برچسب ها بـ ‘دکتر مصدق’

طالقانی،آموزگار روح انسان

پنجشنبه, 10 مارس, 2011

می گفت،من فكر را طرد می كنم، نه فرد

سیری در زندگی آیت الله طالقانی

مصطفی مسجدی آرانی

« گفتم، ” اینكه چه باید كرد تا عاقبت به خیر بشیم.“ گفت، ” خیلی نمی خواد بخونی. فقط یك قولی به خودت و به من بده.“ فكر كردم موضوع ساده است. جوانی كردم و قول دادم. گفت، ” فقط به خودت و به من قول بده كه در تمام زندگی ات جز این باور نكنی كه ایاك نعبد و ایاك نستعین. همین!“ گفتم، ” آقا! اگر قضیه به این سادگیه كه شما می گین، پس چرا همه می گن سخته؟“ گفت، ” اولاً انشاءالله به همین سادگیه كه تو فكر كردی، ثانیاً واسه اینكه نوندونیشونه!“ »[1]

 و این جمله ی ایاك نعبد و ایاك نستعین شاید تمام زندگی مردی باشد كه فقط برای خدا بود. محمود علایی طالقانی.

(بیشتر…)

دکتر مصدق

سه شنبه, 15 فوریه, 2011

مي گويند زماني که قرار بود دادگاه لاهه براي رسيدگي به دعاوي انگليس در
ماجراي ملي شدن صنعت نفت تشکيل شود ، دکتر مصدق با هيات همراه زودتر از
موقع به محل رفت . در حالي که پيشاپيش جاي نشستن همه ي شرکت کنندگان
تعيين شده بود ، دکتر مصدق رفت و به نمايندگي هيات ايران روي صندلي
نماينده انگلستان نشست .

قبل از شروع جلسه ، يکي دو بار به دکتر مصدق گفتند که اينجا براي نماينده
هيات انگليسي در نظر گرفته شده و جاي شما آن جاست ، اما پيرمرد توجهي
نكرد و روي همان صندلي نشست ..

جلسه داشت شروع مي شد و نماينده هيات انگليس روبروي دکتر مصدق منتظر
ايستاده بود تا بلکه بلند شود و روي صندلي خويش بنشيند ، اما پيرمرد
اصلاً نگاهش هم نمي کرد .

جلسه شروع شد و قاضي رسيدگي کننده به مصدق رو کرد و گفت که شما جاي
نماينده انگلستان نشسته ايد ، جاي شما آن جاست .

کم کم ماجرا داشت پيچيده مي شد و بيخ پيدا ميكرد که مصدق بالاخره به صدا
در آمد و گفت :

شما فكر مي کنيد نمي دانيم صندلي ما کجاست و صندلي نماينده هيات انگليس
کدام است ؟

نه جناب رييس ، خوب مي دانيم جايمان کدام است ..

اما علت اينكه چند دقيقه اي روي صندلي دوستان نشستم به خاطر اين بود تا
دوستان بدانند برجاي ديگران نشستن يعني چه ؟

او اضافه کرد که سال هاي سال است دولت انگلستان در سرزمين ما خيمه زده و
کم کم يادشان رفته که جايشان اين جا نيست و ايران سرزمين آبا و اجدادي
ماست نه سرزمين آنان

سكوتي عميق فضاي دادگاه را احاطه كرده بود و دكتر مصدق بعد از پايان
سخنانش كمي سكوت كرد و آرام بلند شد و به روي صندلي خويش قرار گرفت.

با همين ابتکار و حرکت ، عجيب بود که تا انتهاي نشست ، فضاي جلسه تحت
تاثير مستقيم اين رفتار پيرمرد قرار گرفته بود و در نهايت نيز انگلستان
محکوم شد .