کلید توسعه ایران 41

بخش عمده بافت اصلی شخصیت انسان در شش سال اول زندگی شکل می گیرد که در منابع مختلف علمی ،تا نود درصد هم ذکر شده است.
اما سیستم آموزشی ما چه می کند؟
اولا که تا شش سالگی که اصلا کاری نمی کند و همه چیز به آزمون و خطای پدر و مادرها و حداکثر مربیان مهد کودک ها سپرده می شود و ثانیا بعد از رسیدن کودکان به سن مدرسه هم که فاجعه اصلی را رقم می زند و با ندانم کاری سیستماتیک و نهادینه شده ،آتش به جان نسل جدید می افکند.
تا قبل از شش سالگی ،چندین ویژگی بنیادی در کودک شکل می گیرد،مثلا در یک سال اول زندگی،موضوع اعتماد در کودک تعیین تکلیف می شود. یعنی مجموعه رفتارهایی که با کودک از بدو تولد تا یک سالگی می شود،او را فردی با اعتماد(به خود و جهان) بار می آورد یا از او فردی فاقد قدرت اعتماد می سازد.
از یک سالگی تا سه سالگی،دوران شکل گیری قدرت اراده و خودگردانی فرد است که اگر والدین و مربیان کودک،رفتار اصولی با او نداشته باشند،این وجه از ویژگی انسانی او زخم می خورد.
از سه تا پنج و شش سالگی هم سال های حساس شکل گیری یا زخم خوزدن قدرت ابتکار و خلاقیت فرد است که البته با ناآگاهی موجود در جامعه،مشخص است که چه بر سر اکثر کودکان ایرانی می آید.
اگر ساختار شخصیتی انسان ها را به یک ساختمان تشبیه کنیم،می تئانیم بگوییم که در شش سال نخست زندگی ،اسکلت بندی آن صورت می گیرد و بعد از آن،تنها می توان در چارچوب اسکلت اصلی کار کرد

برچسب: , , , , , , ,

نظر خود را ثبت کنيد