از هوشنگ ابتهاج

8 نوامبر , 2017

به سان رود
که در نشیب دره سر به سنگ می‌زند رونده باش
امید هیچ معجزی ز مرده نیست
زنده باش

تصویر نوشته

7 نوامبر , 2017

از میر رضی الدین آرتیمانی

6 نوامبر , 2017

خدایا به جان خراباتیان ،
کزین تهمت هستی ام وارهان
به میخانه ی وحدتم راه ده ،
دل زنده و جان آگاه ده
که از کثرت خلق تنگ آمدم ،
به هر سو شدم سر به سنگ آمدم
میی ده که چون ریزی اش در سبو ،
بر آرد سبو از دل آواز هو
از آن می که در دل چو منزل کند ،
بدن را فروزان تر از دل کند
از آن می که چون چشمت افتد بر آن ،
توانی در آن دید حق را عیان
از آن می که چون عکسش افتد به باغ ،
کند غنچه را گوهر شب چراغ
به انگور میخانه ره پوی آه ،
چه می خواهی از مسجد و خانقاه
سحر چون نبردی به میخانه راه ،
چراغی به مسجد ببر شامگاه
نیاری چو تو تاب دیدار او ،
ز دیدار رو کن به دیوار او
نبرده است گویا به میخانه راه ،
که مسجد بنا کرده و خانقاه

قدرت مخرب 1

5 نوامبر , 2017

می گویند قدرت و ثروت می تواند عامل رشد و یا تباهی بشر و جوامع بشری باشد. بنابراین، شمشیر دو لبه ای است که می بایست با احتیاط تمام آن را دردست گرفت.اما من هرچه بیشتر می خوانم بیشتر به این نکته معتقد می شوم که از همان آغاز پیدایش بشر بر کره زمین بر اساس داستان ها و روایات و افسانه های ما،بین دو فرزند “آدم” یعنی “هابیل” و “قابیل” جنگ و کشتار شروع شد و تاکنون ادامه داشته و به نظر می رسد که تا بشر هست،کشتار و نابودی ابنای بشرادامه خواهد داشت واین در حالی است که هیچیک از مخلوقات دیگر خدا با همنوعان خود کاری ندارند و یکدیگررا نمی کشند وجالب اینکه ما خود را اشرف مخلوقات خداوند نیز می دانیم!
امانوئل کانت کتابی دارد به نام”صلح پایدار” و علت نامگذاری این کتاب را اینگونه بیان می کند:
“مهمانخانه داری هلندی روزگاری این عبارت طنزآمیز را با تصویری از گورستان بر بالای تابلویی که بر سر در هتل نصب کرده بود،چنین نگاشت که”سرزمین صلح پایدار”!نمی دانیم این عبارت در مورد عموم انسان ها صادق است یا بویژه در مورد سران دولتها و حکومتها با اشتهای سیری ناپذیرشان برای جنگ،یا تنها در مورد فیلسوفان که در رویای صلح جاوید(یا آرامش ابدی)فرو می روند.
گوییا جنگ از لوازم و مقتضیات ماهیت بشری است،که این نظر را البته برخی از حکمای یونان باستان داشته اند که می گفتند:بشر موجودی است زیادت طلب و همین ویژگی او را به جنگ وامی دارد.
دکتر مجتبی لشگر بلوکی می نویسد:
“تا به حال فکر می کردیم که قدرت فساد می آورد ظاهرا داستان عمیق تر از این حرف هاست. یافته های دانشمندان نشان می دهد که قدرت، حماقت نیز می آورد. پژوهشگری که استاد روانشناسی دانشگاه برکلی است، پس از سال‌ها تلاش آزمایشگاهی به این نتیجه رسیده است: آزمایش‌شوندگان قدرتمند (احساس قدرت می کنند) چنان عمل می‌کنند که گویی ضربۀ مغزی خورده‌اند.

دوزخ در ادیان الهی 1

4 نوامبر , 2017

مدتها بود که فکرم به این موضوع مشغول بود که زشت ترین کارها در پیشگاه خداوند سبحان کدام است.یکی از بهترین راه هایی که به نظرم رسید ،این بود که در ادیان الهی طبقات جهنم بر اساس گناهان بندگانش چگونه است؟
پس به جستجو و تحقیق در این امر پرداختم و بر اساس قدمت ادیان به بررسی این امر دست یازیدم. من به این نتایج رسیدم:
– دین زرتشت:
در کتاب ادبی ،مذهبی و زرتشتی به نام “آرداویروف نامه” در روایت صعود روح فردی به نام آروادیرف به عالم دیگر نیز ،او شرح مفصلی از مشاهدات خود را بیان نموده که شباهت زیادی با مطالب دانته در کتاب” کمدی الهی” دارد. او را در این سفر فرشته ای به نام “سروش” همراهی می نماید.
نوع سفر به دنیای دیگر،نوع گناهان،نوع عقاب ها و شکنجه ها و توصیفی که از قسمتهای مختلف دوزخ می شود، و وجود کیفرهای گوناگون از قبیل آتش،تعفن،مار،توفان،افعی آدمی شکل،تازیانه،حتی خوردن مغز گناهکاران،همه این جزییات بصورتی مشابه در آروادیروف نامه و کمدی الهی دیده می شود.
بدین ترتیب می توان گفت که هزار سال پیش از دانته نظیر کتابی که آنرا بزرگترین اثر نبوغ اروپایی لقب داده اند،در ایران زمین وجود داشته ولیکن بر خلاف کتاب “کمدی الهی” گمنام مانده است.
ترجمه این رساله را به قلم مرحوم “رشید یاسمی” در چهار شماره اول تا چهارم مجله مهر می توان مطالعه نمود.
سرزمین های دیده شده در این سفر روحانی آرداویروف به شرح زیر می باشند:
سرزمین اول: سرزمین زنان بدکاره.
سرزمین دوم: سرزمین اهل لواط و زنانی که به شوی خویش خیانت ورزیدند.
سرزمین سوم: سرزمین پادشاهان و حاکمانی که بد حکومت کردند و مردم خود را به رنج افکندند.
سرزمین چهارم: سرزمین مردمی که بین دیگران اختلاف ایجاد می کردند و آنان را به جنگ با یکدیگر می کشاندند.
سرزمین پنجم: سرزمین مردمی که مال اندوختند و نه خود خوردند و نه به دیگران دادند.
سرزمین ششم: سرزمین ساحران و جادوگران.
سرزمین هفتم: سرزمین دزدان مال دیگران.
سرزمین هشتم: سرزمین کسانی که با مردم پیمان دروغ می بندند.
سرزمین نهم: سرزمین دروغگویان و شهادت دهندگان به دروغ
سرزمین دهم: سرزمین منکران وجود خدا.
سرزمین یازدهم: سرزمین زنا کاران و جدا کنندگان زنان از شوهرشان به مکر و حیله.

از آیت الله بهجت

1 نوامبر , 2017

ای انسان!
زمان مرگت پریشان مباش،

و به جسم با ارزش خود اهتمامی نداشته باش،چرا که مسلمین کارهای مهم را انجام می دهند:
لباسهایت را از تنت درمی آورند،غسلت می دهند،کفنت می کنند،از خانه ات بیرونت می کنند،و تو را به خانه جدیدت(قبر) می برند،و خیلی ها برای تشییع جنازه ات کارهای خود را تعطیل کرده و حاضر می شوند.

نگران وسایل شخص ات هم مباش:
کلیدهایت،کتابهایت،کیف و کفشهایت و لباسهایت.اگر خانواده ات توفیق یابند شاید آنها را صدقه کنند.
مطمئن باش مردم و دنیا بر تو حسرتی نمی خورند. تجارت و اقتصاد استمرار می یابد،شغل و وظیفه تو به دیگری واگذار می گردد و اموال و دارایی هایت تقسیم می گردد و ورثه آنها را تصاحب می کنند.

اولین چیزی که از تو ساقط می شود،اسمت است.
لذا وقتی که می میری می گویند:جنازه،تو را به نامت صدا نمی زنند!وقتی می خواهند بر تو نماز بخوانند ،می گویند:جنازه کجاست؟ و زمانی که می خواهند تو را دفن کنند،می گویند:میت را نزدیک بیاورید.
پس مواظب باش.نسب و قبیله و پست و مقامت تو را نفریبد،چقدر این دنیا بی ارزش است و آنچه در پیش رو داریم چقدر عظیم است.

پس از وفاتت سه نوع اندوه بر تو خواهد بود:
کسانی که شناخت سطحی از تو دارند می گویند:بیچاره…….
دوستانت،چند ساعت یا حداکثر چند روز برایت اندوهگین می شوند و سپس به شوخی ها و خنده های خود می پردازند،
عمیق ترین اندوه غم داخل خانه خواهد بود.خانواده ات یک هفته،دو هفته،یک ماه،دو ماه یا نهایتا یک سال اندوه خواهند داشت و سپس تو را در بایگانی خاطرات قرار می دهند و اینچنین داستان تو در بین مردم تمام می شود.

و داستان حقیقی تو شروع می شود،آخرت!
از تو زائل می شود:
جمال،مال،سلامتی،فرزندان،و از خانه و کاشانه و همسرت جدا می شوی و از تو سوال می کنند:
برای قبر و آخرتت چه آماده نمودی؟
پس حریص باش بر:
– فرائض
– نوافل
– صدقه پنهانی
– عمل صالح
– نماز تهجد
شاید نجات یابی انشالله.

تصویر نوشته

31 اکتبر , 2017

خدا می بخشد؟

30 اکتبر , 2017

هی گنه کرديم و گفتيم خدا مي بخشد
عذر آورديم و گفتيم خدا مي بخشد
آخر اين بخشش و اين عفو و کرامت تا کي
او رحيم است ولي ننگ و خيانت تا کی
بخششي هست ولي قهر و عذابي هم هست
آي مردم به خدا روز حسابي هم هست
زندگي در گذر است
آدمي رهگذر است
زندگي يک سفر است
آدمي همسفر است
آنچه مي ماند از او راه و رسم سفر است
رهگذر ميگذرد