نقد و تحلیل جباریت 14

چنين نقل مي كنند كه حاكمي مستبد هر روز در اطراف قبرستاني كه دشمنان خود را در آن دفن كرده بود قدم مي زد، چرا كه هنوز هم نگران دشمني آن ها بود . او حاضر بود تمام عمر براي مرگ آ نها عزاداري كند تا شايد به اين وسيله مطمئن شود كه آن ها واقعاً از بين رفته اند و هيچ خطري از ناحيه آ نها او را تهديد نمي كند.
كسي كه واقعاً احساس ارزشمندي مي كند و براي خود شأن و منزلتي قائل است كه حقيقتاً واجد آن است با “هراس پرخاش گرایانه”سر و کاری ندارد. همين طور افرادي كه از ضعف ها و كمبودهاي خود آگاهي داشته وآن ها را به طور مسالمت آميزي پذيرفته اند و در واقع به خود احترام مي گذارند. آنان نيز در درونشان از هراس پرخا شگرانه خبري نيست. فردي كه از زندگي عادي راضي است و از هم سطح و هم طراز ديگران بودن خشنود است هراس پرخاش گرانه آزارش نمي دهد. هم چنين فردي كه به انسان ها علاقه مند و نو عدوست است از شرّ چنين مشكلي در امان مي باشد.

برچسب: , , , ,

نظر خود را ثبت کنيد