برچسب ها بـ ‘اسیر’

ناامیدم!

دوشنبه, 4 دسامبر, 2017

بی تو اینجا چه دلتنگم
بلبلی اسیر و در بندم
نغمه هایم درگلو مانده
وه چه حیران وواله و سردم
من در این وادی تحیر و غم
ناله ها به درگهت کردم
هیچ پاسخی ز جانبت نرسید
رفتم و راه خود جدا کردم
حاصلی ز بندگی ندیدم من
بعد از این به غیرتو دل بندم

از حزین لاهیجی

دوشنبه, 14 سپتامبر, 2015

ای وای بر اسیــری کز یاد رفته باشــد
در دام مـانده باشـد صیـاد رفتـه باشـد

آه از دمــی که تــنها با داغ او چو لاله
درخون نشسته باشم چون باد رفته باشد

دیشب صدای تیشه از بیستـون نــیامـد
شاید به خواب شیرین فرهاد رفته باشد

خونش به تیـغ حســرت یارب حلال بادا
صیدی که از کمندت آزاد رفتـه باشــد

از آه درد نــاکـی سـازم خـبـر دلـت را
وقتی که کوه صبرم بر بـاد رفته باشـد

رحــم از بر اسیری کـز گرد دام زلفـت
با صد امـیدواری نـاشـاد رفتــه باشـــد

شـادم که از رقـیبـان دامن کشـان گذشتـی
گو مشت خاک ما هم بر باد رفته باشـد

پرشور از حزین است امروز کوه و صحرا
مجنون گذشتـه باشـد فرهـاد رفتـه باشـد

مقالات 16

یکشنبه, 16 آگوست, 2015

از آدم تا انسان 16

و استاد همایی در کتاب “روانشناسی و دین” معتقد است که:یکی از اسرار عرفان مولانا این است که افراد کامل و اولیای خدا را از جنس بشر معمولی نمی داند ،بلکه آنها را از نوعی عالی می داند که فقط در شکل ظاهر شبیه بقیه مردمند. باری او اولیای خدا را مظهر کامل حق می داند که در علم و قدرت خلاقه و تصرف در موجودات مانند حقند،اما از جنس حق نیستند.
به هر صورت در این مرحله،رهرو باید که با کمک پیر بر خود فائق آید و خود را از خود رهاند! و همه وجود خود را الهی نماید.
بمیرید بمیرید در این عشق بمیرید
در این عشق چو مردید همه روح پذیرید
بمیرید بمیرید وزین مرگ مترسید
کز این خاک برآیید سماوات بگیرید
بمیرید بمیرید وزین نفس ببرید
که این نفس چو بندست و شما همچو اسیرید
یکی تیشه بگیرید پی حفره زندان
چو زندان بشکستید همه شاه و امیرید
بمیرید بمیرید به پیش شه زیبا
بر شاه چو مردید همه شاه و شهیرید
بمیرید بمیرید وزین ابر برآیید
چو زین ابر برآیید همه بدر منیرید

مواظب باش

دوشنبه, 9 فوریه, 2015

روزی از روزهای غفلت و خواب
به تماشای سبزه زار و گل رفتم
بی توجه به آنچه می دیدم
بی هدف به هر طرف رفتم
من در اندیشه های خام و بی حاصل
روی گل ها و سبزه ها رفتم
له نمودم هر آنچه بر سر راه
بود و من چه یورتمه ها رفتم
ناگهان صدایی از بن پا
آمد و چند قدم عقب رفتم
ناله گلی شکسته برگهایش
دیدم و به وضع زار رفتم
گفتمش نازنین چه رنجوری؟
من که با دیدنت ز حال رفتم
از من عاشق جمال و روی تو
خدمتی گر سزد بگو که من رفتم
گفت:خدمت تو بر جهان این است
که نگویی به کهکشان رفتم
ما همه اسیر این خاکیم
زیر پایت به زیر خاک رفتم
فکر خود باش چون تو هم رفتی
دل نسوزد که بی ثمر رفتم
زیر پای خود مراقب باش
من که ناکام از این جهان رفتم

پرونده پدر

چهار شنبه, 25 دسامبر, 2013

نامت چه بود؟

                                                                   آدم

فرزند؟

                        من را نه مادري و نه پدري.بنويس اولين يتيم خلقت

محل تولد؟

                                                                   بهشت پاك

اينك محل سكونت؟

                                                                  زمين خاك

آن چيست برگرده نهادي؟

                                                                 امانت است

قدت؟

                                          روزي چنان بلند كه همسايه خدا

                                    اينك به قدر سايه بختم  به روي خاك

اعضا خانواده؟

                  حواي خوب و پاك.قابيل خشمناك. هابيل  زير خاك

روز تولدت؟

                                             روز جمعه. به گمانم روز عشق

رنگت؟

                                          اينك فقط سياه. از شرم آن گناه

چشمت؟

                                رنگي به رنگ بارش باران كه بباردزآسمان

وزنت؟

                                     نه آنچنان سبك كه پرم در هواي دوست

                                     نه آنچنان وزين كه نشينم به روي خاك

جنست؟

                                       نيمي مرا زخاك. نيمي دگر خدا

شغلت؟

                                                         در كار كشت اميدم

شاكي تو؟

                                                                        خدا

نام وكيل؟

                                                                آن هم خدا

جرمت؟

                                                  يك سيب از درخت وسوسه

تنها همين؟

                                                                        همين!!

حكمت؟

                                                                    تبعيد در زمين

همدست در گناه؟

                                                                     حواي آشنا

ترسيده اي؟

                                                                           كمي

زچه؟

                                                             كه شوم اسير خاك

آيا كسي به ملاقاتت آمده؟

                                                                         آري

چه كس؟

                                                                گاهي فقط خدا

داري گلايه اي؟

                                                            ديگر گلايه نه…ولي

ولي چه؟

                                            حكمي چنين؟آن هم به يك گناه؟

دل تنگ گشته اي؟

                                                                       زياد

براي كه؟

                                                                      تنها خدا

آورده اي سند؟

                                                                        بلي

چه؟

                                                               دو قطره اشك

داري تو ضامني؟

                                                                          بلي

چه كسي؟

                                                                تنها كسم خدا

در آخرين دفاع؟

مي خوانمش چنان

كه اجابت كند دعا

از سر خستگی

دوشنبه, 18 نوامبر, 2013

تا به كي با فهم عشق مشغول شدن

                                         عشق را در خود ولي رنجور شدن

عشق قوت روح هر انسان بود

                                          پس چرا با ديگران ناجور شدن؟

ما فقير عشق با يار خوديم

                                           ما اسير  درد غربت  با توايم

اي خدا اين جان خاكي شد بلا

                                           عاشقان را كي كني از غم رها؟

من ندانم جاي بعدي چون بود

                                           خوان آن رنگين بود يا خون بود

ليك دانم زين جهان رنجورشدم

                                           خسته و مهجور و بس ناسور شدم

مردمان با يكدگر در بيم وجنگ

                                            عاشقي در كنج دل هايي چو سنگ

وارهان اين عاصي پر نام و ننگ

زين جهان پرشتاب و رنگ رنگ

گل های مرداب 2

دوشنبه, 15 آوریل, 2013

خودش میدونه داره هر کسی ارزویی

این  باشه  ارزومون  نریزه  ابرویی

باهم بیایم دعا کنیم

خدامونو صدا کنیم

که اسمون بباره

فراوونی بیاره

ازش بخوایم برامون

سنگ تموم بذاره

راه های بسته باز شه

هیچکی غریب نباشه

صورت و شکل هیچکس

مردم فریب نباشه

شفا بده مریضو

خط بزنه ستیزو

رو هیچ دیوار و بومی

نخونه جغد شومی

دعا کنیم رها شن

اونا که توی بندن

از بس نباشه نااهل

زندونا رو ببندن

خودش میدونه داره ….

سیا ه و سفید یه رنگ بشه

زشتیهامون قشنگ بشه

کویرا اباد بشن

اسیرا ازاد بشن

دیده ای؟

دوشنبه, 14 ژانویه, 2013

تاکنون مرغی اسیر دام صیاد دیده ای؟

هیچ آیا گوشه ای مرد غریبی دیده ای؟

در میان صدهزاران غافل و لولی و مست

عاقلی،فرزانه ای،تنها و بیکس دیده ای؟

دیده ای رندان چه مکری می کنند با مردمان؟

سبحه در دستی و دستی جیب یاران دیده ای؟

در کنار نعره مستانه وبیدردی این ناکسان

ناله رنجور و پردردی ز بیمار دیده ای؟

گر رفیقی می کند دست نیازش را دراز

بهر خود عزمی برای خدمت او دیده ای؟