برچسب ها بـ ‘تحمل’

دل نوشته 4

شنبه, 18 می, 2019

چرا خدایا؟چرا؟
چرا در دهان بعضی بندگانت به جای زبان یک مار سمی قرارداده ای که از نیش زدن سیر نمی شوند؟
دهان که باز می کنند الودگی و عفونت اطرافشان را پر می کند و تنفر و ناراحتی فضا را سنگین و غیر قابل تحمل می نماید.
خود را مدار حق می دانند و دیگران را باطل!
خود را دانای مطلق می دانند و دیگران را محتاج راهنمایی و دستور گرفتن, انهم به تلخ ترین و زشت ترین زبان ممکن!
اگر صد دعوا ایجاد شود یکسرش یکی از اینان است و طرف دیگر دعواها صد فرد مختلف!
مگر عشق و دوستی و بخشش و بزرگی چه عیبی دارد؟
خدایا یا به این بندگانت عشق عطا بفرما یا قدرت تحمل اطرافیانشان را بی نهایت کن.
زندگی اصلا ارزش این زشتی ها را ندارد

تحمل

دوشنبه, 5 اکتبر, 2015

تحمل باید این رسم”تحمل”
تامل در “تحمل” نیست مقدور!
“تحمل”آیه ای است از روی اجبار
گریزی نیست جانا از “تحمل”
زمانه می کند تحمیل،بر تو
“تحمل “های بسیار از وجودش
و تو در حسرت اوقات خوبی
که نزدش،دور بودی از “تحمل”
دو صد لعنت بر این داروی تلخی
که نامش را نهادند خلق”تحمل”

تنهایی

یکشنبه, 15 فوریه, 2015

میشه تنهایی بازی کرد
میشه تنهایی خندید
میشه تنهایی سفر کرد
ولی خیلی سخته “تنهایی”
تنهایی را تحمل کرد!!!!

کلام ابلیس!

یکشنبه, 8 فوریه, 2015

شما آدمها فکر می کنید ابلیس مورد غضب خداوند قرار گرفته ولی اینطور نیست.او عاشق خداوند است به قدری که نمی تواند تحمل کند که کسی جز خودش او را ستایش کند.عاشقی او مثل عشق ورزی شما آدم ها نیست که امروز بدی های همدیگر را نمی بینید و فردا هزار و یک عیب در وجود هم پیدا هم میکنید.

کمی بیاندیشیم

یکشنبه, 11 ژانویه, 2015

دوست واقعی کسی است که دست‌های تو را بگیرد ولی قلب ترا لمس کند.
گابریل گارسیا مارکز

بیشتر بدبختی‌های ما قابل تحمل‌تر از تفسیرهایی است که دوستان‌مان درباره آنها می‌کنند.
کولتون

از دشمن خودت یک بار بترس و از دوست خودت هزار بار.
چارلی چاپلین

کجا خوشه؟!

شنبه, 29 نوامبر, 2014

از قدیم گفته اند که:
کجا خوشه؟ اونجا که دل خوشه.
حالا می دونی کجا آرامش هست؟ اونجا که دل آرومه!
دل چطوری به آرامش میرسه؟
واقعیت اینه که زندگی بیشترش غم و اضطرابه و مدت خیلی کمش شادی و نشاط،این موضوع برای همه به یقین به همین شکله.
پس نمی شه از اضطراب و غم و استرس و غصه فرار کرد،اما می شود آنها را قابل تحمل کنی و تاثیر اونها رو روی روحت و جسمت به حداقل برسونی و اصلا از بین ببری.
با پناه بردن به “عرفان”
این تمام و تنها هنر عرفاست.اونها “تلخی” را به یک “تلخی شیرین” تبدیل می کنند و به این ترتیب به گوهر”آرام دل” دست پیدا می کنند.
ای عزیز اراده کن و پای در راه نه،قدم اول را برای پیمودن “هفت شهر عشق” بردار و وجودت را به خدای عارفان بسپار.
گرعارفی درراه عشق،آگه شدی ازسختی اش
با من بیا با پای دل ، تا آخر این مثنوی

چه روز بزرگی بود

سه شنبه, 11 فوریه, 2014

چه روز بزرگی بود
ماه ها تلاش و تحمل محرومیت و کشته دادن و …تمام شد
مردم باهم مهربان بودند
پس از صدها سال خود را صاحب سرنوشت خود می دانستند
پاک می اندیشیدند و مهربان با یکدیگر سخن می گفتند
همه برای آبادانی کشور و جبران عقب ماندگی ها نقشه ها و آرزوها داشتند
همه نگران بودند و اموال مملکت را پاسداری می کردند
خوشحال بودیم که ریشه همه ناپاکی ها و آلودگی ها از بیخ و بن درآمد
اما امانتداران خوبی نبودیم
خدایا خود می دانیم که مستوجب عقوبتیم
اما از تو می خواهیم
ما را به خود آری
تا آن آرمان های زیبا را عملی سازیم
آمین

تنهایی

شنبه, 29 ژانویه, 2011

دلي که از بي کسي غمگين است،هر کسي را مي تواند تحمل کند.هيچ ﮐس بد نيست.

 دلي که در بي اويي مانده است،برق هر نگاهي جانش را مي خراشد.

 اما چه رنجي است لذت را تنها بردن و چه زشت است زيبايي را تنها ديدن و چه بدبختي آزار دهنده اي است تنها خوشبخت بودن!

در بهشت تنها بودن سخت تر از کوير است ….