کلید توسعه ایران 15

هنوز که هنوز است نظام آموزشی ما به شیوه 80 سال گذشته اداره و سیاست گذاری می گردد.یعنی این نظام بیشتر حافظه محور است تا رابطه محور. هنوز مشق محور است تا منطق محور،هنوز معلم محور است تا دانش آموز وحور،هنوز دفترچه محور است تا ذهن محور،هنوز نمره محور است تا ظرفیت محور،هنوز نقطه محور است تا فرایند محور.
ما اگر بتوانیم دو نسل را با توانمندی توسعه ای تربیت کنیم،می توانیم توسعه یابیم و البته در این مسیر نیازی به داشتن نفت و منابع غنی انرژی نیست،گرچه اگر آن ها باشند می توانند مسیر را تسریع کنند. بنابراین اگر می خواهیم در حوزه توسعه کاری از پیش ببریم و متفاوت از گذشته حرکت کنیم،ابتدا باید از تغییر الگوی پرورش کودکانمان آغاز کنیم.
اگر ما تنها یکدهم از بودجه و هزینه عمومی مربوط به زیرساخت هایی چون سدسازی،مخابرات و مواردی از این دست را در اختیار آموزش و پرورش قرار دهیم،اوضاع به کلی متفاوت از آن چیزی خواهد بود که در شرایط کنونی کشور متصور است. اگر تنها یک دهم هزینه ای که در انرژی هسته ای صرف کرده ایم،در نظام آموزش و پرورش هزینه می کردیم،چه بسا که برای تحول در نظام آموزش و پرورش مکفی بود.

برچسب: , , , , , ,

نظر خود را ثبت کنيد