برچسب ها بـ ‘باده قدرت’

قدرت مخرب 4

یکشنبه, 3 دسامبر, 2017

در واقع کسانی که در قدرت و ثروت غرق می شوند، در یک فرآیند، خصوصیات و رفتاری را در پیش می گیرند که از آن به فرهنگ اشرافیت و یا فرهنگ زورمداران یاد می کنند. دراین فرهنگ، شخص خود را گم می کند و هویت تازه و دیگری می یابد. دراین فرهنگ و هویت است که برتری جویی و تفاخر امری طبیعی شده و تحقیر دیگران عملی جایز و روا شمرده می شود.
البته از آنجایی که هرقاعده ای استثنائاتی هم دارد،یکی دو نمونه از صالحین و حاکمان پاک نیت نیز خواهیم آورد. کسانی که قدرتی در شخص خود نمی دیدند و آنرا امانتی از سوی مردم می دانستند تا برای بهروزی و سعادت خود آنها به کار برده شوند.اگرچه تعداد اینگونه حاکمان بسیار کم است اما آنقدر هست که بتوانند همچون شمعی در ظلمت بشریت بسوزند و کورسویی به روح بشر بدمند.
ذکر دو نکته را در اینجا ضروری می دانم:
1 – بهیچ وجه نمی توان اشخاصی همچون کوروش و داریوش را در کنار نامردانی همچون صدام حسین و چنگیزخان در یک طبقه قرار داد.مسلما تفاوت میان ایشان از زمین تا آسمان است.اگر چنین کرده ایم،مقصود بیان این نکته است که باید بسیار مراقب بود.از باده قدرت که نوشیدی،سرمستی و فراموش کردن دیگران و خود را یک “فرا انسان” دانستن بسیار محتمل است.اگرچه شدت و ضعف این مستی در هرکس متفاوت با دیگری است.
2 – در بیان سرگذشت افراد ذکر شده در این مطلب،هرجا که نام کتاب منبع را ننوشته ام ،از سایت های اینترنتی (بخصوص ویکی پدیا) مدد گرفته ام.

دعا کنیم

شنبه, 7 سپتامبر, 2013

اگر از من بپرسند منفورترین کار نزد تو چیست؟

بلافاصله می گویم:جنگ!

تنها نسل من با گوشت و پوست و استخوانشان درک کرده اند که جنگ چه بلایی است.

برای بیرون راندن شاه از جایی که به ناحق نشسته بود،صدها هزار انسان از ادامه زندگی محروم شدند.

در سرمستی صدام از باده قدرت هم شاید نزدیک به یک میلیون نفر از بهترین جوانان ما پرپر شدند و از مردم مظلوم عراق هم همینطور.

خاطرات و تصاویر بمباران شیمیایی حلبچه ،آدمی را از انسان بودنش شرمنده می کند.

حالا نوبت سوریه است که بخاطر شهوت قدرت عده ای خاص،مردم بیگناهش باید تاوان دهند و آواره شوند و بمیرند.

آخر برای چه؟

مسلما هر کس ،در هر زمان و در هر کجای دنیا به شعله ور شدن این دیوانگی و جنون کمک نماید،مسئول است.

جنگ بسیار وحشی و زشت است.خدا کند که نیاید.دعا کنیم.