برچسب ها بـ ‘دغدغه’

کلید توسعه ایران 13

چهار شنبه, 27 نوامبر, 2019

ما روی مادران که اصلی ترین سهامداران سرمایه های انسانی آینده هستند،سرمایه گذاری نکرده ایم. سرمایه گذاری ما بیشتر در حوزه آموزش عالی بوده است،نه در حوزه توانمندسازی مادران و کودکان. یعنی ما دغدغه آموزش داشته ایم،نه دغدغه توانمندسازی مادران برای پرورش کودکان توانمند.
اگرما برای مادرانمان برنامه ریزی و سرمایه گذاری داشتیم ، آنوقت اکنون شاهد بودیم که نرخ مشارکت زنان و سهم زنان در اشتغال به صورت جدی تغییر کرده است.
به اعتقاد بنده ،مهم ترین شاخص برای اینکه دریابیم یک جامعه به سمت توسعه حرکت می کند یا نه، روند نرخ واقعی مشارکت زنان است.منظورم از نرخ مشارکت،سهم زنانی است که در سن اشتغال قرار داشته و در بازار کار حضور دارند، یعنی یا شاغلند و یا دنبال شغل می گردند. متوسط این نرخ در دنیا حدود 40% است و در تمام کشورهایی که در مسیر توسعه حرکت کرده اند،بالای 40% است.بنابراین به نظر می رسد تجربه و الگوهای توسعه نشان می دهد با نرخ مشارکت 13% زنان ،امکان ندارد بتوان در فرایند توسعه گام های جدی برداشت.

نسبت ما با توسعه 2

شنبه, 19 می, 2018

چرا چنین شد و ما از کجا به اینجا رسیدیم؟
راقم این سطور به طور طبیعی دانش‌آموخته و متخصص مباحث توسعه نیستم؛ هر چند که در دوران دانشگاه – رشته علوم سیاسی در کارشناسی و روابط بین الملل در کارشناسی ارشد- واحدهایی درسی و گاه فراتر از آن کتاب‌هایی را درباره توسعه به معنای عام و روند و مشکلات فرایند توسعه‌یافتگی در ایران به طور خاص خواند‌ه‌ام و از این جهت از مباحث مطرح در این حوزه بی‌اطلاع نیستم.
آن طور که از مطالعات و تورق‌های جسته و گریخته در آثار علمی درباره توسعه در جهان و ایران دریافته‌ام به طور مشخص بر این باورم که فرایند “توسعه” به مفهوم رایج و آکادمیک آن در جامعه ایران از زمان امیر کبیر شروع شد و با قتل او به محاق رفت هر چند جلوه هایی ادامه یافت اما در مفهوم امروزین با روی کار آمدن سلسله پهلوی آغاز شد.
مراد این است که هر چند بارقه‌ها و حرکت‌هایی سیاسی و اجتماعی در جهت اصلاح امور با دغدغه‌مندی توسعه و پیشرفت در کشور ما درگرفت- که مهم ترین این حرکت ها نیز چنان که گفته شد در دوره سه ساله صدارت امیر کبیر به عنوان نخستین معمار توسعه ایران صورت گرفت- اما تا زمان رضا شاه یک حکومت متمرکز با تم توسعه و مدرن‌گرا در ایران بر سرکار نیامده بود.
سنگ بنای بسیاری از نخستین‌ها در همین دوره گذاشته شد – حکومتی به غایت مستبد از لحاظ سیاسی اما علاقه‌ ‌مند به توسعه اقتصادی – چندان که می توان از نخستین دانشگاه‌ها به سبک مدرن، نظام قضایی مدرن – دادگستری- و دیوان‌سالاری اداری، مدارس نوین، آموزش، کارخانجات تولیدی صنعتی، بهداشت، راه و جاده و تاسیسات شهری مدرن سخن گفت و قس‌علی هذا.
هر چند پس از دوره امیر کبیر از این دوره باید یاد کرد اما با اشتباه محاسبه‌ رضاشاه در نزدیک شدن به آلمان نازی در ماه‌های سال نخست آغاز جنگ دوم جهانی، به همین بهانه در میانه راه با مداخله دولت بریتانیا که از دهه‌ها پیش ایران را به شکلی شبه استعماری در چنگ نفوذ خود داشت، از کار برکنار و از کشور تبعید شد و سکان پادشاهی با نقش آفرینی محمد علی فروغی به دست پسر بیست و دو ساله او “محمد رضا پهلوی” افتاد.

خرید دیجیتالی 4

سه شنبه, 8 مارس, 2016

ﻧﺘﯿﺠﻪ و ﭘﯿﺸﻨﻬﺎد:

ﻫﺮ ﭼﻨﺪ اﯾﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﺎ ﻫﺪف ﭘﺎﯾﺎن دادن ﺑﻪ ﻣﻌﺎﻣﻼت ﺳﯿﺎه و ﻫﺪاﯾﺖ ﻧﻘﺪﯾﻨﮕﯽ ﺑﻪ اﻗﺘﺼﺎد اﺻﻠﯽ ( ﻣﻠﯽ )ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪه اﻣﺎ ﻣﺰاﯾﺎي دﯾﮕﺮ آن ﺑﻪ ﻫﯿﭻ وﺟﻪ ﮐﻤﺘﺮ از ﻫﺪف ﻫﺎي ﮔﻔﺘﻪ ﺷﺪه ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﮐﻮﺗﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﺑﺮﺧﯽ از آﻧﻬﺎ اﺷﺎره ﻣﯽ ﺷﻮد. ﻓﺮاﯾﻨﺪ درﯾﺎﻓﺖ ﮐﺪﯾﻨﮏ ﻣﻌﺎﻣﻼﺗﯽ ﺑﺮاي ﮐﺎﻻ و ﺧﺪﻣﺎت ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ اﻧﻀﺒﺎط ﺳﺎزﻣﺎن ﯾﺎﻓﺘﻪ و ﺳﻮدﻣﻨﺪي را ﻣﻘﺮر ﻧﻤﺎﯾﺪ ﮐﻪ ﺑﺮايِ ﻫﻤﮕﺎن ﻣﻔﯿﺪ ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﮐﻪ ﮐﺎﻻ و ﺧﺪﻣﺎﺗﯽ ﮐﺪ ﻣﻌﺎﻣﻼﺗﯽ درﯾﺎﻓﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﺳﻼﻣﺖ ، ﺑﻬﺪاﺷﺖ ، ﻣﺤﯿﻂ زﯾﺴﺖ ، ﺧﺪﻣﺎت ﺑﻌﺪ از ﻓﺮوش ، ﻗﯿﻤﺖ ﯾﮑﺴﺎن و ﮐﻨﺘﺮل ﺷﺪه ، ﮐﯿﻔﯿﺖ و درﺟﻪ ﺑﻨﺪي ﻣﻨﺎﺳﺐ ﮐﺎﻻ و ﺧﺪﻣﺎت ، ﻓﻀﺎي رﻗﺎﺑﺘﯽ ﺳﺎزﻧﺪه ،ﭘﺮداﺧﺖ ﻣﺎﻟﯿﺎت آﺳﺎن و ﻋﺎدﻻﻧﻪ، آﺳﺎﻧﯽ ﻣﻌﺎﻣﻼت و ﻧﺒﻮد ﻫﺮ ﮔﻮﻧﻪ دﻏﺪﻏﻪ ﺑﺮاي ﻃﺮﻓﯿﻦ و…را ﺗﻀﻤﯿﻦ ﻧﻤﺎﯾﻨﺪ. در اﯾﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻪ وﯾﮋﮔﯽ ﻫﺎي ﻧﻬﺎدي ﮐﻪ ﺑﺮاي ﮐﺎﻻ و ﺧﺪﻣﺎت ﭘﺮواﻧﻪ يِ ﻣﻌﺎﻣﻼﺗﯽ( ﻫﻤﺎن ﮐﺪ ﻣﻌﺎﻣﻼﺗﯽ ) ﺻﺎدر ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ، ﭘﺮداﺧﺘﻪ ﻧﺸﺪ ﮐﻪ در ﻣﺠﺎﻟﯽ دﯾﮕﺮ و ﺑﻪ ﻃﻮر ﺷﺎﯾﺴﺘﻪ ﺑﻪ آن و ﻧﯿﺰ ﻣﻨﺸﻮر “ﻇﺮﻓﯿﺖ ﺗﻮﻟﯿﺪي ﺟﺎﻣﻌﻪ” ﮐﻪ در اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع اﻫﻤﯿﯿﺖ ﺑﺴﯿﺎر دارد، ﭘﺮداﺧﺘﻪ ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ. اﻣﺎ در ﭘﺎﯾﺎن ﻓﺮض ﺷﻮد ﮐﻪ اﯾﻦ ﻣﺪل ﭘﯿﺸﻨﻬﺎدي ﻓﻘﻂ و ﻓﻘﻂ ﺑﺘﻮاﻧﺪ در ﺳﻪ ﺳﺮﻓﺼﻞ زﯾﺮ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻧﺴﺒﯽ و ﺗﺪرﯾﺠﯽ اﺛﺮﮔﺬار ﺑﺎﺷﺪ: ﺑﺮ ﻗﺮاريِ ﺳﺎﻣﺎﻧﻪ يِ اﻟﮑﺘﺮوﻧﯿﮑﯽ ﺧﺮﯾﺪ و ﻓﺮوش دﯾﺠﯿﺘﺎﻟﯽ ، ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﮐﺎﻻﻫﺎ و ﺧﺪﻣﺎت ﺗﻮﻟﯿﺪي در اﻗﺘﺼﺎد ﻣﻠﯽ را ﮐﺪ ﮔﺰاري ﻧﻤﺎﯾﺪ و ﮐﺎﻻ و ﺧﺪﻣﺎت ﻏﯿﺮ را ﭘﺲ ﺑﺰﻧﺪ ، در اﯾﻦ ﺻﻮرت اﻧﻀﺒﺎط اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ و اﻗﺘﺼﺎدي (ﺑﻪ ﻣﻔﻬﻮم ﺳﻮﺧﺖ وﺳﺎز ﺳﺎﻟﻢ) ﮔﺴﺘﺮده اي را در ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻓﺮاﻫﻢ ﻣﯽ ﻧﻤﺎﯾﺪ.و اﯾﻦ اﻧﻀﺒﺎط ﻓﺮاﮔﯿﺮ و اﻃﻼﻋﺎت ﻗﺎﺑﻞ اﺗﮑﺎء ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ ﺑﺴﯿﺎر اﺳﺘﺜﻨﺎﺋﯽ را ﺑﺮايِ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ رﯾﺰان ﻓﺮاﻫﻢ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﺗﺎ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺗﻌﺮﯾﻒ “ﻣﻨﺸﻮر ﻇﺮﻓﯿﺖ ﺗﻮﻟﯿﺪي ﺟﺎﻣﻌﻪ” دﺳﺖ ﯾﺎﺑﻨﺪ و از آن ﭘﺲ ﻓﻌﺎﻟﯿﻦ اﻗﺘﺼﺎدي ﮐﺸﻮر را ﺑﻪ اﯾﻦ اﻗﻠﯿﻢ ﺳﺎزﻧﺪه و ﻓﺰاﯾﻨﺪه يِ ﻧﯿﺮوِي ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻓﺮاﺑﺨﻮاﻧﻨﺪ. در ﺻﻮرت ﺗﻮﻓﯿﻖ ﻧﺴﺒﯽ و ﺗﺪرﯾﺠﯽ در ﺑﺮﻗﺮاريِ اﻧﻀﺒﺎط ﻓﺮاﮔﯿﺮ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ و اﻗﺘﺼﺎدي ﻧﺎﺷﯽ از  ﺳﺎزﻣﺎﻧﺪﻫﯽ ﮐﺎﻻ و ﺧﺪﻣﺎت ﮐﻪ در ﺑﻨﺪ ﺑﺎﻻ ﮔﻔﺘﻪ ﺷﺪ در آن ﺻﻮرت ﻧﻘﺪﯾﻨﮕﯽ ﮐﺸﻮر ﺑﻪ ﻧﺎﮔﺰﯾﺮ ﺑﻪ اﻗﻠﯿﻢ اﻗﺘﺼﺎد ﻣﻠﯽ ﻓﺮاﺧﻮاﻧﺪه ﻣﯽ ﺷﻮد. و اﯾﻦ ﺑﻪ ﻣﺜﺎﺑﻪ اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ آﺑﯽ ﻧﯿﺮوﻣﻨﺪ ﮐﻪ اﻣﺮوزه در ﻣﺴﯿﺮ ﺧﻮدش ﺑﻪ ﻣﻘﺼﺪ از ﺟﺎﻫﺎي ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺧﺎرج (ﻫﺮز) ﻣﯽ رﻓﺘﻪ و آﺳﯿﺐ ﻫﻢ ﻣﯽ زده و ﺿﻤﻨﺎ ﺑﻪ ﻃﻮر ﮐﺎﻣﻞ و اﺛﺮﮔﺬار ﺑﻪ ﻣﻘﺼﺪ ﻫﻢ ﻧﻤﯽ رﺳﯿﺪه ، اﯾﻨﮏ ﺑﻪ ﻣﺪد اﯾﻦ ﺳﺎﻣﺎﻧﻪ ، ﯾﮏ ﺑﻪ ﯾﮏ ﺧﺮوﺟﯽ ﻫﺎي آﺳﯿﺐ زا ﺑﺴﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﻮد و آب ﻧﯿﺮوﻣﻨﺪ و ﯾﮑﭙﺎرﭼﻪ را ﺑﻪ ﻣﻘﺼﺪ ﻣﯽ رﺳﺎﻧﺪ.

سلسله مباحث مدیریتی 8

سه شنبه, 19 آگوست, 2014

 

دغدغه پیشرفت و توسعه یافتگی در آثار و آرای دکتر محمود سریع القلم برجسته است. اگر مخاطب آشنایی با سیر فکری این استاد علوم سیاسی و روابط بین‌الملل دانشگاه شهید بهشتی تهران داشته باشد درمی‌یابد که دغدغه سریع القلم توسعه یافتگی و طرح اصول ثابت آن با مطالعات مقایسه‌ای است. کتابهای “عقلانیت و توسعه یافتگی ایران”، “فرهنگ سیاسی ایران” و “اقتدارگرایی ایرانی در عهد قاجار” از جمله آثار وی در واقع این سیر را مورد بررسی قرار می‌دهند. در حال حاضر، کتاب “عقلانیت و توسعه یافتگی ایران” به چاپ نهم و کتاب “اقتدارگرایی ایرانی در عهد قاجار” به چاپ پنجم رسیده است.
سریع القلم معتقد است که توسعه یافتگی از دو بخش کلان تشکیل می شود مختلف به تناسب شرایط گوناگون کشورها. کشورهایی مثل آلمان، انگلیس و ژاپن و… از اصول ثابت توسعه یافتگی برخوردارند مانند دولت حداقل، صنعتی شدن، توجه فراگیر به علم وعقلانیت، بخش خصوصی فعال، نظام آموزشی کاربردی، نخبگان ابزاری منسجم، مردم پرکار و مسئولیت پذیر، دولت پاسخگو… ولی الگوهایی که طی سالها پرورش و تکامل یافته، متفاوت است.
در بررسی این اصول، فرهنگ و سبک زندگی ایرانی مورد توجه این محقق بوده است. نقدهای وارده بر سبک زندگی و مطالعه و بررسی مقایسه‌ای این سبک با روش زندگی کشورهای توسعه یافته از جمله مطالعات دامنه‌دار این استاد دانشگاه بوده است. بر این اساس و نظر به اهمیت موضوع سبک زندگی معطوف به توسعه‌یافتگی گفتگویی با دکتر محمود سریع القلم انجام داده‌ایم که از نظر می‌گذرد.
در نظر داشته باشید که ما به سبک زندگی هیچ ملتی اصالتاً نمی توانیم ایراد بگیریم چون سبک زندگی نتیجه انباشت تجربیات تاریخی یک ملت است. اما می توانیم معیارهایی را مشخص کنیم و از آن زاویه آسیب شناسی کنیم. در اینجا قصد دارم آسیب شناسی سبک زندگی ایرانی را بر اساس خود فرهنگ ایرانی و فرهنگ دینی مورد خطاب قرار دهم

سلسله مباحث مدیریتی 3

سه شنبه, 1 جولای, 2014

“محمود سریع‌القلم” استاد دانشگاه شهید بهشتی در گفتگوی مشروح با گروه دین و اندیشه خبرگزاری مهر به بررسی سبک زندگی معطوف به توسعه یافتگی پرداخت و سبک کنونی زندگی ایرانی را نقادی و راهکارهای پیشنهادی خود برای اصلاح آن را مطرح ساخت.

دغدغه پیشرفت و توسعه یافتگی در آثار و آرای دکتر محمود سریع القلم برجسته است. اگر مخاطب آشنایی با سیر فکری این استاد علوم سیاسی و روابط بین‌الملل دانشگاه شهید بهشتی تهران داشته باشد درمی‌یابد که دغدغه سریع القلم توسعه یافتگی و طرح اصول ثابت آن با مطالعات مقایسه‌ای است. کتابهای “عقلانیت و توسعه یافتگی ایران”، “فرهنگ سیاسی ایران” و “اقتدارگرایی ایرانی در عهد قاجار” از جمله آثار وی در واقع این سیر را مورد بررسی قرار می‌دهند. در حال حاضر، کتاب “عقلانیت و توسعه یافتگی ایران” به چاپ نهم و کتاب “اقتدارگرایی ایرانی در عهد قاجار” به چاپ پنجم رسیده است.

سریع القلم معتقد است که توسعه یافتگی از دو بخش کلان تشکیل می شود: اصول ثابت و الگوهای مختلف به تناسب شرایط گوناگون کشورها. کشورهایی مثل آلمان، انگلیس و ژاپن و… از اصول ثابت توسعه یافتگی برخوردارند مانند دولت حداقل، صنعتی شدن، توجه فراگیر به علم وعقلانیت، بخش خصوصی فعال، نظام آموزشی کاربردی، نخبگان ابزاری منسجم، مردم پرکار و مسئولیت پذیر، دولت پاسخگو… ولی الگوهایی که طی سالها پرورش و تکامل یافته، متفاوت است.

در بررسی این اصول، فرهنگ و سبک زندگی ایرانی مورد توجه این محقق بوده است. نقدهای وارده بر سبک زندگی و مطالعه و بررسی مقایسه‌ای این سبک با روش زندگی کشورهای توسعه یافته از جمله مطالعات دامنه‌دار این استاد دانشگاه بوده است. بر این اساس و نظر به اهمیت موضوع سبک زندگی معطوف به توسعه‌یافتگی گفتگویی با دکتر محمود سریع القلم انجام داده‌ایم که از نظر می‌گذرد.

در نظر داشته باشید که ما به سبک زندگی هیچ ملتی اصالتاً نمی توانیم ایراد بگیریم چون سبک زندگی نتیجه انباشت تجربیات تاریخی یک ملت است. اما می توانیم معیارهایی را مشخص کنیم و از آن زاویه آسیب شناسی کنیم. در اینجا قصد دارم آسیب شناسی سبک زندگی ایرانی را بر اساس خود فرهنگ ایرانی و فرهنگ دینی مورد خطاب قرار دهم.

مادیات و خودخواهی کانونهای سبک زندگی ما شده است

بر اساس تجربه‌ای که در مشاهدات بین‌المللی از جوامعی چون ترکیه، مالزی، کشورهای عربی و اروپایی داشته‌ام اولین وجه مقایسه‌ای که می‌توان در خصوص سبک زندگی ایرانی و همه این کشورها در نظر گرفت و البته بر خلاف ادعاهایی که عموماً در میان ما وجود دارد این است که میانگین ایرانی خیلی دنیا دوست است. علاقه عمیقی به دنیا و مال دنیا دارد ولی هنرمندانه و با ادا و ظاهرسازی آنرا استتار می‌کند. از این دنیا هم، پول، لوازم زندگی، نمایش خانه، ویلا و اتومبیل به دیگران سهم مهمی از دنیادوستی ایرانی دارد. در مقایسه، یک دانمارکی برای نقاشی، موزه، هنر، کتاب، آخرین رمانها، کنسرت، تئاتر، دوستان فرهنگی، کشف کشورها و فرهنگهای دیگر، جا باز می‌کند. در سبد کالاهای میانگین ایرانی، این موارد تقریباً تعطیل است. کافی است صورت آرام و خوش‌رنگ یک شهروند معمولی ترکیه را با یک ایرانی مضطرب و همیشه در حال پول جمع کردن مقایسه کنید

ادامه دارد

با یاد دوست

شنبه, 6 آوریل, 2013

سلام 

هرچه سال نو را به یکدیگر تبریک بگوییم،ایرادی ندارد!

پس باز هم سال نو مبارک و ایام به کامتان انشالله و سلامتی و دلخوشی و عزت،رفیق راهتان باد.

باز هم در معبد نوعدوستی را می گشایم و امید به یاری دوست و دید و بازدید های شما دارم.

اما این بار متفاوت با سال گذشته و البته همراه با دغدغه!

سال پیش وعده دادم که روزانه دو مطلب و آن هم با نظم و ترتیب و حفظ پیوستگی مطالب تقدیمتان کنم،

بعضی از دوستان انجام این کار را ناممکن یا سخت می دانستند،اما به لطف یار سرمدی شد.

 مشکلاتی هم وجود داشت که از همه مهمتر حال روحی من بود،مثلا روزی که در حالت غم روحی بودم باید مطلبی جدی می نوشتم یا بالعکس.

امسال خیال دارم بر اساس راهبرد های دلم و بر مدار حال روحیم مطلب بگذارم و در قید تعداد مطلب هم نباشم،فقط دغدغه ساکنان دائمی معبد نوعدوستی را دارم که صاحبان اصلی این وبلاگند.

آیا اجازه ام می دهید تا روال را جدید را اعمال کنم؟

نظر شما برایم تعیین کننده است.

پاسخهایتان را چشم در راهم.

زنده به گور

شنبه, 1 دسامبر, 2012

با آدم ضعیف تر از خودتون تا حالا پینگ پونگ بازی کرده اید؟

منظورم اینایی هستن که تازه راکت بدست شده اند و چند ساعتی مربی داشته اند و تازه از استایل والیبال اومده اند تو تنیس روی میز (با راکت اسبک ) میزنند.

خیلی عجیبه که اینها چون بد بازی میکنند ، نمیتونی ببریشون و اصلا هم مهم نیست مهارتت ! طرف عملا یه بازی دیگه میکنه و توهم زده که پینگ پونگ داره

بازی میکنه…من و تو هم عملا تو این توهم وقتمون حروم میشه واتفاق بدتر اینه که وقتی با یه آدم حسابی میشینی پای بازی میبینی مهارتت خیلی کم شده و طول میکشه تا برسی به سطح بازی اصلی خودت!

اینها را نوشتم تا بگم حرف اصلیم را

وقتی با یه آدم کم فهم معاشرت میکنی یا آدمی که خودش را به نفهمی میزنه

وقتی با یه آدم خاله زنک دم به دم میشی

وقتی با آدم احمق دمخور میشی که قضاوتهای عجیب غریب و خرافی داره و تحملش میکنی ،

وقتی با یه آدم روبرو میشی که دغدغه هایشمسکن ورستوران و لباس برند و(!… می شه

 

دیگه انتظار نداشته باش که

از حروم شدن وقتت غصه بخوری

از درجا زدنت هم خجالت نمیکشی

از تجمع برنامه ای نصفه عمل شده و کارهای نیمه تمامت هم ککت نمیگزه

از نخواندن آخرین مقاله تخصصی رشته ات ، بهت بر نمیخوره

یا ندیدن فلان دانشمند و بلد نبودن مفاهیم بلند حافظ و مولوی و ….دردت نمیاره

داری بی غیرت میشی عزیزم

به مردنت ادامه بده یا مثل یه بزرگمرد بکش از این وضعیت بیرون و نذار

زنده به گور بشی و بشی  یه مرده متحرک

 

دکتر علیرضا شیری

 

 

 

تقدیم به……

شنبه, 25 آگوست, 2012

دکتر محمود سریع القلم در ابتدای کتاب “ایران و جهانی شدن” آن را به سیاستمداران آینده ایرانی تقدیم کرده و نوشته است:

تقدیم به سیاستمداران آینده ایرانی

که خدمت را بر قدرت مقدم می دارند؛

که خارج از حوزه تخصصی خود، سمتی را قبول نکرده اند؛

که قبل از آنکه به مقامی برسند، از نعمت علو طبع برخوردار شده اند؛

که قبل از آنکه به مردم خدمت کنند، درون خود را صیقل داده اند؛

که خداپرستی و توجه آنها به ماوراءالطبیعه بی هیاهو است؛

که برای هنر، موسیقی، تئاتر و شمع وقت می گذارند؛

که دست همه شهروندان ایرانی با دیدگاه های مختلف را می فشارند؛

که ظرفیت روانی یک ربع نگاه کردن به یک گل را دارند؛

که تسلط آنها به یک زبان زنده دنیا مانند فارسی آنهاست،

که دغدغه تدبیر، دقت و آینده نگری در کشورداری را دارند؛

که سخن، رفتار و واکنش های آنان با تعادل گره خورده است؛

که تنها در حد ضرورت، در رسانه ها ظاهر می شوند؛

که در مذاکره با بیگانگان برای منافع کشور، از تعداد پلک زدن های طرف مقابل، تحلیل استخراج می کنند؛

که زندگی را با قدرت، سیاست و سمت مساوی نمی دانند.