عشق

عشق هر جا رو كند آنجا خوش است
گر به دريا افكند دريا خوش است
گر بسوزاند در آتش دلكش است
اي خوشا آن دل كه در اين آتش است
تا ببيني عشق را آيينه وار
آتشي از جان خاموشت برآر
هرچه مي خواهي به دنيا برنگر
دشمني از خود نداري سخت تر
عشق پيروزت كند بر خويشتن
عشق آتش مي زند بر ما و من
عشق را درياب و خود را واگذار
تا بيابي جان نو خورشيد وار
عشق هستي زا و روح افزا بود
هرچه فرمان مي دهد زيبا بود
فريدون مشيري

برچسب: , , , , ,

نظر خود را ثبت کنيد