برچسب ها بـ ‘دلجویی’

ایران و ایرانی 58

چهار شنبه, 8 ژانویه, 2014

حتما تمامی مردم شهر نشین ما با ادعاهای عجیب و غریب کسانی که جلویشان را می گیرند و با داستان هایی که سر هم می کنند سعی در گرفتن پولی از ایشان دارند روبرو بوده اند و یا قسمهایی که در انجام یک معامله برای اثبات موضوعی یاد می گردد و بعدا بطلان آن ها ثابت می گردد.چند تن از شما خوانندگان گرامی با خرید میوه یا جنسی دیگر از کنار خیابانها بعدا و در خانه متوجه شده اید که به شما کم فروشی شده است؟واز این دست تجارب را هریک از ما زیاد در یاد و خاطر خود داریم.
کافی است به یکی از سریال ها یا یک فیلم ایرانی که در آن کسی کارش به بیمارستان یا کلانتری می افتد نگاه کنید تا خشمگین گردید!در فیلم همه پرستاران و پزشکان و کادر بیمارستان با نهایت عجله و جدیت و مهربانی در پی انجام کار بیمار و مداوای او می دوند و حتی پرستاران برای دلجویی همراهان و رفع نگرانی وابستگان او حسابی وقت می گذارند و همه را رانمایی و دلجویی و دلالت می کنند و یا در کلانتری همه ارکان نیروی انتظامی با صبر و حوصله گوش می دهند و با مهربانی و حوصله پاسخ می دهند.کافی است تنها یک بار به یکی از این محل ها گذارت افتاده باشد تا هنگام تماشای این صحنه های خلاف واقعیت به سختی خود را کنترل نمایی تا دشنامی نثار سازندگان فیلم ننمایی!به راستی چرا انقدر اصرار داریم در حالی که همه همدیگر را به خوبی می شناسند و از حالات یکدیگر خبر دارند واقعیات را وارونه جلوه دهیم؟این اشاعه دروغ در جامعه نمی باشد؟

شاد گردان

دوشنبه, 11 فوریه, 2013

چو دیدی آدمی غرق در اندوه

نمی داند ره پیش و پس خود

به دلجویی روانش شاد گردان

 

چو دیدی مادری زنبیل در دست

به دنبال بهین روزی خانه است

به تخفیفی تو روحش شاد گردان

 

چو دیدی مرد وامانده ز خرجها

دو دستش زانوی ماتم گرفته

به ایثاری دلش را شاد گردان

 

چو دیدی طفل بی بابا و مامان

که حسرت می برد بر طفل دیگر

نوازش کن تو او را شاد گردان

 

خلایق در جهان ارباب مایند

امانتهای خالق نزد مایند

تلاش بنما و دلها شاد گردان

دوستی

شنبه, 6 اکتبر, 2012

یکی از دوستانم می گفت:

دوستان را می توان به دو دسته تقسیم نمود.یک دسته تا وقتی که پست و مقامی داری،همیشه دور و برت هستند و لحظه ای رهایت نمی کنند.مراقبت هستند و دائما برایت دلسوزی می کنند.وقتی هم که پست و مقامت را از دست دادی،آنها را هم از دست می دهی.

دسته ای دیگر هنگامی که تو در مقامی هستی،کاری به کارت ندارند.همین که تو عزیزی و بر سر کار،خوشحالند و مسرور.اما چون کنارت گذاشتند،بلافاصله با تو تماس می گیرند و هم سعی می کنند دلجویی کنند و امیدت دهند و هم به دنبال کاری در شان تو خواهند بود و تا دوباره پا نگیری رهایت نمی کنند.

راستی شما برای دوستانتان از کدام دسته اید؟

از رنجی که می بریم

یکشنبه, 31 جولای, 2011

همراهان و همدلان عزیز و گرامی معبد نوعدوستی

از روز نخست راه اندازی این سایت ،خود را متعهد به میزبانی مناسب و تلاش در راستای ایجاد نظم و همدلی دانستم و در این راه تمامی تلاش خود را نموده ام و انشالله خواهم نمود.اما این شرط لازم است و ما نیاز به شرطی کافی نیز داریم و آن همراهی و نظم سایر نهادها و موارد مرتبط با این امر می باشد که در این زمینه جای افسوس فراوان است.

متاسفانه میزبان سایت ما ،بر خلاف تعهدات خود هنگام عقد قرار داد،در ده ماه گذشته چند بار بدون اطلاع قبلی ،امکان دسترسی من و شما را به سایت قطع نموده و بعد از کلی جستجو و سوال نهایتا اعلام می نماید که بخاطر الزامات فنی مثلا یک یا دوروز این قطعی ادامه خواهد داشت!

این یکی از نقص های اصلی فرهنگی ما ایرانیان در زمان معاصر است.بدون احساس نیاز به اطلاع قبلی هرکار خلاف قاعده و استاندارد را انجام می دهیم و جالب اینکه حتی بعد از این عمل هم هیچ لزومی به عذر خواهی و دلجویی نمی بینیم!

سی و چند سال از انقلاب ما می گذرد و یک شاه خود مختار و ناپاسخگو را بیرون کردیم و هفتاد میلیون شاه کوچک به جای او نشسته ایم!تا کی این روحیه مخرب را در خود حفظ خواهیم کرد،نمی دانم اما غزض از این نوشته این بود که:

اول-دلیل این قطعی ناخواسته را بدانید.

دوم-من به جای آنان که باید،از تک تک شما عزیزان عذر خواهی نمایم.

امید آنکه بتوانم دوباره با نظمی بهتر از گذشته پذیرای جمع شما همدلان عزیزم در معبد نوعدوستی باشم.