کلید توسعه ایران 62

ما چه کاری می توانیم انجام دهیم تا دنیای کودکی را بفهمیم و بتوانیم نقش خودمان را بعنوان بزرگسال در این ساختارهای ذهنی و قانونمندی های کشف شده در مراحل مختلف کودکی به درستی بازی کنیم؟
مثل هر چیز دیگری، اگر دانش و بینش ما در مورد کاری که می کتیم در حد دانش زمان حالمان باشد باید بفهمیم که کودک چه اطلاعاتی را که از کانال های مختلف به او می رسد،درونی می کند؟
ژاپنی ها می گذارند بچه اشتباه کند،سختی بکشد تا مسئولیت کاری را که شروع کرده است را بپذیرد.تمام این موضوعات می تواند در قالب بازی انجام شود. اینکه ما برای یادگیری بچه بی حوصله باشیم و بچه سختی پذیرفتن یک مسئولیت ذهنی را به عهده گیرد،کار درستی نیست و باید به این موضوع آگاه باشیم که داریم چه انسانی را رشد می دهیم.
باید بدانیم که بچه سه ساله بخشی از رفتارهایش از جنس لجبازی است و این لجبازی با من نیست، بلکه با ذهن در حال رشد خودش است. وقتی من این موضوع را بدانم این لجبازی ها من را برآشفته نمی کند و درست مانند یک فیلسوف نگاه می کنم تا ببینم فرزند من الان باید از چه مرحله ای عبور کند.

برچسب: , , , , ,

نظر خود را ثبت کنيد