برچسب ها بـ ‘فریدون مشیری’

عشق

دوشنبه, 4 مارس, 2019

عشق هر جا رو كند آنجا خوش است
گر به دريا افكند دريا خوش است
گر بسوزاند در آتش دلكش است
اي خوشا آن دل كه در اين آتش است
تا ببيني عشق را آيينه وار
آتشي از جان خاموشت برآر
هرچه مي خواهي به دنيا برنگر
دشمني از خود نداري سخت تر
عشق پيروزت كند بر خويشتن
عشق آتش مي زند بر ما و من
عشق را درياب و خود را واگذار
تا بيابي جان نو خورشيد وار
عشق هستي زا و روح افزا بود
هرچه فرمان مي دهد زيبا بود
فريدون مشيري

از فریدون مشیری

دوشنبه, 22 اکتبر, 2018

بگذار که بر شاخه ی این صبح دلاویز

بنشینم و از عشق سرودی بسرایم

آنگاه به صد شوق چو مرغان سبکبال

پرگیرم ازاین بام و به سوی تو بیایم

خورشید از آن دور از آن قله ی پربرف

آغوش کند باز،همه مهر،همه ناز

سیمرغ طلایی پرو بالی است که چون من

از لانه برون آمده دارد سر پرواز

پرواز به آنجا که نشاط است و امید است

پرواز به آنجا که سرور است و سرود است

آنجا که سراپای تو در روشنی صبح

رؤیای شرابی است که در جام بلورست

آنجا که سحر گونه ی گلگون تو در خواب

از بوسه ی خورشید چو برگ گل ناز است

آنجا که من از روزن هر اختر شبگرد

چشمم به تماشا و تمنای تو باز است

من نیز چو خورشید دلم زنده به عشق است

راه دل خود را نتوانم که نپویم

هر صبح در آئینه ی جادویی خورشید

چون می نگرم او همه من ،من همه اویم

او روشنی و گرمی بازار وجوداست

در سینه ی من نیز دلی گرمتر ازاوست

او یک سر آسوده به بالین ننهاده است

من نیز به سر می دوم اندر طلب دوست

ما هردو دراین صبح طربناک بهاری

ازخلوت و خاموشی شب پا به فراریم

ما هر دو در آغوش پر از مهر طبیعت

با دیده ی جان محو تماشای بهاریم

ما آتش افتاده به نی زار ملالیم

ما عاشق نوریم و سروریم و صفاییم

بگذار که سرمست و غزلخوان من و خورشید

بالی بگشاییم و به سوی تو بیاییم

از سر خستگی 4

شنبه, 17 مارس, 2018

وبه قول فریدون مشیری:
دل که تنگ است کجا باید رفت ؟
به در و دشت و دمن ؟
یا به باغ و گل و گلزار و چمن ؟
یا به یک خلوت و تنهایی امن
دل که تنگ است کجا باید رفت ؟
پیرفرزانه من بانگ برآورد
که این حرف نکوست ،
دل که تنگ است برو خانه دوست
شانه اش جایگه گریه تو
سخنش راه گشا
بوسه اش مرهم زخم دل توست
عشق او چاره دلتنگی توست
دل که تنگ است برو خانه دوست
خانه اش خانه توست
باز گفتم:
خانه دوست کجاست ؟
گفت پیدایش کن
بروآنجاکه پر از مهر و صفاست
گفتمش در پاسخ:
دوستانی دارم
بهتر از برگ درخت
که دعایم گویند و دعاشان گویم ،
یادشان در دل من ،
قلبشان منزل من
صافى آب مرا ياد تو انداخت ، رفيق
تو دلت سبز ، لبت سرخ ، چراغت روشن
چرخ روزيت هميشه چرخان
نفست داغ ، تنت گرم ،
دعايت با من
روزهايت پى هم خوش باشد
خداوند عاشق ماست و به خاطر این عشق،سخت نگران ما!
نگران گناهانمان نباید باشیم که او عاشق ماست و منتظر بازگشت ما به سمت و راه و مرام او.
“راه عشق و مرام عاشقان”
عاشقانه گفتن و نوشتن را کنار بگذاریم
عاشقانه عمل کنیم
با خدمت صادقانه به همنوعانمان
تخلقوا به اخلاق الله

لذت یک لحظه مادر داشتن

دوشنبه, 9 آوریل, 2012

تاج از فرق فلک برداشتن

جاودان آن تاج بر سرداشتن

در بهشت آرزو ره یافتن

هر نفس شهدی به ساغر داشتن

روز در انواع نعمت ها و ناز

شب بتی چون ماه در بر داشتن

صبح از بام جهان چون آفتاب

روی گیتی را منور داشتن

شامگه چون ماه رویا آفرین

ناز بر افلاک اختر داشتن

چون صبا در مزرع سبز فلک

بال در بال کبوتر داشتن

حشمت و جاه سلیمانی یافتن

شوکت و فر سکندر داشتن

تا ابد در اوج قدرت زیستن

ملک هستی را مسخر داشتن

برتو ارزانی که ما را خوش تر است

لذت یک لحظه “مادر” داشتن

 

چارچرخه

شنبه, 7 ژانویه, 2012

در پشت چارچرخه فرسوده ای،کسی

خطی نوشته بود:

                                           من گشته ام ،نبود

                                              تو دیگر نگرد،

                                                   نیست

این آیینه ملال

در من هزار مرتبه تکرار گشت و گشت

چشمم برای این همه سرگشتگی،گریست

چون دوست در برابر خود می نشاندمش

تا عرصه بگوی و مگوی،می کشاندمش

                                           در جستجوی آب حیاتی؟

                                          در بی کران این ظلمات آیا؟

                                            در آرزوی رحم،عدالت؟

                                                   دنبال عشق؟

                                                      دوست؟

                                                  ما نیز گشته ایم

                                     ” و آن شیخ با چراغ همی گشت…..”

آیا تو نیز،

-چون او-

“انسانت آرزوست؟”

گر جسته ای،بمان

و اگر خواستی،بدان

ما را تمام لذت هستی

به جستجوست!

پویندگی تمامی معنای زندگی است

هرگز

                                                      “نگرد،نیست”

                                                  سزاوار مرد نیست…..

 

فریدون مشیری

گرگ درون

شنبه, 14 می, 2011

  گفت دانایى که گرگى خیره سر

 هست پنهان در نهاد هر بشر

     لاجرم جارى است پیکارى بزرگ

روز و شب مابین این انسان و گرگ   

زور بازو چاره این گرگ نیست

صاحب اندیشه داند چاره چیست

    اى بسا انسان رنجور و پریش

سخت پیچیده گلوى گرگ خویش   

اى بسا زور آفرین مردِ دلیر

 مانده در چنگال گرگ خود اسیر

    هرکه گرگش را دراندازد به خاک

رفته رفته مى‌شود انسان پاک

    هرکه با گرگش مدارا مى‌کند

 خلق و خوى گرگ پیدا مى‌کند 

   هرکه از گرگش خورد دائم شکست

گرچه انسان مى‌نماید ، گرگ هست 

  در جوانى جان گرگت را بگیر

 واى اگر این گرگ گردد با تو پیر 

   روز پیرى گر که باشى همچو شیر

ناتوانى در مصاف گرگ پیر

    اینکه مردم یکدگر را مى‌درند

گرگهاشان رهنما و رهبرند 

   اینکه انسان هست این سان دردمند

 گرگها فرمان روایى مى‌کنند

    این ستمکاران که با هم همرهند

 گرگهاشان آشنایان همند

     گرگها همراه و انسانها غریب

با که باید گفت این حال عجیب

 

فریدون مشیری- دفتر شعردیار آشتی