺮدنِ ﻧﻔﺖ ﺑﺎ ﻧﻔﯽ ﺣﺲِ ﻣﺎﻟﮑﺎﻧﻪ و اداره يِ اﻗﺘﺼﺎد ﺑﺎ اﻗﺘﺪار ﻣﺪﯾﺮان دوﻟﺘﯽ ،ﺑﺎ ﺑﺎور ﻣﺒﺎرزه ﺑﺎ ﻧﺎﺑﺮاﺑﺮي و ﻓﺴﺎد ، آﺷﮑﺎرا ﻧﺎﺑﺮاﺑﺮي و ﮔﺴﺘﺮش ﻓﺴﺎد را در ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻧﻬﺎدﯾﻨﻪ ﮐﺮده و ﺑﺎ درﺟﻪ ﺑﻨﺪي ﺷﻬﺮوﻧﺪان و ﻣﻮﺟﺒﺎت واﮔﺮاﺋﯽ ﻓﺮد و ﺟﺎﻣﻌﻪ را ﻓﺮاﻫﻢ ﺳﺎﺧﺘﻪ اﺳﺖ.ﻧﺒﺎﯾﺪ ،ﺗﻮﺟﯿﻪ اﻣﺘﯿﺎزات آﻧﺎن ﺑﻪ ﻣﺪد رﺳﺎﻧﻪ ﻫﺎيِ دوﻟﺘﯽ ﻧﻔﯽ ﺣﺲ ﻣﺎﻟﮑﺎﻧﻪ ﮐﻪ ﻓﻘﻂ و ﻓﻘﻂ در ﻓﻀﺎي ﻓﺮﺻﺖ ﺑﺮاﺑﺮ و ﻧﺒﻮد ﺗﺒﻌﯿﺾ و اﻣﺘﯿﺎزات ﻧﺎروا ﺑﺎﻟﻨﺪﮔﯽ دارد را ﺑﺎ ﻧﻔﯽ ﻣﺎﻟﮑﺎن ﯾﮑﯽ ﭘﻨﺪاﺷﺘﻪ ﺷﻮد ﺑﻠﮑﻪ ﺣﺲ ﻣﺎﻟﮑﺎﻧﻪ آن ﺟﻨﺒﺶ و ﺟﻮﺷﺸﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺟﺎن ﻓﺮدي در ﮔﻔﺘﻤﺎن ﺑﺎ ،رﯾﻞ ،ﺣﻘﻮق ﺷﻬﺮوﻧﺪي ، ﻣﻘﻮﻟﻪ يِ “ارزش” ، راه ﺑﻪ آﻓﺮﯾﻨﺶ ﻣﯽ ﯾﺎﺑﺪ و ﺗﮑﻨﻮﻟﻮژي ، ﻗﺎﻧﻮن ،ﮐﺎرﺧﺎﻧﻪ ، ﺟﺎده ﮐﺸﻒ ﻧﻔﺖ ،ﻓﻀﺎ ﻧﻮردي ، ﺑﻬﺪاﺷﺖ و… ﻫﻤﻪ و ﻫﻤﻪ ﺷﮑِﻞ ﻣﺎدي اﯾﻦ ﮔﻔﺘﻤﺎن ﻫﺴﺘﻨﺪ.اﯾﻦ از آن ﺧﻮد ﮐﺮدن ﮐﻪ ﺧﻮد ﭘﺎﺳﺨﯽ اﺳﺖ ﺑﻪ وﺟﺪانِ ﭘﺎﯾﺎن ﭘﺬﯾﺮ ﺑﻮدن ﺟﺎن ﻫﺎ ، ﺟﺎﻧﻤﺎﯾﻪ ﮐﺎرﮐﺮد ﭼﺮﺧﻪ يِ ﺳﺮﻣﺎﯾﻪ اﺳﺖ ﮐﻪ اﯾﻦ ﻣﻮﺗﻮر اﻣﺮوز در ﺧﻼف ﺟﻬﺖ آن در ﺣﺮﮐﺖ اﺳﺖ.ﭘﺲ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﭘﺎراداﯾﻢ “ﺳﺮﻣﺎﯾﻪ” ﮐﻪ ﻧﺰدﯾﮑﺘﺮﯾﻦ ﺷﮑﻞ و ﻧﻤﻮد ﺑﻪ ﻣﻘﻮﻟﻪ يِ “ارزش” ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ ، ﮔﺮدن ﻧﻬﺎد .در ﻏﯿﺮ اﯾﻦ ﺻﻮرت ﻫﺮ ﮔﻮﻧﻪ ﻧﯿﮑﺨﻮاﻫﯽ )اﻟﺒﺘﻪ ﺑﺎ ﻓﺮض اﯾﻦ ﮐﻪ در اﯾﻦ واروروي اﺳﺎﺳﺎً اﻣﮑﺎن ﻧﯿﮑﺨﻮاﻫﯽ وﺟﻮد داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ( ﺑﺮاي اﻓﺮاﯾﺶ “ﻧﯿﺮوي ﻣﺮدم و ﺟﺎﻣﻌﻪ” ﺑﺎ ﻧﺎﮐﺎﻣﯽ روﺑﺮو ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ. ﻫﺮ ﭼﻨﺪ اراﺋﻪ راﻫﮑﺎري ﺑﺮاي ﺗﻮﻗﻒ اﯾﻦ ﺑﺮوﮐﺮاﺳﯽ ﺑﺴﯿﺎر ﻣﺸﮑﻞ اﺳﺖ وﻟﯽ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﻮد راه ﮐﮋ رﻓﺘﻪ را ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮﮔﺸﺖ ، ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ اﺳﺘﻘﺮار “ﺣﺴﺎﺑﺪاري ارزش” در دوﻟﺖ و در ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺑﻨﮕﺎه ﻫﺎي اﻗﺘﺼﺎدي ﭼﻪ ﺧﺼﻮﺻﯽ و ﭼﻪ دوﻟﺘﯽ ﯾﺎ ﻧﯿﻤﻪ دوﻟﺘﯽ راه ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﺗﻮﻗﻒ اﯾﻦ ﺑﺮوﮐﺮاﺳﯽ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد.