کوچه مردها 191

اتفاقات بعد از تظاهرات قم و تبریز چنان سرعتی گرفتند که چه برای مردم و چه برای رژیم غیر قابل انتظار بود.به چند تا از مهمترین این وقایع اشاره می کنم:
– در روز پانزدهم خرداد 57 به مناسبت کشتار مردم ورامین در تظاهرات سال 1342 بخاطر اعتراض به دستگیری و تبعید آیت الله خمینی ،تصمیم به تعطیلی بازار و اعتصاب سراسری گرفته شد و این امر بعنوان اولین تمرین تعطیل کردن امور،با موفقیت انجام شد.
– در تیر ماه نیز برعکس عمل کردند و در نیمه شعبان که روز تولد امام عصر می باشد،هرگونه جشن و شادمانی را تحریم کردند و این دومین مانور و تمرین حرکات هماهنگ ملی بود.
– در مرداد همان سال به دنبال تظاهرات مردم اصفهان و به خون کشیدن مردم در این تظاهرات،از ترس مقابله به مثل مردم در اصفهان حکومت نظامی اعلام شد و چند روز بعد در تهران و چند شهر بزرگ دیگر ایران هم حکومت نظامی برقرار گردید.
– فاجعه بزرگ و غیر قابل تصور در شهریور ماه رخ داد و رژیم برای بدنام کردن جریان مذهبی تماشاگران فیلم “گوزنها” در سینما رکس آبادان ،پس از زنجیر کردن همه درها به آتش کشید و مردم بی خبر و مظلوم را زنده زنده در آتش خشم خود سوزاند.
بعد از افشای انجام این کار توسط ساواکی ها نفرت عمومی و جسارت مردم در اعتراض به نظام و فریادها و اعتراض های علنی به خود شاه به عنوان جنایتکار،جمشید آموزگار نخست وزیر وقت مجبور به استعفا شد و جعفر شریف امامی (رییس سابق مجلس سنا) نخست وزیر شد.روحیه نرم و تسلیم پذیر شریف امامی(که با دستور شاه خود را اینگونه جلوه می داد) و اعلام او مبنی بر برخورد با مقامات خطاکار قبلی رژیم و فاسدینی که اموال مردم را به تاراج برده بودند،نه تنها مردم را آرام نکرد بلکه به جسارت و عزم ایشان افزود.

برچسب: , , , , , , , ,

نظر خود را ثبت کنيد