برچسب ها بـ ‘آغاز’

پایان بی آغاز

شنبه, 17 ژانویه, 2015

گاهی وقتها فکر می کردم که همیشه پایان، آدم را به سمت یک آغاز می کشاند

اما وقتی دلم شکست، وقتی صدای شکستن دلم را شنیدم
و تا چشم گشودم دیدم، که کوه غرورم پر شده از شکسته های آیینه آینده روشن
وقتی دیدم چگونه پا روی دلم گذاشتی، از اوج غرور به قعر دلتنگی سقوط کردم
وقتی که بوی خاک خیس و سرمای لطیف، که از درز پنجره سکوتم، گونه دلم را
نوازش می داد و دل سنگی احساسم با اولین بارش غربت شکست
باور کردم که
همیشه یک پایان انسان را سمت آغازی دیگر نمی کشاند … گاهی باید پایان را آموخت اما بی آغازی دیگر
گاهی باید در پایان زندگی کرد و از پشت پنجره پایان به خاطرات گذشته نگریست
گاهی باید پشت حصار حسرت در خاطرات
زمانی که دستهای دلمان را گره کور عشق زدیم
و با تیغ وداع گسلاندیم، غرق شویم
باید پشت پرچین تنهایی نشست و غبار دل را با اشک شست
و باور کرد
پایان را، بی آغازی

سال نو مبارک

دوشنبه, 18 مارس, 2013

باز سالی در حال پایان است و سالی نو در حال آغاز

و این سنت زندگی است

هر آغازی را پایانی است

و هر پایانی،آغازی نو در پیش رو دارد

ما هم این وبلاگ را از امروز تا اواسط فروردین به خدا می سپاریم تا دلی بتکانیم و تازه اش کنیم

امید آنکه در سال نو بتوانم بهتر و بیشتر و پربارتر در خدمتتان باشم

برای تک تک شما ساکنان و میهمانان معبد نوعدوستی،سلامتی،دلخوشی و عزت روزافزون آرزو می کنم.

 

آمد كنون بهار

                 با كوله بار رنگ

                                      پرشور و با نشاط

                                                             پركار و بي ريا

همچون خود خدا

با يك تبسم قشنگ

                      بر گوشه لبش

                                       يعني كه روزگار خوش

                                                                  خواهم براي تو

در حال و هر زمان

اينجا و هر كجا

 

تغییرات بزرگ

شنبه, 13 اکتبر, 2012

وقتی تخم مرغ به وسیله یک نیرو از خارج می شکند،یک زندگی به پایان می رسد.


وقتی تخم مرغ به وسیله یک نیروئی از داخل می شکند،یک زندگی آغاز می شود.

تغییرات بزرگ همیشه از داخل انسان آغاز می شود

 

گاهی لازم است……

سه شنبه, 28 فوریه, 2012

 

گاه می رویم تا یرسیم.کجایش را نمیدانیم.فقط میرویم تا برسیم

بی خبر از آن که همیشه رفتن راه رسیدن نیستگاه برای رسیدن باید نرفت.باید ایستاد و نگریست

باید دید. شاید رسیده ای و ادامه دادن فقط دورت می کند

باید ایستاد و نگریست به مسیر طی شده 

گاه رسیده ای و نمی دانی

و گاه در ابتدای راهی و گمان می کنی رسیده ای

مهم رسیدن نیست.مهم آغاز است

 که گاهی هیچ وقت نمی شود

 و گاهی می شود بدون خواست تو 

پدرم می گفت تصمیم نگیر.اگر گرفتی شروع را به تاخیر انداختن

 نرسیدن است

اما 

گاهی  آغاز نکردن یک مسیر بهترین راه رسیدن است


گاه حتی  لازم است  بعد از نمازت فکر کنی  و ببینی پشت سر

اعتقادت چه می بینی ترس یا حقیقت؟  

گاهی هم درختی، گلی را آب بدهی، حیوانی را نوازش کنی

 غذا بدهی ببینی هنوز از طبیعت چیزی در وجودت هست یا نه؟

 
یا پای کامپیوترت نباشی، گوگل و ایمیل و فلان را بی‌خیال شوی

 با خانواده ات دور هم بنشینید ، یا گوش به درد دل رفیقت بدهی و

 ببینی زندگی فقط همین آهن‌پاره‌ی برقی است یا نه؟


شاید هم  بخشی از حقوقت را بدهی به یک انسان محتاج تا ببینی

 در تقسیم عشق در نهایت تو برنده ای یا بازنده؟

 
لازم است گاهی عیسی باشی

ایوب باشی

 انسان باشی ببینی می‌شود یا نه؟

 
و بالاخره لازمست گاهی از خود بیرون آمده و

 از فاصله ای دورتر به خودت بنگری و از خود بپرسی که

 سالها سپری شد تا آن شوم که اکنون هستم آیا ارزشش را داشت؟

 

سپس کم کم یاد میگیری

که حتی نور خورشید هم میسوزاند اگر زیاد آفتاب بگیری

باید باغ خودت را پرورش دهی به جای اینکه

منتظر کسی باشی تا برایت گل بیاورد.

یاد میگیری که میتوانی تحمل کنی

که محکم باشی پای هر خداحافظی
 

و یاد می گیری که خیلی می ارزی
 
 
زیرا گاهی پروانه ها هم به اشتباه عاشق میشوند

 و به جای شمع ، گرد چراغهای بی احساس خیابان می میرند