برچسب ها بـ ‘حوا’

آدم

دوشنبه, 29 اکتبر, 2018

پرونده پدر
نامت چه بود؟
آدم
فرزند؟
من را نه مادري و نه پدري.بنويس اولين يتيم خلقت
محل تولد؟
بهشت پاك
اينك محل سكونت؟
زمين خاك
آن چيست برگرده نهادي؟
امانت است
قدت؟
روزي چنان بلند كه همسايه خدا
اينك به قدر سايه بختم به روي خاك
اعضا خانواده؟
حواي خوب و پاك.قابيل خشمناك. هابيل زير خاك
روز تولدت؟
روز جمعه. به گمانم روز عشق
رنگت؟
اينك فقط سياه. از شرم آن گناه
چشمت؟
رنگي به رنگ بارش باران كه بباردزآسمان
وزنت؟
نه آنچنان سبك كه پرم در هواي دوست
نه آنچنان وزين كه نشينم به روي خاك
جنست؟
نيمي مرا زخاك. نيمي دگر خدا
شغلت؟
در كار كشت اميدم
شاكي تو؟
خدا
نام وكيل؟
آن هم خدا
جرمت؟
يك سيب از درخت وسوسه
تنها همين؟
همين!!
حكمت؟
تبعيد در زمين
همدست در گناه؟
حواي آشنا
ترسيده اي؟
كمي
زچه؟
كه شوم اسير خاك
آيا كسي به ملاقاتت آمده؟
آري
چه كس؟
گاهي فقط خدا
داري گلايه اي؟
ديگر گلايه نه…ولي
ولي چه؟
حكمي چنين؟آن هم به يك گناه؟
دل تنگ گشته اي؟
زياد
براي كه؟
تنها خدا
آورده اي سند؟
بلي
چه؟
دو قطره اشك
داري تو ضامني؟
بلي
چه كسي؟
تنها كسم خدا
در آخرين دفاع؟
مي خوانمش چنان
كه اجابت كند دعا

عارفانه ها 50

یکشنبه, 14 دسامبر, 2014

سیب هنوز هم شیرین است
هنوز هم آدم بهشت را به لبخند حوا می فروشد

پرونده پدر

چهار شنبه, 25 دسامبر, 2013

نامت چه بود؟

                                                                   آدم

فرزند؟

                        من را نه مادري و نه پدري.بنويس اولين يتيم خلقت

محل تولد؟

                                                                   بهشت پاك

اينك محل سكونت؟

                                                                  زمين خاك

آن چيست برگرده نهادي؟

                                                                 امانت است

قدت؟

                                          روزي چنان بلند كه همسايه خدا

                                    اينك به قدر سايه بختم  به روي خاك

اعضا خانواده؟

                  حواي خوب و پاك.قابيل خشمناك. هابيل  زير خاك

روز تولدت؟

                                             روز جمعه. به گمانم روز عشق

رنگت؟

                                          اينك فقط سياه. از شرم آن گناه

چشمت؟

                                رنگي به رنگ بارش باران كه بباردزآسمان

وزنت؟

                                     نه آنچنان سبك كه پرم در هواي دوست

                                     نه آنچنان وزين كه نشينم به روي خاك

جنست؟

                                       نيمي مرا زخاك. نيمي دگر خدا

شغلت؟

                                                         در كار كشت اميدم

شاكي تو؟

                                                                        خدا

نام وكيل؟

                                                                آن هم خدا

جرمت؟

                                                  يك سيب از درخت وسوسه

تنها همين؟

                                                                        همين!!

حكمت؟

                                                                    تبعيد در زمين

همدست در گناه؟

                                                                     حواي آشنا

ترسيده اي؟

                                                                           كمي

زچه؟

                                                             كه شوم اسير خاك

آيا كسي به ملاقاتت آمده؟

                                                                         آري

چه كس؟

                                                                گاهي فقط خدا

داري گلايه اي؟

                                                            ديگر گلايه نه…ولي

ولي چه؟

                                            حكمي چنين؟آن هم به يك گناه؟

دل تنگ گشته اي؟

                                                                       زياد

براي كه؟

                                                                      تنها خدا

آورده اي سند؟

                                                                        بلي

چه؟

                                                               دو قطره اشك

داري تو ضامني؟

                                                                          بلي

چه كسي؟

                                                                تنها كسم خدا

در آخرين دفاع؟

مي خوانمش چنان

كه اجابت كند دعا

دوباره سیب بچین حوا

شنبه, 30 ژوئن, 2012

در وبلاگی ،نوشته هایی از عزیزی با عنوان”هیچکس” یافتم که بسیار دلنشین بودند.دو نمونه از آن ها را برایتان آورده ام:

دوباره سیب بچین حوا……

من خسته ام!

بگذار……

از اینجا هم بیرونمان کنند!

**************

نه،به من تکیه نکن!

سراغ هیچ برگی را از من مگیر!

من اگر نشانی برگها را می دانستم

حالم پاییزی نبود!

از انسان بودن خود خجلم

شنبه, 18 ژوئن, 2011

این مطلب را هربار که خواندم،گریستم.

براستی ما را چه شده است؟:

در سرزمین من

هیچ کوچه ای به نام هیچ زنی نیست

و هیچ خیابانی هم…….

بن بست ها اما

فقط زنها را می شناسند ،انگار……

در سرزمین من

سهم زنهااز رودخانه ها،تنها پلهایی است که پشت سرشان خراب شده است

اینجا،نام هیچ بیمارستانی مریم نیست

تخت زایشگاه ها اما،پر از مریم های رنج کشیده ای است که هیچیک مسیح را آبستن نیستند

من میان زنهایی بزرگ شده ام که شوهر برایشان،حکم برائت از گناه را دارد

نمی دانم چرا شعار از لیاقتم،صداقتم،نجابتم……..می دهی

تویی که می دانم اگراگر بدانی که بکارتم به تاراج رفته،انگ هرزه بودن می زنی و می روی

اما بگرد،پیدا خواهی کرد

این روزها،صداقت و نجابت و لیاقتی که تو می خواهی،زیاد می دوزند!؟

 

امروز پول تن فروشی ام را به زنی هدیه کردم،تا آبروداری کند،برای نامزدی دخترش

و در خود گریستم………

برای معصومیت دختری که دلش رابی خبر به دست مردی سپرده است که دیشب

تن سردم را هوسبازانه به تاراج برد

وبی شرمانه خندید از این پیروزی………

 

اینجا زمین است

حوا بودن ،تاوان سنگینی دارد

سارا

 

از يك بانوي افغاني

دوشنبه, 21 فوریه, 2011

 

سروده ای از: لینا روزبه حیدری 

 

 

 

می گویند

 

مرا آفریدند

 

از استخوان دنده چپ مردی     

 

به نام آدم

 

حوایم نامیدند

 

یعنی زندگی

 

تا در کنار آدم

 

یعنی انسان

 

همراه و هم صدا

 

باشم

 

* می گویند

 

میوه سیب را من خوردم

 

شاید هم گندم را

 

و مرا به نزول انسان از بهشت

 

محکوم می نمایند بعد از خوردن گندم

 

و یا شاید سیب

 

چشمان شان باز گردید

 

مرا دیدند

 

مرا در برگ ها پیچیدند

 

مرا پیچیدند در برگ ها

 

تا شاید

 

راه نجاتی را از معصیتم

 

پیدا کنند

 

* نسل انسان زاده منست

 

من

 

حوا

 

فریب خوردۀ شیطان

 

و می گویند

 

که درد و زجر انسان هم

 

زاده منست

 

زاده حوا

 

که آنان را از عرش عالی به دهر خاکی فرو افکند

 

* شاید گناه من باشد

 

شاید هم از فرشته ای از نسل آتش

 

که صداقت و سادگی مرا

 

به بازی گرفت و فریبم داد

 

مثل همه که فریبم می دهند

 

اقرار می کنم

 

دلی پاک

 

معصومیتی از تبار فرشتگان

 

و باوری ساده تر و صاف تر از آب های شفاف جوشنده یک چشمه دارم

 

* با گذشت قرن ها

 

باز هم آمدم

 

ابراهیم زادۀ من بود

 

و اسماعیل پروردۀ من

 

گاهی در وجود زنی از تبار فرعونیان که موسی را در دامنش پرورید

 

گاهی مریم عمران، مادر بکر پیامبری که مسیح اش نامیدند 

 

و گاه خدیجه،  در رکاب مردی که محمد اش خواندند

 

* فاطمه من بودم

 

زلیخای عزیز مصر و دلباخته یوسف هم

 

من بودم

 

زن لوط و زن ابولهب و زن نوح

 

ملکه سبا

 

من بودم و

 

فاطمه زهرا هم من

 

* گاه بهشت را زیر پایم نهادند و

 

گاه ناقص العقل و نیمی از مرد خطابم نمودند

 

گاه سنگبارانم نمودند و

 

گاه به نامم سوگند یاد کرده و در کنار تندیس مقدسم

 

اشک ریختند

 

گاه زندانیم کردند و

 

گاه با آزادی حضورم جنگیدند و 

 

گاه قربانی غرورم نمودند و

 

گاه بازیچه خواهشهایم کردند

 

* اما حقیقت بودنم را

 

و نقش عمیق کنده کاری شده هستی ام را

 

بر برگ برگ روزگار

 

هرگز

 

منکر نخواهند شد

 

* من

 

مادر نسل انسان ام

 

من

 

حوایم، زلیخایم، فاطمه ام، خدیجه ام

 

مریمم

 

من

 

درست همانند رنگین کمان

 

رنگ هایی دارم روشن و تیره

 

و حوا مثل توست ای آدم

 

اختلاطی از خوب و بد

 

و خلقتی از خلاقی که مرا

 

درست همزمان با تو آفرید

 

*

 

بیاموز

 

که من

 

نه از پهلوی چپ ات

 

بلکه 

 

استوار، رسا و همطراز

 

با تو

 

زاده شدم 

 

بیاموز که من

 

مادر این دهرم و تو

 

مثل دیگران

 

زاده من!