برچسب ها بـ ‘بشر’

با یاد و نام او

چهار شنبه, 20 آوریل, 2016

سالی نو آغاز شد و ما نیز “معبد نوعدوستی” را بازگشایی می کنیم با امیدی و آرزویی

امید به یاری خدا در ادامه این راه

و آرزو برای رستگاری و سعادت نوع بشر در هرکجای این جهان خاکی

و با خالق خود عهد می بندیم که پندار و گفتار و کردار خود را در باقیمانده عمرمان ،در این راه گذاریم

و باقی را به او بسپاریم که او بهترین سرپرست و توانمند ترین یاری دهنده است.

افسرده خاطری؟با من بیا!

رنجیده ای زغم؟با من بگو!

زین همرهان ریایی و خوش سخن

بیزار گشته ای؟همراه من بیا

من در مسیر این راه پر زبیم

کز مقصدش نباشد کسی را خبر

گم گشته ای پریشان و بی توشه ام

اما رفیق راه!

این را تو هم بدان

در طول این مسیر ،پرشور و پرامید

همواره بی کینه و بی هیچ توقعی

با تو زعمق دلم می زنم قدم

تا این ره پر فریب و فراز را

با عشق خود به یاران همرهم

شاد و امیدبخش و خوش کنم

مرهم نهم به زخم دل شما

این آیدم زدست

همراه من شوید

ایران و ایرانی 76

چهار شنبه, 24 دسامبر, 2014

هفتم – ترجیح رسومات بر سنتها
برای اینکه با مقصود و منظور اینجانب در این بخش آشنا گردید ابتدا بهتر است به تعریف مورد نظر من از هریک از این دو کلمه بپردازیم:
سنت مجموعه اعمال و رفتاری است که در طول سالیان سال تکرار می گردد و نبودش به وجود و اجتماعات انسانی لطمه می زند.
بد نیست در باره این تعریف به ذکر چند مثال بپردازیم. ازدواج و تشکیل خانواده برای برقراری نظم اجتماعی و روشن بودن مسئولیت هر کس برای رشد و تربیت تعدادی خاص و معلوم از زیباترین و در عین حال ضروری ترین سنت های اجتماعی است که در تمام ادیان و مکاتب و ملل بصورت فطری مرد پذیرش و قبول می باشد.یا مشغول بودن آدمی در کاری به محض احساس آمادگی برای رفع مانع یا انجام خدمتی برای دیگر همنوعان و جامعه بشری به منظور رشد و تعالی مستمر دنیایی که در آن زندگی می کنیم نیز سنتی است که با بشر بوجود آمده و طوری در ذهن تک تک ما نهادینه شده است که فرد بیکار را موجودی زائد و انگل اجتماعی می دانیم.
یا عیادت از بیماران و ناتوانان فامیل و آشنایان سنتی نیکو و پسندیده است که در طول زمان مورد سفارش همه بزرگان و الگوهای جامعه بوده است و مطالعات و تحقیقات دانشمندان نیز بیانگر این بوده است که این امر در معالجه فرد نیازمند و بیمار مثل دارو موثر است و مورد تاکید می باشد.
رسم مجموعه عادات و رفتاری است که در طول سالیان سال تکرار می شود و بودنش به وجود و اجتماعات انسانی لطمه می زند

کوچه مردها 151

چهار شنبه, 17 دسامبر, 2014

در همان سالی که من وارد دبیرستان شدم،یکی از مهم ترین وقایع تاریخ جهان اتفاق افتاد که تمام مردم دنیا را چند هفته ای در خود غرق کرده بود:فتح کره ماه توسط بشر.
در این موضوع هم رقابت شدیدی بین دو ابرقدرت زمانه یعنی آمریکا و شوروی در بین بود و بعد از اینکه شوروی توانست افتخار اعزام اولین فضانورد به فضا را(یوری گاگارین)به خود اختصاص دهد،آمریکایی ها سخت در تکاپوی کسب افتخاری بزرگتر در فضا بودند و بالاخره هم با فرستادن سفینه آپولو 7 به فضا و حمل سه سرنشن با آن و فرود بر سطح کره ماه و راه رفتن این فضانوردان روی ماه به این منظور دست پیدا کردند.اولین انسانی که روی کره ماه قدم گذاشت”نیل آرمسترانگ” نام داشت.
غوغایی در جهان راه افتاده بود.اغراق نیست اگر بگویم در روز فرود سفینه در کره ماه و خارج شدن نیل آرمسترانگ از آن ،همه دنیا تعطیل بود و همه مردم دنیا از طریق تلویزیون شاهد پخش مستقیم این واقعه بودند،البته طبق رویه مدیریتی آقای شاه صاحبی (مدیر مدرسه ما)آن روز ما تعطیل نبودیم!به همین خاطر هنگام رفتن به مدرسه از تعمیرگاهی که هرروز نهار را با فامیلم که در آنجا کار می کرد می خوردم،با حسرت تمام صحنه راه رفتن نیل آرمسترانگ را از تلویزیون یک فروشگاه و از پشت شیشه آن فروشگاه،در خیابان دیدم اما بالاخره مهم این بود که دیدم.
در روزهای بعد بارها و بارها این صحنه ها از تلویزیون پخش شد و آنقدر مطلب در این مورد در روزنامه ها ومجلات نوشته شد که همه کاملا در جریان همه چیز قرار گرفتند و در روز بازگشت فضانوردان هم چنان استقبال باشکوهی از آنان شد که کمتر کسی چنین مراسمی را در زندگی خود به یاد داشت.
یکی از سوغاتی هایی که این فضانوردان با خود آورده بودند،خاک کره ماه بود که دولت آمریکا تکه کوچکی از این خاک را برای همه کشورهای دنیا فرستاد و من چند بار این تکه سنگ کوچک را در زیر ذره بینی بزرگ در برج آزادی که آن زمان برج شهیاد نام داشت،دیدم.

گفتا ز که نالیم…….

شنبه, 1 مارس, 2014

یقینا کشتی اگر در کنار ساحل لنگر بیندازد و تکان نخورد،زیبا و سالم و سرحال خواهد ماند،اما مگر کشتی را برای این کار ساخته اند؟کشتی باید موجها را بشکافد و با طوفان ها بجنگد تا باری را یا کسی را به مقصد برساند.
آدمی نیز همینطور است.
یقینا هدف و منظور خدای تعالی از خلقت بشر این نبوده است که در گوشه ای بلمد و دیگران همه در تکاپو باشند تا او آسوده در استراحت مطلق باشد،چیزی که نامش را گذاشته ایم”رفاه”.
انسان برای حل مشکلات بشر معاصر و آینده خلق شده و در این راه آنقدر باید بکوشد تا به مقام شبه خدایی برسد،یعنی توانمندی درک همه امور هستی و حل مشکلات برای برقرای توازن زندگی بر اساس استانداردهای الهی.
تا کی می خواهیم کاری نکنیم و در عین حال توقع آسایش و آرامش و رفاه بیشتر از آنان که تلاش می کنند،داشته باشیم؟
تا که آفریده های الهی همچون طبیعت و هوا و….. را نابود می کنیم و از دیگران گله مندیم؟!

بهار در راه است

شنبه, 15 فوریه, 2014

اسفند از راه می رسد
ماه آمادگی زایش هزار باره طبیعت
ماه بنفشه ها و زیبایی ها و رنگ ها
باغچه ها را برای بنفشه ها آماده کنیم
لطافت بهاری در راه است
بیاید تا ما انسان ها نیز
فضای سینه هایمان را برای کاشتن بنفشه هایی از جنس خود آماده کنیم
همنوعانی که همچون ما بشرند
اما با عقایدی مخالف ما
آنها همان بنفشه های رنگارنگ گلستان خدا هستند!

تنهایی

شنبه, 1 ژوئن, 2013

بزرگترین درد امروز بشر،”تنهایی”است

نمی دانم،شاید همیشه اینگونه بوده است

اما نه!

خود به خاطر دارم که پنجاه سال پیش اینگونه نبود

مردم بسیار مهربانتر بودند و از احوال یکدیگر با خبر

تنها که بشوی،

جانت درد می گیرد!

“روح درد ” می گیری!

و پیوسته از خود می پرسی:

به کجای این شب ژنده،بیاویزم قبای کهنه خود را؟

براستی که این پیشرفت تکنولوژی با ما چه کرده است؟!

عشق و امید

دوشنبه, 23 جولای, 2012

به نام خداوند عشق و امید

که این هردو را،رای او آفرید

بدانست انسان به عشق و امید

هزاران گوهر می نماید پدید

چو عشق مایه زندگانی بود

امید دل آنگه بگردد مزید

چنان معجزی از بشر سرزند

که در عرش خالق چنین،کس ندید

پس آنگه ندا بر ملائک دهد

کنون بار دیگر به سجده روید

که عشق و امید جلوه های منند

و هرکه بدینجا رسید،وارهید

خداوندا اگر…….

چهار شنبه, 13 آوریل, 2011

خداوندا
اگر روزی بشر گردی
ز حال ما خبر گردی
پشیمان میشوی از قصه خلقت ، از این بودن ، از این بدعت

خداوندا
نمیدانی که انسان بودن و ماندن در این دنیا چه دشوار است
چه زجری می کشد آنکس که انسان است
و از احساس سرشار است