کوچه مردها 196

یک روز پس از کشتار هفدهم شهریور، صدها نفر از کارگران پالایشگاه تهران اعتصاب کردند. در 18 شهریورماه حدود 700 کارگر پالایشگاه تهران در اعتراض به حکومت نظامی به وجودآمده پس از کشتار روز قبل از آن اعتصاب کردند. دو روز بعد در 20 شهریورماه کارگران پالایشگاه های اصفهان، شیراز، آبادان و تبریز به این اعتصاب پیوستند. در این اعتصاب کارگران نه تنها خواستار افزایش حقوق و بهبود شرایط کارکنان که خواهان پایان دادن به حکومت نظامی به عنوان یک خواست سیاسی مشخص بودند.
این اعتصاب به سرعت دامنه وسعت به خود گرفت و ادارات مختلف به آن پیوستند و با شروع سال تحصیلی مدارس و دانشگاه ها هم به آن پیوستند و تقریبا کل کشور تعطیل شد.
در آبان ماه اعتصابات علاوه بر کارکنان شرکت نفت،به شرکتها و سازمان های مخابرات، بانک ملي، سازمان آب، راديو و تلويزيون و … تسری پیدا کرده بود و در 13 آبان 1357 تظاهرات دانش‌آموزان و دانشجويان مقابل دانشگاه تهران به خاک و خون کشيده شد.
البته در ادارات کارمندان حضور پیدا می کردند،اما ضمن انجام ندادن امور محوله از حضور وزیران و مدیران رده بالا هم در محل کار خود ممانعت می کردند!دیگر هیچ وزیر و مدیر رده بالایی مشروعیت نداشت و جرات آمدن به محل کار خود را نداشتند و نیروهای نظامی و ساواک هم اصولا امکان برخورد و مواجهه با این موج عمومی و ملی را نداشتند.
حالا دیگر عملا امور اداری واقتصادی کشور فلج شده بود و رژیم در درماندگی کامل دست و پا می زد.

برچسب: , , , , , , , , , ,

نظر خود را ثبت کنيد