برچسب ها بـ ‘تیره’

ماجرای پایان ناپذیر حافظ 32

سه شنبه, 26 جولای, 2016

حافظ ترکیبی از بافته های عقیدتی است،درست مانند خود ملت ایران.بنابراین بر سر عقیده منحصری نمی ایستد.با آنکه گرایش قوی عرفانی در اوست،یک عارف انتخاب گر و مشروط است.مثلا یک تیره فکر خیامی دارد،یعنی اغتنام وقت و بهره گرفتن از مواهب مادی زندگی،یک تیره فکر اجتماعی – اخلاقی،که مسائل روز زمانش را از نظر دور نمی دارد.یک تیره شک و چون و چرا و سرکشی و انکار،که باز در قالب عرفان به آسانی نمی گنجد.این “آلیاژ”اندیشه و سیالیت روح،همان است که ملت ایران طی قرنها داشته.حافظ “تمامی” را در ناتمام بینی جسته است.دید او قوی تر وچالاک تر از آن بوده که بر سر یک نظر بایستد،در حالی که دنیا رنگ ها و نقش های گوناگون عرضه می کرده است.

سوختن و خوش بودن

دوشنبه, 7 ژانویه, 2013

شبی شمعی که با نور کم خود

به محفل روشنی می داد،می گفت:

بسوزم تا تو ای گمگشته در ره

ببینی پیش و پشت پای خود را

 

بسوزم من ولی آرام و شادم

که یاران در شب تاریک و تیره

اگر چاهی بود در پیش روشان

بجویند در سلامت راه خود را

 

اگر شمعی شدی در راه یاران

بسوزیدی و گشتی یار آنان

دلت خوش باد که در مزلگه حق

شود از نور تو روشن دل و جان