بایگانی: ‘شخصی’

یا حسین 1

شنبه, 23 سپتامبر, 2017

ماه محرمی دیگر فرا رسید و عاشقان حسین(ع) و یارانش همچون صدها سال گذشته به سوگواری برای ایشان می پردازند.اما همچون همیشه سوال این است که :

این حسین کیست که دل ها همه دیوانه اوست؟

من حقیر نیز تلاش خواهم نمود تا از منظر ذهن خود پاسخی در شان این قهرمان بشریت دهم.تا چه قبول افتد ومطلب که در نظر آید!

مبنا و پایه های مطالب خود در مورد علل قیام امام حسین(ع) را بر سه جمله مشهور ایشان قرار داده ام که فرموده اند:

– “همانا زندگی چیزی جز رسیدن به عقیده ای درست و مبارزه در راه استقرار آن عقیده نیست.”

– ” من برای امر به معروف و نهی از منکر قیام کردم.”

– ” اگر دین جدم محمد(ص) جز با کشتن من به راه مستقیم خود برنمی گردد،پس ای شمشیر ها فرود آیید.”

 

من به عنوان یک مسلمان با نویسنده سطور زیر موافق هستم که:

“انسان زمانی در مسیر کمالی قرار می گیرد و اعمال و رفتارش شخصیت و شاکله کمالی او را می سازد که در حوزه بینش و نگرش براساس ارزش های قرآنی و وحیانی قرارگیرد.این ندای فطرت هر مسلمانی است.
اگر خداوند را کمال مطلق بدانیم ،هر کسی می کوشد تا به سوی این موجود کمالی حرکت کرده و خود را به وی نزدیک سازد. این همان چیزی است که در اصطلاح دینی و عرفانی به عنوان تقرب یاد می کنند. هدف از تقرب به خداوند به عنوان کمال مطلق رهایی از هرگونه نقص و پستی و هبوط و سقوط است. انسان با تقرب به خدا می تواند خود را چنان که باید شود ،بسازد.”

به نظر من هدف خداوند سبحان از خلقت انسان چیزی جز پیمودن راه کمال انسانی و بازگشت و الحاق به او در بهترین شکل ممکن(خداگونه) نمی باشد و رسیدن به این مقام جز از راه تلاش در آگاه کردن مردم و تپیدن دل برای همنوعان و رضایت خالق مقدور نمی باشد.

 الگوهای مکاتب مختلف از جمله مکتب تعالی بخش اسلام نیز همگی در همین راستا عمل کرده اند و یک سیره عملی از خود به جای گذاشته اند.

هفتمین سالگرد 4

شنبه, 16 سپتامبر, 2017

جهان تشنه عدالت اجتماعی و برخورداری یکسان از مواهب الهی است. هریک از ما می توانیم و باید به هر شکل ممکن تا زنده ایم در این مسیر گام برداریم.
خدایا به ما ساکنین معبد نوعدوستی:
– توانایی خوب و پاک اندیشیدن را عطا بفرما.
– ما را در راه یافتن راه حل درست گرفتاری های فردی و جمعی خود و بیان و پیشنهاد آن به دیگران یاری بفرما.
– به ما جسارت و توان عمل به یافته ها و راه حل هایمان در حد وسع فکری و جسمی که داریم کمک کن.
– معبد نوعدوستی را محل جمع شدن پیروان و یاران راستین خود قرار بده.همه کسانی که به سعادت و خوشبختی مخلوقات تو می اندیشند و در این راه تلاش می نمایند.
آمین

هفتمین سالگرد 3

شنبه, 9 سپتامبر, 2017

چندین بار از شما یاری خواستم و بجز یکی دوبار مرا و سایر مراجعین به معبد را میهمان نظرات و آرا و مطالب خود نفرمودید اما من ناامید نیستم.
آنقدر در میزنم تا در برویم باز کنید!
در آغاز هشتمین سال فعالیت معبد نوعدوستی باز هم این تقاضا را تکرار می کنم و دست تمنای همکاری و یاری به سویتان داراز می کنم.
شوق این را دارم تا شما یاران ثابت معبد نوعدوستی مرا یاری نمایید تا عطر عشق و محبت بیشتری را در دنیای مجازی پراکنده سازد و رود خروشان نوعدوستی را پرآب تر سازیم.
اعلام نظریات و راهنمایی های شما در مورد ساختار و تنوع مطالب ارائه شونده و همچنین ارسال مطالب در مورد معضلات اجتماعی و راه حل تبدیل این معضلات به نعمت های جامعه این معبد را بیشتر در خور برخورداری از ویژگی “نوعدوستی” خواهد نمود.

هفتمین سالگرد 2

شنبه, 2 سپتامبر, 2017

خود می دانم که محرک و مشوق من در این امر عشق به همنوعان و دوستانی بهتر از گل بوده است، احساس دین به مردم دنیا و خدای خالق همه ما بخاطر آنچه که آموختم و دیدم و شنیدم و به همه آنها اندیشیدم.
و باز می دانم که در این سالها و در گذر صدها هزار بازدید کننده،تعدادی نه چندان زیاد، بازدیدکننده ثابت روزانه وجود داشته که در حقیقت مالکان اصلی این معبد همان ها می باشند و بقیه میهمان ایشان هستند.
بارها به این نکته اندیشیدم که این کار را متوقف کنم یا ادامه دهم؟
و هربار به این نتیجه رسیدم که اگر حتی یک نفر باشد که هرروز به این معبد سری می زند و نگاهی می کند و مطلبی می خواند و به درستی یا نادرستی آن مطلب می اندیشد باید ادامه داد،تا جایی که فکر و توان جسمی ام اجازه می دهد.

هفتمین سالگرد 1

شنبه, 26 آگوست, 2017

بسیاری عدد هفت را عددی خوش یمن و نیکو می دانند .
بیست و پنجم ماه جاری هفتمین سالگرد تاسیس معبد نوعدوستی است.
از عمر معبد نوعدوستی (سایت حاضر) هم هفت سال گذشت.
بدون وقفه روزی حداقل یک مطلب در وبلاگ و ارائه مقالات و کتب و مطالب متنوع دیگر در بخش های دیگر سایت و تا حد ممکن،تا به امروز ممکن شده است.
خدایا تو را به خاطر یاری در این امر سپاس می گویم.

ای کاش…..

شنبه, 29 جولای, 2017

ای کاش روزی همه ایرانیان به این اعتقاد برسند که:
ما برای کار سخت و آبادانی جهان،
برقراری عدالت
و شادی
به این دنیا آمده ایم.

وقت آن رسیده که…… 5

شنبه, 22 جولای, 2017

وقت آن نرسیده که بشریت را به ظهور برسانیم و متجلی اش کنیم و یک انسان مطلوب الهی را به جهان معرفی کنیم؟
ماییم که اصل شادی و کان غمیم
سرمایه دادیم و نهاد ستمیم
پستیم و بلندیم و کمالیم و کمیم
آیینه زنگ خورده و جام جمیم
انتخاب با خود ماست و مسئول هرچه پیش آمده و خواهد آمد،خودمانیم.
اگر ایرانی این را نتواند،هیچکس دیگر در جهان از عهده این مهم برنمی آید.
تاریخ گواهی می دهد که مردم سایر جهان،یا یکسره بنده مادیات هستند و یا در اندیشه روحانیت و معنویت محض. تنها ایرانی است که گاهی این است و گاهی آن! چرا در لحظه ،هردو نباشیم؟!
این تکلیف ماست و ما این را به جهان مدیونیم. به خود آییم تا بتوانیم دنیا را به خود آوریم!

وقت آن رسیده که…… 4

شنبه, 15 جولای, 2017

از فرافکنی دست برداریم و به اصلاح خود بپردازیم.امید از هرکس و هرچه غیر از خداوند بزرگ ببریم و به درون خود سفر کنیم و آن را پالایش نماییم،و پس از آن است که می توانیم به اصلاح دیگران مشغول شویم ،در غیر اینصورت صلاحیت انجام این کار را نداریم و تنها افرادی بهانه جو و طفیلی جامعه خواهیم بود. هرچه هست در درون خود ماست. این تویی که باید تصمیم بگیری درونت را منزلگاه خدا کنی یا پناهگاه ابلیس درونت شوی.
به خدا پناه ببر و با سلاح عشق به جنگ جداییها و نفرت ها برو.
نیکی و بدی که در نهاد بشر است
شادی و غمی که در قضا و قدر است
با چرخ مکن حواله کاندر ره عقل
چرخ از تو هزار بار بی چاره تر است