مددی از حافظ

بارها گفته ام و بار دگر می گویم

که من دلشده این ره نه بخود می پویم

در پس آینه طوطی صفتم داشته اند

آنچه استاد ازل گفت بگو،می گویم

من اگر خارم اگر گل،چمن آرایی هست

که ز آن دست که می پروردم،می رویم

دوستان،عیب من بیدل حیران مکنید

گوهری دارم و صاحب نظری می جویم

گرچه با دلق ملمع،می گلگون عیب است

مکنم عیب،کزان رنگ ریا می شویم

خنده و گریه عشاق زجای دگر است

می سرایم به شب و وقت سحر می مویم

حافظم گفت که خاک در میخانه،مبوی

گو مکن عیب که من،مشک ختن می بویم

برچسب: , , , , , , , , , , , , , , ,

نظر خود را ثبت کنيد