برچسب ها بـ ‘امانت’

آدم

دوشنبه, 29 اکتبر, 2018

پرونده پدر
نامت چه بود؟
آدم
فرزند؟
من را نه مادري و نه پدري.بنويس اولين يتيم خلقت
محل تولد؟
بهشت پاك
اينك محل سكونت؟
زمين خاك
آن چيست برگرده نهادي؟
امانت است
قدت؟
روزي چنان بلند كه همسايه خدا
اينك به قدر سايه بختم به روي خاك
اعضا خانواده؟
حواي خوب و پاك.قابيل خشمناك. هابيل زير خاك
روز تولدت؟
روز جمعه. به گمانم روز عشق
رنگت؟
اينك فقط سياه. از شرم آن گناه
چشمت؟
رنگي به رنگ بارش باران كه بباردزآسمان
وزنت؟
نه آنچنان سبك كه پرم در هواي دوست
نه آنچنان وزين كه نشينم به روي خاك
جنست؟
نيمي مرا زخاك. نيمي دگر خدا
شغلت؟
در كار كشت اميدم
شاكي تو؟
خدا
نام وكيل؟
آن هم خدا
جرمت؟
يك سيب از درخت وسوسه
تنها همين؟
همين!!
حكمت؟
تبعيد در زمين
همدست در گناه؟
حواي آشنا
ترسيده اي؟
كمي
زچه؟
كه شوم اسير خاك
آيا كسي به ملاقاتت آمده؟
آري
چه كس؟
گاهي فقط خدا
داري گلايه اي؟
ديگر گلايه نه…ولي
ولي چه؟
حكمي چنين؟آن هم به يك گناه؟
دل تنگ گشته اي؟
زياد
براي كه؟
تنها خدا
آورده اي سند؟
بلي
چه؟
دو قطره اشك
داري تو ضامني؟
بلي
چه كسي؟
تنها كسم خدا
در آخرين دفاع؟
مي خوانمش چنان
كه اجابت كند دعا

نیایش

شنبه, 25 ژوئن, 2016

خدایا در حال گذران شبهای قدر تو هستیم

همان شب هایی که خودت فرمودی که از هزار ماه عبادت با ارزش تر است.

خدایا به حق این شب های عزیز،

ما را یاری فرما تا چگونه زیستن را بیاموزیم.

به ما آگاهی عطا کن

آن چنانکه راه پاس داشتن از ارزشهایی که در وجودمان به امانت نهادی را بیاموزیم

و آن ها را در خدمت به خلق مظلومت که امانت تو در نزد ماست،بکار گیریم.

خدایا ما را از غفلتی که بدان دچار شده ایم و دنیای پاک و زیبای تو را ،اینچنین آلوده ایم،وارهان.

خدایا یاریمان کن تا آدم شویم،همانگونه که خلقمان کردی.

سرزمین عجایب 6

شنبه, 17 می, 2014

از دیگر نکات بسیار قابل توجه در این سرزمین امنیت و آزادی حیوانات است!

خودشان در تبلیغات و کلیپ های تلویزیونی دائما یادآوری می کنند که ما این سرزمین را از این حیوانات به امانت گرفته ایم و یادمان نرود که مالکان اصلی استرالیا آنها هستند.(ناجوانمردها بومیان استرالیایی را به حساب نمی آورند)،به هر حال باید باشی و ببینی که چه حکومتی دارند.در یک دریاچه مصنوعی صدها قوی مشکی و هزاران مرغابی در حال شنا و بازی بودند و هرکس نزدیکشان می شد،انها هم به سویش هجوم می آوردند ،چون فکر می کردند که برایشان غذا آورده است و بسیاری از مردم هم با مقدار زیادی نان می آمدند و برایشان تکه نان پرتاب می کردند.صحنه ای واقعا دیدنی بود.

صبح ها با کنار زدن پرده اتاق برای استفاده از نور صبحگاهی،دیدن یک کوالا که پشت پنجره شما به خواب عمیقی فرو رفته،مطلبی عادی است.

پیاده روی در جنگل یا کنار اسکله ها ،همواره می تواند همراه با دیدن چند کانگورو یا پنگوئن یا تعداد زیادی طوطی همراه باشد.

اما از همه جالبتر وجود پرندگان مختلف در مرکز شهر و جاهای تجاری است.به راحتی در میان دست و پای مردم می لولند و هرجا کسی غذایی می خورد،طلبکارانه توقع دریافت سهمی از غذای او را دارند،حتی اگر این مکان طبقه چهارم یک مجتمع تجاری و محوطه رستوران های آن مجتمع باشد.گنجشکها مصرانه روی میز شما می نشینند و آنقدر طلبکارانه نگاهتان می کنند تا چیزی به آنها بدهی!

مطمئنا اگر در ایران بود،ظرف یک شبانه روز نسل همه آنها را برمی انداختیم؟!

پرونده پدر

چهار شنبه, 25 دسامبر, 2013

نامت چه بود؟

                                                                   آدم

فرزند؟

                        من را نه مادري و نه پدري.بنويس اولين يتيم خلقت

محل تولد؟

                                                                   بهشت پاك

اينك محل سكونت؟

                                                                  زمين خاك

آن چيست برگرده نهادي؟

                                                                 امانت است

قدت؟

                                          روزي چنان بلند كه همسايه خدا

                                    اينك به قدر سايه بختم  به روي خاك

اعضا خانواده؟

                  حواي خوب و پاك.قابيل خشمناك. هابيل  زير خاك

روز تولدت؟

                                             روز جمعه. به گمانم روز عشق

رنگت؟

                                          اينك فقط سياه. از شرم آن گناه

چشمت؟

                                رنگي به رنگ بارش باران كه بباردزآسمان

وزنت؟

                                     نه آنچنان سبك كه پرم در هواي دوست

                                     نه آنچنان وزين كه نشينم به روي خاك

جنست؟

                                       نيمي مرا زخاك. نيمي دگر خدا

شغلت؟

                                                         در كار كشت اميدم

شاكي تو؟

                                                                        خدا

نام وكيل؟

                                                                آن هم خدا

جرمت؟

                                                  يك سيب از درخت وسوسه

تنها همين؟

                                                                        همين!!

حكمت؟

                                                                    تبعيد در زمين

همدست در گناه؟

                                                                     حواي آشنا

ترسيده اي؟

                                                                           كمي

زچه؟

                                                             كه شوم اسير خاك

آيا كسي به ملاقاتت آمده؟

                                                                         آري

چه كس؟

                                                                گاهي فقط خدا

داري گلايه اي؟

                                                            ديگر گلايه نه…ولي

ولي چه؟

                                            حكمي چنين؟آن هم به يك گناه؟

دل تنگ گشته اي؟

                                                                       زياد

براي كه؟

                                                                      تنها خدا

آورده اي سند؟

                                                                        بلي

چه؟

                                                               دو قطره اشك

داري تو ضامني؟

                                                                          بلي

چه كسي؟

                                                                تنها كسم خدا

در آخرين دفاع؟

مي خوانمش چنان

كه اجابت كند دعا

کوچه مردها 111

چهار شنبه, 17 جولای, 2013

عضویت در کتابخانه برای من دنیای تازه ای ایجاد کرد.هفته ای یک بار با رفتن به آنجا کتاب قبلی را می دادم و کتاب جدیدی را به امانت می گرفتم.به این ترتیب هر هفته با هزینه کردن چها ریال(بهای بلیط رفت و برگشت با اتوبوس)کتابی جدید در دسترسم بود.دومین کتابی که به امانت گرفتم و خواندم کتاب”نادر فاتح دهلی” بود.آن هم مثل کتاب سه یار دبستانی داستانی بسیار جالب و جذاب بود.نمی توانستم بدون وقفه آنها را نخوانم.به هر دلیلی کنارش می گذاشتم،آنقدر ذهنم درگیر داستانش می شد که بلافاصله و در اولین فرصت دوباره برای خواندن بقیه کتاب سراغش می رفتم.معمولا کتاب را دو سه روزه تمامش می کردم اما به علت نداشتم پول بلیط اتوبوس ،هفته ای یک بار بیشتر نمی توانستم به کتابخانه بروم.بیش از یک کتاب هم به امانت نمی دادند و من خیلی از این بابت دلخور بودم که دوستم یوسف خبر فوق العاده خوشحال کننده ای به من داد.در خیابان هاشمی و در همان محوطه مدارس محله یک مرکز جدید کانون پروش فکری تاسیس شد و کتابخانه ای در آنجا شروع به کار کرد. انگار دنیا را به من دادند.به سرعت و با نامه ای از کتابخانه قبلی و با همان کارت قدیمی(تنها با خوردن مهر این کتابخانه بر روی آن)عضو اینجا شدم و به این ترتیب هرروز یکی دو ساعتی را در کتابخانه محله خودمان می گذراندم و از برنامه های دیگر آنجا مثل خواندن کتاب توسط کارمندان آنجا برای همه بچه های حاضر در ساعات خاصی یا شرکت در مسابقات مختلف آنجا هم استفاده می کردم.

واقعا راضی بودم و تقریبا همیشه در حال مطالعه و پدر و مادرم هم با توجه به اینکه درس و نمراتم هم همچنان خوب بود،خیلی از این امر خوشحال و راضی بودند.

این واقعه مرا از بسیاری از آلودگی های محله نجات داد و با دنیایی از لذت مطالعه آشنا کرد،هرچند که در محله یواش یواش به عنوان بچه درسخون و آقای پروفسور و …….ملقب می شدم و مایه طعنه و مسخره اکثریت بچه ها که اینجور وقت گذراندن را فوفول بازی می دانستند!

شاد گردان

دوشنبه, 11 فوریه, 2013

چو دیدی آدمی غرق در اندوه

نمی داند ره پیش و پس خود

به دلجویی روانش شاد گردان

 

چو دیدی مادری زنبیل در دست

به دنبال بهین روزی خانه است

به تخفیفی تو روحش شاد گردان

 

چو دیدی مرد وامانده ز خرجها

دو دستش زانوی ماتم گرفته

به ایثاری دلش را شاد گردان

 

چو دیدی طفل بی بابا و مامان

که حسرت می برد بر طفل دیگر

نوازش کن تو او را شاد گردان

 

خلایق در جهان ارباب مایند

امانتهای خالق نزد مایند

تلاش بنما و دلها شاد گردان

عاشقانه ها(6)

یکشنبه, 13 می, 2012

از صمیم قلب عشق بورز. ممکن است کمی لطمه ببینی، اما تنها راه استفاده بهینه از حیات همین است.

در مورد موضوعی که درست متوجه نشده ای درست قضاوت نکن.

هرگز موفقیت را پیش از موقع عیان نکن.

راحتی و خوشبختی را با هم اشتباه نکن.

شغلی را انتخاب کن که روحت را هم به اندازه حساب بانکی ات غنی سازد.

هر وقت فرصت کردی دست فرزندانت را در دست بگیر. به زودی زمانی خواهد رسید که او اجازه این کار را به تو نخواهد داد.

چتری با رنگ روشن بخر. پیدا کردنش در میان چتر های مشکی آسان است و به روزهای غمگین بارانی شادی و نشاط می بخشد.

در روز تولدت درختی بکار.

طوری زندگی کن که هر وقت فرزندانت خوبی، مهربانی و بزرگواری دیدند، به یاد تو بیفتند.

بچه ها را بعد از تنبیه در آغوش بگیر.

فقط آن کتابهایی را امانت بده که از نداشتن شان ناراحت نمی شوی.

هنگام بازی با بچه ها بگذار تا آنها برنده شوند.

فروتن باش، پیش از آنکه تو به دنیا بیایی خیلی از کارها انجام شده بود.

از کسی که چیزی برای از دست دادن ندارد، بترس.

فراموش نکن که خوشبختی به سراغ کسانی می رود که برای رسیدن به آن تلاش می کنند

 

بار امانت

دوشنبه, 23 ژانویه, 2012

امانت داده ایم وجدان خود را

به یارانی که قدرش را ندانند

به ظاهر بار خود را کم نمودیم

نهادیم دوش آنانی که خواهند

ولی غافل ز یک موضوع ساده

که ایشان راه را از چه ندانند

به چه افتند در پایان این راه

امانت را به چه مدفون نمایند

خدا خواهد که خود کاری نماییم

که تا یاران حق تنها نمایند

چو جمعی در ره جانانه کوشند

رفیقان جملگی گرد هم آیند

بکوشند و بسازند و در آخر

ز جد و سعی خود غوغا نمایند

بهاری در زمستان سبز گردد

بهین ملک خدا برپا نمایند