برچسب ها بـ ‘اصیل’

نقد و تحلیل جباریت 21

یکشنبه, 8 دسامبر, 2019

در چنين شرايطي فرد قدرت طلب خودكامه، حل سريع بحران و ايجاد رفاه و آسايش ابدي را بشارت مي دهد، البته ممكن است كسان ديگري نيزباشند كه وعده هايي از اين قبيل بدهند، اما فرد قدرت طلب عامل بسيار مهم و اساسي تري را پيش مي كشد: اسطورة دشمن ! اين دشمن كيست؟ همساية نزديك! و هر كسي همسايه اي دارد كه از او بدش بيايد ! آيا كسي واقعاً پيدا مي شود كه چنين همسايه اي نداشته باشد؟ دشمن نامبرده، عينيت همان خاكستر حقارت هاست شيوة كار بدين گونه است كه هواداران فرد قدرت طلب خودكامه، نمونه و الگوي ملت محسوب شده، از خانواده اي اصيل به شمار مي روند و تبديل به نجيب زادگاني مي شوند كه به واسطة پيوند با فرد قدرت طلب خودكامه اصالت خود را به اثبات مي رسانند. بنابراين فرد خودكامه قبل از هرگونه اقدام عملي براي كمك به دست فروش ورشكستة ما، هدايايي اين چنيني را به او تقديم مي كند.
اولاً آن كه فرد خودكامة قدرت طلب معادله هاي پيچيده را به صورت ساده و همه فهم بازنويسي مي كند، يعني جهان و روابط پيچيده و مرموز آن را بر مبناي عوامل بسيار سطحي و به راحتي قابل درك از دو نوع سياه يا سفيد، خوب يا بد، خير يا شر رسم مي كند. حالا حتي دست فروش ما نيز مي تواند به راحتي از قضايا سردرآورد و بفهمد كه چرا در شرايطي كه بعضي ها خوب زندگي مي كنند، او متحمل اين همه رنج و دشواري است.
دوم آن كه فرد قدرت طلب در فرآيند دست يابي به قدرت احساس كينه و دشمني مردم را تحريك كرده، به آن مشروعيت مي بخشد. فرد خودكامه با رنگ و بوي اعتقادي دادن به اين احساسات آن را پديد ه اي شريف و اصيل نشان مي دهد. احساساتي كه در گذشته مي بايست نهفته و پنهان مانده و ابراز آن باعث شرم مي شد و همواره در مقايسة خود به ديگران يك احساس حقارت را برمي انگيخت كه براي فرار از آن مجبور بود ديگران وداشته هاي آن ها را يكسره نفي كند، حال با طرز تلقّي جديد باعث افتخار وسربلندي مي شود. حالا مي توان بخل و حسادت ورزيدن را بدون آن كه فكر
كنيم نسبت به ديگران رشك برده يا تنگ نظري مي كنيم به كار بنديم واين چنين ميل به تخريب و ويران گري ارزش هاي موجود شعله ور شده و رد صحنة عمل فعال مي شود كه البته اين خود مقولة عجيبي است.سوم آن كه فرد قدرت طلب در روند كسب قدرت به آدم هاي خُرده پا نوعي احساس وجود و ثبات مي بخشد. فرد قدرت طلب به او چنين القا مي كند كه” وقتي تو و من به عنوان ما با هم وحد داشته باشيم، مي توانيم به راحتي همة معضلات را حل كنيم . هيچ كس جز من نگران وضع تو نيست. تو بخشي از وجود مني و من پاره اي از تو”.

کدامین درست بود؟

شنبه, 12 اکتبر, 2013

سالها شنیدن یک آهنگ اصیل و ناب را حرام می دانستیم

بدون اینکه از کسی بترسیم،خودمان گوش نمی کردیم

بعد از چند سال،مانعی در شنیدن موسیقی ندیدیم

اما پنهان از دیگران این کار را می کردیم!

باز سال هایی گذشت و همه به این نتیجه رسیدیم

که نه تنها ایرادی ندارد،بلکه خیلی هم آرامش دهنده است

پس در جمع های فامیلی و دوستانه با کمال میل گوش کردیم

و اکنون

تمام آن آهنگ های خوب،بازسازی شده اند

و در صدا و سیما هم پخش می شوند تا روحمان تازه شود!

کدام یک درست بود؟!

خوشا به حال آنکه……..

چهار شنبه, 16 فوریه, 2011

*خوشا به حال بیماری که طبیبش خداست و دارویش عشق و مراقبت پدر و مادر.

*خوشا به حال آنکه فرزندی بیمار دارد و به لطف خدا،توان پرستاری و معالجه او را.

*خوشا به حال آنکه معبودش خداست و یارش،همدلی و نه همسری!

*خوشا به حال آنکه همدلی دارد تا همیشه خدا را به یادش آورد.

*خوشا به حال طالبی که راهنمایش خداست و هدفش آرامش دل همنوعان.

*خوشا به حال آنان که راهبرانی خداجو و خداترس دارند.

*خوشا به حال آنکه مقصدش خداست و صفاتش ،خداگونه.

*خوشا به حال آنکه دردش ،درد مردم است و ابزارش آنچه خدا در توانش قرار می دهد.

*خوشا به حال آنکه پیر است و فرزندانی صالح و اصیل دارد.

*خوشا به حال فرزندانی که پیرانشان سایه بر زندگی آنان دارند.

*وبالاخره خوشا به حال آنکه اگر هیچیک از این ها را ندارد،همچون خدا تنها نیست!زیرا که او را دارد.