بایگانی: ‘شخصی’

دل نوشته 4

شنبه, 18 می, 2019

چرا خدایا؟چرا؟
چرا در دهان بعضی بندگانت به جای زبان یک مار سمی قرارداده ای که از نیش زدن سیر نمی شوند؟
دهان که باز می کنند الودگی و عفونت اطرافشان را پر می کند و تنفر و ناراحتی فضا را سنگین و غیر قابل تحمل می نماید.
خود را مدار حق می دانند و دیگران را باطل!
خود را دانای مطلق می دانند و دیگران را محتاج راهنمایی و دستور گرفتن, انهم به تلخ ترین و زشت ترین زبان ممکن!
اگر صد دعوا ایجاد شود یکسرش یکی از اینان است و طرف دیگر دعواها صد فرد مختلف!
مگر عشق و دوستی و بخشش و بزرگی چه عیبی دارد؟
خدایا یا به این بندگانت عشق عطا بفرما یا قدرت تحمل اطرافیانشان را بی نهایت کن.
زندگی اصلا ارزش این زشتی ها را ندارد

کی ام من؟

دوشنبه, 13 می, 2019

کی ام من؟ آرزو گم کرده ای حیران و سرگردان
گهی خسته،گهی شاداب،گهی خندان،گهی نالان
چی ام من؟ تشنه ای جویای آب چشمه مهر و وفاداری
گهی آهسته و گه تند و پر اشتاب ، در این راه بی پایان
که ای تو،نا امیدی از تبار عاشقان و حلقه بی مدعا یاران
چه ای تو، چشمه پاکی که بستی آب خود بر تشنگان جان
تو دور از من، من از تو دورتر ای ساحل آرامش و پاکی
کجا دانند حال ما،سبک حالان ملک مستی دنیا وبیدردان؟

دل نوشته 3

شنبه, 11 می, 2019

انشائ الله این رزومه همه ما باشد:

نام : پارسا
نام خانوادگی: یکتاپرست
شماره شناسنامه : یک جلوش تا بی نهایت صفرها!
نام پدر: خدا
نام مادر: طبیعت
محل تولد: جهان
زمان تولد: روز تولد جهان هستی
زبان : زبان عشق
دین : عشق
اخرین مدرک تحصیلی : نادانی جاویدان
شغل : خدمت به مخلوقات پدر
اشنایی با رایانه: همیشه متصل به دانش بشری (اینترنت بدون فیلتر!)
سرگرمی : جستجوی دانش (پویندگی حقیقت)

یاد تو

دوشنبه, 6 می, 2019

نرود یاد تو از خاطر من
لحظه ای یا که دمی در شب و روز
نروی اما صد افسوس که من
نتوانم که کمی سرد کنم اتش و سوز
دل من پر از حکایت و ولی صدام درنمیاد
اب میشه برف دلم ,زیر افتاب تموز
شعله ای از اتش جان می نویسم من کنون
اتشی که یاد تو , می فروزد پر ز سوز

دل نوشته 2

شنبه, 4 می, 2019

زندگی یک شوخی است!
شوخی خدا با انسان!
اخر مگر می شود بی اختیار به این دنیا بیایی،
و در مورد محل تولد و پدر و مادرت هم اختیاری نداشته باشی.
در مورد ماندن و یا رفتن از این دنیا هم اختیاری نداشته باشی.
و بین این امدن و رفتن اجباری هم الزام به یک سری بایدها و نبایدها داشته باشی و هیچ اجازه ای برای زندگی کردن مطابق میلت نداشته باشی که در اینصورت پس از رفتن از این دنیا تا ابد در اتش سوزان خانه خواهی داشت!
واقعا اگر خدایی باشد که به نظر من هست, اینگونه با ما برخورد نخواهد کرد.
خالق ما مسلما از پدر و مادر ما بیشتر دوستمان دارد و عاشق ماست.
پس نگران نباشید چون او نگران ماست.
مگر اینکه نباشد, اما چون هست پس اینده هریک از ما روشن است.پارتی و پشتیبان بسیار قوی و بزرگی در دنیای دیگر داریم.فقط باید ازاری به دیگر بنده هایش نرسانیم.همین

دلستان وجود

دوشنبه, 29 آوریل, 2019

ما همه اهل دلستان وجودیم و جز این
لحظه ای غفلت و مستی وجود جایز نیست
خدمت خلق بکن, غم زدل و روح بشوی
زندگی دایره خوردن و خوابیدن نیست
همچو باران بشویم بر همه یکسان باریم
بارش رحمت حق ,بهر گروهی خاص نیست
به جهان امده ایم خدمت یاران بکنیم
زندگی عرصه بیچارگی و صحنه نالیدن نیست
عاشقی رسم قشنگی است’نگه داریمش
کار ما چون و چرا با سخن جانان نیست
مرگ گاهی به شما موهبت وهدیه نابی باشد
زندگی در همه حال , واجب و اجباری نیست

دل نوشته 1

شنبه, 27 آوریل, 2019

در نمایش “شهر قصه” بیژن مفید,فیلی پس از شکستن یک عاجش و کنده شدن خرطوم و عاج دیگرش به دست نامردمان اطرافش ( مصداق خطای خودش و سوئ استفاده دیگران از این اشتباه ), نهایتا و در پی فضای تهدیدی که برایش ساخته شد تغییر هویت می دهد و نامش می شود:منوچهر!
وقتی از او می پرسند:تو کی هستی؟
می گوید: روزگاری یک فیل بودم اما الان نمی دانم که و چه هست.
من نیز اکنون هرچه هستم, چه خوب و چه بد, خودم نیستم.
دوست ندارم دیگر ریشم را بزنم.
دوست دارم تا جسم وظاهرم زنده است, عزادار خود از دست رفته ام باشم

سلام

دوشنبه, 22 آوریل, 2019

سلام و هزاران سلام به تک تک شما ساکنان معبد نوعدوستی

دوره جدید مطالب را در سال جدید آغاز می کنیم.

سالی که با خود تلخی سیلاب و بی خانمان شدن صدها هزار نفر و از دست دادن نزدیک به هشتاد هموطن را تا بحال با خود داشته و کاممان را تلخ نمود اما از طرف دیگر خوشحالی رفع خشکسالی و امید به سالی پر آب را هم با خود داشت. امیدوارم این مرحمت الهی را بار دیگر با سهل انگاری مسئولین و مصرف بی رویه خودمان به تهدیدی خطرناک تبدیل نکنیم!

بزرگترین وظیفه فعلی همه در کشور ما،به نظر من تلاش در ارتقای فرهنگ مردم و خودمان است و هدف اصلی این معبد نیز جز این نیست.اولین گنهکار در گرفتاری های پیش آمده خودمان هستیم و تا وقتی که اصلاح را از خودمان شروع نکنیم،در بر همین پاشنه خواهد چرخید.

پس آغاز می کنیم با امید به الطاف و رحمت خداوندی و تلاش برای اصلاح خود و جامعه.

الهی به امید تو.