برچسب ها بـ ‘تحقق’

یا حسین4

شنبه, 21 اکتبر, 2017

در راه تحقق اهداف گفته شده ،بسیاری همچون مولایمان حسین،جان فدا می کنند تا دیگران بمانند.تکلیف ماندگان چیست؟
تکلیف همانست که بازماندگان حسین(ع) کردند: افشای ظالمان و سعی در رسوا کردن و سرنگونی آنان.
به رفتار زینب(س) و علی ابن حسین(ع) بعد از واقعه عاشورا توجهی بفرمایید.
رسالت آنان،رساندن پیام حسین(ع) به همه مردم جهان و در طول زندگی بشر تا روز پایان دنیاست،رسالت پیام.
باز از زبان دکتر شریعتی بگویم که:
“این رسالت بر دوش‌های ظریف یک زن، “زینب” زنی که مردانگی در رکاب او جوانمردی آموخته است و رسالت زینب دشوارتر و سنگین‌تر از رسالت برادرش.
آنهایی که گستاخی آن را دارند که مرگ خویش را انتخاب کنند، تنها به یک انتخاب بزرگ دست زده‌اند اما کار آنها که از آن پس زنده می‌مانند، دشوار است و سنگین.
و زینب مانده است، کاروان اسیران در پی‌اش، و صف‌های دشمن تا افق در پیش راهش، و ر سالت رساندن پیام برادر بر دوشش. “

توسعه اقتصادی

شنبه, 18 ژوئن, 2016

همه صاحبنظران اقتصادی در این مورد هم عقیده هستند که: اصلی ترین راه برون رفت از رکود اقتصادی فعلی،کمک به راه اندازی و توسعه تولید محصولات مورد نیاز مردم در داخل کشور است.
فعالین اقتصادی کشور در این مورد دو نوع واکنش بروزده اند:
– دسته اول کسانی هستند که تجارت را مساوی واردات می دانند و ده ها سال است که نسل اندر نسل به این امر مشغولند و هرگونه تولید داخلی را مانعی در رونق کار خود می دانند و در نتیجه هرکاری می کنند تا مانع تحقق این امر شوند.این افراد از زور سیاسی خوبی هم در داخل کشور و در درون نهادهای تصمیم گیرنده برخوردارند.
– دسته دوم تولید کنندگان هستند.ایشان با این توصیه کاملا موافقند،اما معتقدند کمک دولت به تولید یعنی تزریق پول بی بهره یا کم بهره به شرکتها و موسسات تولیدی و دیگر هیچ!
اما واقعیت این است که هردو دسته سخت در اشتباهند و با تکرار مکرر این خواسته ها تنها بر طبل منفعت خودشان می کوبند و منافع ملی و رونق جامعه را فدای این امر می کنند.
درست است که دولت باید به حمایت از تولید در کشور بپردازد(کاری که دولت های نهم و دهم نه تنها انجام ندادند،بلکه کاملا بر خلاف آن عمل نمودند)،اما این امر باید طی یک برنامه و تحت شرایطی صورت پذیرد و نهایتا کشور را به سمت اقتصاد رقابتی و حاکمیت بخش خصوصی در اقتصاد پیش ببرد.
اصولی که برای تحقق چنین امری باید صورت پذیرد به شرح زیر پیشنهاد می گردد:
1 – اعطای وام های بسیار کم بهره با شرط تولید اجناس با کیفیت و مطابق استاندارد های جهانی در یک دوره معین زمانی و در صورت عدم تحقق این امر،بهره روز بانکی در مورد آنها اعمال گردد.
2 – اعطای جوایز صادراتی قابل توجه به صورت شفاف،سریع و دور از بوروکراسی و اتلاف وقت.
3 – کم کردن تدریجی تعرفه های گمرکی ورود اجناس خارجی به منظور وقت دادن به تولید کنندگان برای رقابت در بازار های جهانی و بین المللی.
به نظر من تاخیر در اجرای این اصول یعنی بیشتر شدن دائمی شکاف و فاصله اقتصادی ما و جهان توسعه یافته.

چرا سازمان برنامه و بودجه 5

سه شنبه, 28 آوریل, 2015

در ﺳﺎل اول ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ دوم ﺗﻮﺳﻌﻪ، ﭘﺲ از ﮐﻨﺎره ﮔﯿﺮي ﺗﯿﻢ ﺗﻌﺪﯾﻞ اﻗﺘﺼﺎدي از ﮐﺎدر ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ ﺳﺎزﻣﺎن ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ، روﻏﻨﯽ زﻧﺠﺎﻧﯽ ﻧﯿﺰ از رﯾﺎﺳﺖ ﺳﺎزﻣﺎن ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﮐﻨﺎره ﮔﺮﻓﺖ و در ﺣﻤﯿﺪ ﻣﯿﺮزاده در 11 مرداد سال 1374 (داراي ﺗﺤﺼﯿﻼت دﮐﺘﺮاي ﭘﻠﯿﻤﺮ از اﺳﺘﺮاﻟﯿﺎ) ﺑﻪ ﺳﻤﺖ رﯾﺎﺳﺖ ﺳﺎزﻣﺎن ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ اﻧﺘﺨﺎب ﺷﺪ . در دوران ﻣﯿﺮزاده، ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ دوم در اﺟﺮا ﺑﻪ دﻟﯿﻞ ﮐﺎﻫﺶ درآﻣﺪ ﻧﻔﺖ، اﻓﺰاﯾﺶ ﻧﺮخ ارز، اﻓﺰاﯾﺶ ﺷﺪﯾﺪ ﻧﺮخ ﺗﻮرم و ﺑﺤﺮان ﺑﺪﻫﯽ ﻫﺎي ﺧﺎرﺟﯽ و در ﭘﯽ آن ﻓﺸﺎر اﻓﮑﺎر ﻋﻤﻮﻣﯽ در ﺑﺨﺶ ﻫﺎي اﺻﻠﯽ آن از ﺟﻤﻠﻪ آزاد سازی نرخ ارز، ﻣﺘﻮﻗﻒ ﺷﺪ. ﭘﺲ از ﺧﺎﺗﻤﻪ دوره دوﻟﺖ ﺳﺎزﻧﺪﮔﯽ، ﭘﺲ از اﻧﺘﺨﺎﺑﺎت ﺧﺮداد،دولت اﺻﻼﺣﺎت ﺳﺮﮐﺎر آﻣﺪ و درﭘﯽ آن ﻣﺤﻤﺪ ﻋﻠﯽ ﻋﻠﯽ ﻧﺠﻔﯽ (دانشجوی دکترای ریاضی دانشگاه ام.آی.تی آمریکا) ﺑﻪ ﺳﻤﺖ رﯾﯿﺲ ﺳﺎزﻣﺎن ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ اﻧﺘﺨﺎب ﺷﺪ.پس از پایان برنامه دوم ،در دوران ریاست نجفی،برنامه سوم توسعه اجتماعی،اقتصادی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران ، ﺗﻮﺳﻂ کارشناسان سازمان برنامه تهیه شد.سازمان برنامه،برنامه سوم را در 3 بخش،26 فصل و 199ﻣﺎده ﺑﺮاي اﺟﺮا 199 در پنج سال (1379 – 1383) تهیه و به هیئت دولت ارائه داد.این برنامه در تاریخ 17 فروردین 1379 به تصویب مجلس شورای اسلامی رسید. در پیوست های لایحه برنامه سوم ،رشد اقتصادی(رشد تولید ناخالص ملی) سالانه 6 درصد انتخاب شد .میانگین رشد سرمایه گذاری در این دوران 1/7 درصد(بخش خصوصی 5/8 و دولتی 5 درصد )تعیین شده بود که تحقق آن نیازمند پس انداز عمومی از طریق ایجاد امنیت اقتصادی و قضایی جلب اعتماد عمومی نسبت به سیاست های کلان اقتصادی دولت بود

امیدواری

شنبه, 26 اکتبر, 2013

بخشی از فرمایشات رییس جمهور در دانشگاه تهران در روز 22 مهر 1392:

سیاست و فرهنگ هم باید دانش‌بنیان باشد. سیاست داخلی ما هم باید دانش‌بنیان باشد. دولت مدرن یعنی دولت دانش‌بنیان. در تمام رشته‌ها و در تمام بخش‌ها، علم و دانش باید حاکم باشد. این وضعیت وقتی میتواند باشد که دانشگاه ما محیط نقد و اندیشه و اظهارنظر باشد. این باعث سرشکستی یک دولت است که دانشجویش و یا استادش بخاطر بهانه‌جویی‌های عده‌ای دم فروبندد و نتواند اظهارنظر کند. در دانشگاه جای بیان اظهارنظر است. در دانشگاه یک زبان را ما بیشتر نمی‌پذیریم و آن زبان علم و خرد و عقلانیت است. 

و ما نیز می گوییم:

آقای رییس جمهور

تمامی روسای جمهور قبلی هم همین فرمایشات را – حتی شیواتر و زیباتر – بیان فرمودند،اما هرگز این فرمایشات در عمل تجلی پیدا نکرد.

با این وجود ما عوام ساده دل یک بار دیگر به این وعده ها اطمینان می کنیم و امیدواریم این موارد تحقق یابند.

چنین باد.